Semua Bab โสเภณียอดรัก: Bab 21 - Bab 30

Chapter 22 “กาซิม ทำอะไร” มูฮัมหมัดเอ่ยถามเพื่อนรักที่ตั้งหน้าตั้งตาถ่ายรูปอยู่ “ถ่ายรูปผู้หญิงที่ท่านชีคให้ตามสืบไง” กาซิมตอบ มูฮัมหมัดมองไปที่หญิงสาวคนหนึ่งหน้าตาเหมือนกับภาพที่พวกเขาได้มา ตอนที่แอบไปถ่ายรูปของผู้หญิงคนนี้ที่ระยอง รูปร่างหน้าตาเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน “ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้วะ บ้านสามีเขาอยู่ที่กรุงเทพฯ ไม่ใช่เหรอ” มูฮัมหมัดพูดด้วยความสงสัย เพราะเท่าที่เขาไปสืบประวัติของวาติยามา เธอได้แต่งงานกับราเชนทร์นักธุรกิจหนุ่มผู้ร่ำรวยระดับมหาเศรษฐีของเมืองไทย แต่การแต่งงานไม่ได้มาจากความรัก หากมาจากวาติยาถูกมารดาบังคับ เนื่องจากมารดาของวาติยาติดการพนันมีหนี้สินมากมาย เลยจ้องจับผู้ชายรวยๆ ให้กับลูกสาว ผู้ชายสี่คนที่ได้เสียกับวาติยาแล้วโฉมฉายเรียกร้องให้แต่งงานกับลูกสาวของนาง หากแต่ชายทั้งสี่คนไม่ยอม แต่ยินยอมจ่ายค่าทำขวัญและค่าเสียหายให้ ซึ่งจำนวนเงินที่ได้มาแต่ละครั้งหลายสิบล้านบาท ซึ่งเขาทั้งสองคนไม่รู้เหมือนกันว่าท่านชีคของเขาต้องการประวัติที่เน่าเหม็นของผู้หญิงคนนี้ไปทำไม “อยากรู้ไหม อยา

Chapter 24หัวใจของเขาสั่นไหวอย่างไม่เคยเป็น มาก่อน แต่เมื่อนึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาเป็นคู่ครองของเจ้าชีวิตของเขา จาเหม็ดจึงพยายามหักห้ามใจในทันที แม้ว่ามันจะยากก็ตาม “นุ่นขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” กีรตาบอกเมื่อเขาและเธอคุยกันนานร่วมชั่วโมง “เดี๋ยวพี่ให้จาเหม็ดไปเป็นเพื่อนนะ” ซาฮัคพูดเสียงนุ่ม จาเหม็ดโค้งคำนับกับคำสั่งของเขา ก่อนจะเดินตามกีรตาออกไป ในระหว่างทางที่ทั้งสองเดินไป กีรตาเกิดเหยียบชายกระโปรงที่ยาวกรอมเท้าเธอทำให้ร่างบางถลาไปด้านหน้าเกือบจะล้มไปกองอยู่ที่พื้น หากมีลำแขนหนาของจาเหม็ดรั้งที่เอวบางเอาไว้ได้ และรั้งร่างบอบบางเข้าหาแผงอกกว้าง กีรตาเงยหน้ามองใบหน้าคมเข้มของเขาด้วยหัวใจที่เต้นระทึก นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตสาวที่เธอได้ใกล้ชิดกับผู้ชาย กลิ่นกายของเขาที่หอมอบอวลด้วยน้ำหอมชั้นดีโชยเข้ามาในจมูกเช่นเดียวกับจาเหม็ด กลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นตราตรึงอยู่ในความรู้สึกของเขา “ขอบคุณมากค่ะ” กีรตาพูดเมื่อได้สติก่อน “ไม่เป็นอะไรครับ เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ” จาเหม็ดพูดเมื่อดันร่างของเธอให้อ

