All Chapters of summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]: Chapter 11 - Chapter 20

เธอสวมใส่เสื้อสายเดียวสีดำ กางเกงยีน คาดเข็มขัดแบรนด์เนม และรองเท้าหูคีบแบรนด์เนม แต่งหน้าใบหน้าสีอ่อนริมฝีปากสีนู๊ด ส่วนเขาสวมใส่เสื้อเชิ้ตผ้าซีทรูสีขาวติดกระดุมล่างเพียงสองเม็ด ส่วนกางเกงเขาสวมใส่ขาสั้นสีขาว และรองเท้าแตะหูคีบแบรนด์เนม เขาและเธอถือปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่เล่นกับผู้คนในซอย โดยมีเขาอยู่ข้างๆ กันกลัวว่าเธอจะหลง เพราะผู้คนเยอะมากสิบกว่าปีแล้วที่เธอไม่ได้เล่นน้ำสงกรานต์เลย ครั้งนี้ในรอบสิบปีที่เธอได้เล่นน้ำสงกรานต์แบบนี้ และยังเล่นกับอาทิตย์คู่รักของเธอ ครั้งนี้ซันเองเป็นคนที่ชวนเธอออกมาเล่นด้วย และซันเองก็เห็นรอยยิ้มที่สดใสมันทำให้เขามีรอยยิ้มไปด้วย เขาดีใจที่ได้มีกันและกันแบบนี้“พี่เมย์สนุกไหม พรุ่งนี้ผมจะพาออกมาเล่นน้ำอีก” ซันเอ่ยถามเธอ ขณะที่ก้าวเดินออกจากซอยเพื่อจะเดินกลับไปยังบ้านของเธอที่อยู่ไม่ไกล โดยมีบอดี้การ์ดของเธอและเขาเดินตามสี่คน แต่บอดี้การ์ดของเขาและเธอสวมใส่ชุดลายดอกหลากสีเพื่อให้กลมกลืนไปกับผู้คน“สิบกว่าปีแล้วที่ไม่ได้มาเล่น ขอบใจมากนะ ซัน” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยรอยยิ้ม ตามตัวของเธอและเขาเปียกไปด้วยน้ำและแป้ง“ผมจะพาพี่ออกมาทุกปีเลย แล้วถ้าพี่อยากไปเที่ยวที่ไหน

เมษาเธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ มองไปยังร่างหนาสูงใหญ่อุดมไปด้วยก้ามเนื้อซิกแพคเกิดจากการออกกำลังกายอย่างหนัก เธอมองใบหน้าอ่อนวัยคิ้วหนาขาวละเอียดอมชมพู ลำตัวแดงระเรื่อบ่งบอกว่าผิวพรรณของเขาดีมาก เธอทอดสายตามองเขาและเผยรอยยิ้มราวกับคนมีความสุข เธอไม่เคยมีความสุขกับเซ็กส์แบบนี้มานานมากแล้ว เธอค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งช้าๆ เพื่อจะเปิดลิ้นชักหยิบยาคุมฉุกเฉิน และรินน้ำแร่ใส่แก้ว แต่ทว่ามือหนากลับดึงเธอถลาลงมานอนข้างๆ เขา โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว “ซัน” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “พี่จะไปไหน นอนต่อกับสักหน่อยสิครับ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงงัวเงียและยังไม่ลืมตาตื่น อีกทั้งดึงร่างเปลือยเปล่าของเธอเข้ามาสวมกอดอีกด้วย เธอจึงเลื่อนตัวขึ้นมาบนอกแกร่งของเขา เขาทอดสายตามองเธอด้วยความรักที่มีอย่างเปี่ยมล้น “ซัน ทำไมเป็นเด็กขี้อ้อนแบบนี้” เธอเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เขาใช้มือหนาโอบลำตัวของเธอด้วยมือข้างเดียว “ผมอยากอ้อน ให้ผมอ้อนแบบนี้ทุกวันนะ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม เธอใช้มือเรียวบีบจมูกเขาเบาๆ “พอแล้วเดี๋ยวพี่ก็หลงเธอหรอก” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาจับมือเรียวของเธอมาจูบเบาๆ “พี่หลงผมแค่คนเดียวก็พอ อย่

