Lahat ng Kabanata ng อินกินหมี่: Kabanata 81 - Kabanata 89

“กูยังไม่ได้ว่าอะไรเลย” ซึ่งอินก็ตอบไปตามตรงเพราะเขาไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ เขาแค่มองดูเฉย ๆ เท่านั้น ทว่าคำพูดนั้นหมี่ไม่เชื่อโดยง่าย“นี่ขนาดยังไม่ว่านะ ออร่าความอำมหิตแผ่กระจายมาถึงนี่ แล้วถ้ามึงด่ากู มึงไม่กินหัวกูเลยรึไง!” หมี่พูดตอบพลางคิดว่าหน้าตาน่ากลัวขนาดนี้ ใครเชื่อว่าไม่ได้คิดอะไรก็โง่เต็มทน

“ไม่เห็นมีใครเลย ในห้องนี่มีแค่เรา” ก็ถูกอย่างที่อินพูดแต่นี่มันคือห้องน้ำสาธารณะนะ ไม่ใช่ห้องนอน ถ้ามีใครเดินมาได้ยินแล้วไปแจ้งความ พวกเขาอาจโดนจับข้อหากระทำการในที่สาธารณะ“กูไม่ได้ล้อเล่นนะ” น้ำเสียงของหมี่เริ่มสั่นเครือ แขนขาเริ่มอ่อนแรงทว่าคำพูดยังคงหนักแน่น“แต่ถ้ากูไม่ทำแบบนี้ คราวหน้ามึงก็จะ

และแล้วช่วงเวลาก็ผ่านพ้นไปจนใกล้จะสิ้นปีอีกครั้ง ตอนนี้ทุกคนก็ใกล้จะจบการศึกษากันแล้ว ทว่ากิจกรรมที่หมี่อยากลองทำร่วมกับอินมาโดยตลอดคือการแต่งตัวในวันฮัลโลวีน“นะ มึงเบ้าหน้าดีจะตาย แต่งตัวคู่กับกูหน่อยไม่ได้เหรอ” น้ำเสียงออดอ้อนแกมเว้าวอนดังมาจากหมี่“ไม่เอา” อินที่ฟังประโยคนี้มาร่วมสัปดาห์ก็เริ่มร

“อ๊ะ! ดะ...เดี๋ยว! อ๊าา”“เป็นไง เริ่มหายกลัวรึยัง” จากการถูไถก็เปลี่ยนเป็นบดบี้และขยี้ไปตามแรงอารมณ์“อื้ออ สะ เสียว” คนตัวเล็กถึงกับต้องเกาะขอบระเบียงเพราะขาอ่อนแรง“วันนี้อยากลองริมระเบียงดูมั้ย” เสียงทุ้มเอ่ยถามเบา ๆ“จะบ้าเหรอ! นี่บ้านไอ้กันต์นะ”“มันชอบนอนใส่หูฟัง ไม่ได้ยินเสียงมึงหรอก”“ถ้าใค

กลิ่นอายความเค็มของทะเลที่พัดมาตามสายลม พร้อมกับคนรักที่เดินไปนั่งจุ้มปุ้กอยู่ไม่ไกลด้วยท่าทีมีความสุขและมีใบหน้าเปื้อนยิ้มตลอดเวลา ช่วงเวลานี้ช่างเป็นอะไรที่อิ่มเอมในหัวใจ“ดึกแล้วนะ” เด็กหนุ่มเอ่ยทักท่ามกลางความเงียบ ก่อนจะนั่งลงข้างกายคนตัวเล็ก“อือ ช่วงเวลาแห่งความสุขมันผ่านไปไวจัง กูอยากเที่ยวอ