Chapter 26 วาติยากดตัดสายด้วยรอยยิ้ม เป็นการดีที่ราเชนทร์จะลงเอยกับพี่สาวของเธอ วาติยาอยากมีอิสระในการใช้ชีวิต ไม่ได้ถูกขีดเส้นให้เธอเดินเหมือนอย่างที่มารดาทำ ตั้งแต่เล็กมารดาจะบังคับให้ทำตามอย่างที่ท่านบอกทุกอย่าง ซึ่ง เธอเองไม่เคยขัดเพราะรักมารดา จนกระทั่งเธออายุได้ 21 มารดาก็ให้เธอออกจากการเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย ทั้งๆ ที่เธอเรียนอยู่ในชั้นปีสี่ ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่เธอจะสำเร็จการศึกษา มารดาพาเธอตระเวนไปให้ชายมากหน้าหลายตารู้จัก และบังคับให้เธอหลับนอนกับผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเพื่อแลกกับเงินหนึ่งแสนบาท เธอเสียใจมากแต่ไม่สามารถท้วงติงมารดาได้เพราะคำขู่ของมารดายังคงก้องอยู่ในหู “ถ้าแกไม่นอนกับคุณวุฒิ เขาเอาฉันตายแน่ ฉันติดเงินการพนันของเขาตั้งหลายแสน หรือว่าแกอยากเห็นฉันตายไปต่อหน้า หะ! นังแก้ว” และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่โสมมของเธอ หลังจากนั้นมารดาของเธอมีวิธีการหาเงินแบบใหม่ นางให้เธอวางยากับชายสี่คน พอชายเหล่านั้นตื่นขึ้นมา มารดาของเธอก็แกล้งให้เธอโวยวายให้ชายเหล่านั้นรับผิดชอบ แต่ชายเหล่านั้นไม่ยอมแต่จะให้ค่าเสียหายเป

Chapter 28 ใบหน้าของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น หากเลื่อนต่ำลงจนถึงปุยนุ่มที่จับเป็นกลุ่มก้อน ธาริกาพยายามหุบขาเมื่อรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร หากมือหนาทั้งสองข้างของเขา จับที่เข่าเธอทั้งสองข้างและจับแยกออกจากกัน ใบหน้าของเขาฝังอยู่ที่ช่องทางรักอย่างไม่รังเกียจ ดูดกลืนน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมากลืนกินทุกหยาดหยด ร่างของธาริกาดิ้นเหมือนอยู่บนกองไฟ มือทั้งสองข้างจับผ้าปูที่นอนไว้แน่น เสียงครางเล็ดลอดออกมาอย่างไม่เป็นศัพท์ ราเชนทร์ยังคงควานหา ความหวานจากช่องทางรักของเธออย่างต่อเนื่อง ด้วยความอ่อนโยนหากแฝงไว้ซึ่งความเร่าร้อน เมื่อเขาดื่มกินน้ำหวานจากกายเธอจนพอใจแล้ว ใบหน้าและริมฝีปากของเขาเลื่อนขึ้นสูงไปตามหน้าท้องแบนราบ หยุดนิ่งดูดกลืนปลายถันขบเม้มพร้อมกับตวัดปลายลิ้นหยอกล้อกับปลายถันคู่สวย ร่างของธาริกาแอ่นดุจคันศรด้วยความเสียวซ่าน ราเชนทร์เจ็บปวดที่ใจกลางร่างกายเป็นอย่างมาก เมื่อความปรารถนาของเขาเริ่มถึงจุดเดือด เขาลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะถอดกางเกงนอนที่ใส่เพียงตัวเดียว ให้หลุดออกจากร่างกายในเวลาเพียงนิดเดียว ร่างสูงทาบทับร่างบางที่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง เขาจูบเธออีก

Chapter 30 เวลาเกือบสิบโมงวาติยาเดินทางมาที่ตลาดพร้อมกับลุงหมาย เพื่อเอาผักมาส่งตามปกติ หลังจากทุ่มเถียงกับพี่สาวอยู่พักใหญ่ เพราะธาริกาต้องการมาส่งผักเอง แต่เธอค้านเพราะว่าพี่สาวต้องไปงานเลี้ยงของซาฮัคที่จะเริ่มขึ้นในเวลาบ่ายโมง ระหว่างที่เธอกำลังยกผักลงจากท้ายรถกระบะอยู่ดีๆ ก็มีมือหนึ่งมาจับที่ขอบตะกร้าผักของเธอ พร้อมกับน้ำเสียงที่เธอไม่คุ้นหู หากแต่ใจของเธอเต้นรัวเมื่อได้กลิ่นกายที่แสนเร้าใจของเจ้าของมือ ทั้งๆ ที่เธอยังไม่เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ เช่นเดียวกับซาฮัคกลิ่นกายสาวที่หอมรัญจวนลอยเข้าปะทะกับโพรงจมูกของเขา ทำให้ประสาทสัมผัสทุกส่วนที่อยู่ในร่างกายร้อนระอุขึ้นทันที วาติยาได้เห็นใบหน้าของเขาหลังจากที่เธอเงยหน้ามอง ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาสีดำสนิทดูน่าเกรงขามแฝงไว้ด้วยเสน่ห์ที่มากล้น คิ้วของเขาดกดำ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาได้รูป ร่างกายสูงใหญ่จนเธอต้องแหงนมอง เพราะตัวเธอสูงเลยไหล่เขาเพียงนิดเดียว เขาแต่งตัวด้วยชุดลำลองที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงยีนสีน้ำเงินเข้ม ดูดีและมีเสน่ห์มากๆ ในความคิดของเธอ แต่เธอก็ยังสับสนว่าเธอรู้จักผู้ช