ซันจึงช้อนลำตัวเธอ เธอใช้มือเรียวคล้องคอเขาไว้ทั้งสองข้าง ซบลงบนอกแกร่งของเขา เขาจึงพาเธอตรงหว่างขาของเขาทั้งสองข้างในอ่างจากุชชี่ โดยที่หลังของเธอนั้นพิงที่หลังของเขา หัวของเธอเองก็ซบที่ไหล่แกร่ง มือหนาของเขาลูบไล้ลำตัวของเธอ“พรุ่งนี้ผมต้องกลับไปคุยกับลูกค้า อีกสามวันผมจะมาหาพี่ใหม่ได้ไหม” เขาเอ่ยบอกเธอ“ไปเถอะ สามวันเอง” เธอเอ่ยบอก“พี่อย่าไปเอาใครนะ ผมหวง” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจังโอบกอดเธอแนบชิดราวกับว่าเธอจะเลือนหายไป เธอเผยรอยยิ้มและหันไปมองใบหน้าเขาที่ดูจริงจัง เธอจึงลุกขึ้นช้าๆ นั่งคร่อมบนขาแกร่งทั้งสองข้างของเขา เธอสัมผัสถึงดุ้นที่แข็งตัวชนกับหน้าท้องแบนราบ“พี่เมย์เรามาคบกันไหม ผมอยากเป็นแฟนพี่ พี่อยากเป็นแฟนผมไหม” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้เธอนิ่งเงียบไปบรรยากาศนั้นเงียบสนิทมีแต่เสียงแอร์ที่ดังออกมา และเสียงน้ำกระเพื่อม“พี่เมย์คนดีของผม ผมรักพี่จากใจจริง ผมไม่เคยรักใครแบบนี้มาก่อน พี่เป็นรักแรกของผม พี่จะรักผมหรือไม่ผมจะไม่หาคำตอบจากพี่ในตอนนี้ก็ได้ ถ้าพี่พร้อมที่จะบอกผมว่าพี่พร้อมเป็นแฟนกับผม ผมจะรอวันนั้น” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้มบางๆ ทอดสายตามองใบหน้าหว

“เห็นพี่เมย์บอกว่าจะนอนอยู่ที่ชายฝั่ง” ซันเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม “แค่มาดูคนเรทติ้งดีเฉยๆ” เธอเอ่ยบอกเรียบเฉย จับมือเรียวของเธอและเผยรอยยิ้ม “ผมชอบพี่ขนาดนี้ ผมจะไปสนใจใครได้อีก” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงออดอ้อน และกะพริบตาถี่ๆ ขอความเห็นใจจากเธอ “เราไปหาที่เงียบๆ แค่เราสองคนดีกว่า” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยรอยยิ้ม แล้วเธอค่อยๆ ลุกจากห่วงยาง เขาจับมือเรียวของเธอเอาไว้ แต่ทว่าเชือกของเธอที่ผูกด้านหลังมันหลุดโดยที่เธอไม่รู้ตัว ซันหันมาหาเธอมองอกอวบอิ่มขาวอมชมพู “พี่เมย์บิกินีพี่หายไปไหน” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอจึงก้มมองอกอวบอิ่มของตัวเองที่ปราศจากบิกินีเกาะอกสีขาวที่เธอสวมใส่ เธอตกใจจึงเอามือปิดอกอวบอิ่มของเธอโดยทันที แล้วหลบไปอยู่ด้านหลังของเขา “บังให้พี่ที” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงที่ดูตกใจ เขาจึงหันไปมองบิกินีของเธอที่ลอยอยู่ข้างๆ เขา เขาจึงหยิบขึ้นมาทันที “ผมเจอแล้ว พี่หันหลังให้ผมสิครับ” เขาเอ่ยบอกเธอ เธอจึงรีบหันหลังเขาจึงใส่บิกินีให้เธอพร้อมผูกเชือกไว้หลวมๆ “เสร็จแล้วครับ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม เธอจึงหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ใบหน้าดูเขินอายต่างจากที่เขาและเธอมีเซ็กส

งานธิดาท้องทะเล ผับของเมษาจัดปีละครั้ง จัดต่อเนื่องเป็นปีที่ห้าแล้ว โดยการจัดตรีมธิดาท้องทะเล โดยให้พนักงานในร้านสวมใส่เสื้อผ้าสีขาวหรือสีฟ้าให้งดงามที่สุด ยังต้องใส่หน้ากากหอยที่ทำด้วยตัวเองเพื่อนำมาประกวด และยังได้รางวัลที่หนึ่งหมื่นบาท รางวัลที่สองห้าพันบาท รางวัลที่สามพันบาท พนักงานในร้านหญิงสามสิบกว่าคนจึงแต่งกายอลังการประชันกัน ทำให้ลูกค้าในร้านได้ตื่นตาตื่นใจที่เหล่าธิดาท้องทะเลที่เดินไปเดินมาราวกับนางฟ้า เมื่อถึงเวลาสี่ทุ่มให้ลูกค้าภายในร้านโหวตว่าใครจะได้เป็นธิดาท้องทะเลในปีนี้ จะได้ไม่โกงคะแนนกันเอง วันนี้เธอสวมใส่ชุดธิดาท้องทะเลเช่นกัน เสื้อชั้นในเจ้าหญิงนางเงือกหอยเชลล์ที่ปิดเต้านมทั้งสองข้างเชื่อมต่อด้วยผ้าลูกไม้ลายฉลุสีขาว และกระโปรงสีขาวตบแต่งด้วยเปลือกหอยประดับด้วยกลิสเตอร์สีขาวแวววับ อีกทั้งยังโชว์หน้าท้องแบนราบ บนหัวของเธอมีที่กิ๊บเปลือกหอยเชลล์ พร้อมด้วยสร้อยประดับหน้าผากโยงกับกิ๊บที่ติดกับเปลือยหอยทั้งสองฝั่ง และยังสวมใส่ต่างหูยาวรูปหอยเชลล์ เธอไม่ลืมที่จะสวมใส่หน้ากากด้วย เธอก้าวเดินตั้งแต่หน้าร้านยันในร้านเป็นตรีมมหาสมุทรทั้งหมด ทุกสิ่งอย่างล้วนเป็นสีฟ้าและสีข