LOGINChapter 48ริมฝีปากหนาขบเม้มที่ปลายถันของเธอเบาๆ ก่อนจะดูดกลืนหายเข้าไปในอุ้งปาก มือหนาอีกข้างบีบเคล้นที่ทรวงอกที่เต็มมือเขาสลับกันทั้งสองข้าง อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด “แก้ว โอ้ว” ราเชนทร์ปลดปล่อยเสียงห้าวต่ำออกมา เมื่อตัวตนของเขาผ่านช่องทางรักที่คับแน่นทำให้หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้น ธาริกามองเห็นแสงรำไรที่สว่างไสวอยู่บนท้องฟ้า เขาเพิ่มจังหวะมากขึ้นเรื่อยๆ จนสาวน้อยที่หัวอ่อนในบทรักไม่สามารถต้านทานได้ ในที่สุดเธอก็เดินทางมาถึงปลายทางแห่งความสุข “พี่เชนทร์ ไหม อ๊า” ธาริกาเผลอหลุดเอ่ยชื่อของเธอโดยไม่รู้ตัว แต่ในวินาทีนั้นราเชนทร์ไม่สามารถคิดอะไรได้ เขาออกแรงขับเคลื่อนมากขึ้นเพื่อให้ตัวเองเดินทางไปยังสถานที่ที่เต็มไปด้วยความสุขเช่นเดียวกับเธอ “แก้ว แก้วจ๋า โอ้ววววว” ราเชนทร์ครางระส่ำพร้อมกับปลดปล่อยความสุขที่อัดแน่นอยู่ในตัวตนของเขา ปลดปล่อยออกมาเป็นสายน้ำสีขาวขุ่นเต็มช่องทางรักของเธอ และทรุดกายลงข้างเธอพร้อมกับเสียงลมหายใจที่เหนื่อยหอบ “พี่รักแก้วนะ รักมากด้วย พี่สัญญาว่าพี่จะไม่มองผู
Chapter 47 ธาริกาเดินขึ้นไปชั้นบนทันทีที่เดินมาถึงเรือนกุหลาบ โดยมีร่างสูงใหญ่ของราเชนทร์ตามไปติดๆ พอทั้งสองเดินเข้ามาอยู่ในห้องตามลำพัง ลำแขนหนาตวัดกอดร่างบางไว้แน่น หากแต่ธาริกากลับยืนนิ่งเป็นหุ่น ไม่รู้สึกรู้สากับอ้อมกอดของเขาเลยแม้แต่น้อย “พี่ขอโทษนะแก้ว พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจผิดนัดแก้วนะ พี่ขอโทษ” ราเชนทร์รัดร่างบางไว้แน่น คำขอโทษถูกเปล่งออกมาจากเรียวปากหนาไม่ขาดสาย หากแต่ธาริกายังยืนนิ่งไม่สนใจคำขอโทษของเขา “อย่าทำแบบนี้ได้ไหมแก้ว พูดกับพี่บ้างสิ” ราเชนทร์เห็นเธอนิ่งเขายิ่งรู้สึกใจคอไม่ดี กลัวว่าภรรยาคนสวยจะโกรธและหนีหายไป ซึ่งเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้ “ถ้าพี่เชนทร์ทำกับแก้วแบบนี้อีก แก้วเอาพี่ตายแน่” ธาริกาพูดเสียงเข้ม “พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” ราเชนทร์แก้ตัว “ถ้าแก้วเห็นพี่เชนทร์กินข้าวกับผู้หญิงที่คุณแม่พามาดูตัวอีกครั้งละก็เห็นดีกันแน่ แม่จะอาละวาดให้บ้านแตกเลยคอยดู” ราเชนทร์เพิ่งรู้วันนี้เองว่า เวลาผู้หญิงหึงสามารถเปลี่ยนอะไรได้หลายอย่าง ไม่ว
Chapter 46 “ว่าไงคะ รถคันนั้นรถใครหรือว่าไม่มีเจ้าของ งั้นแก้วขอก็แล้วกัน หวังว่าคุณแม่จะเมตตายกให้ลูกสะใภ้คนนี้นะคะ” ธาริกาพูดจบก็เดินออกไปจากบ้าน บุคคลที่อยู่ในโต๊ะอาหารต่างสงสัยว่าหญิงสาวกำลังจะทำอะไร จึงลุกขึ้นจากโต๊ะก่อนจะเดินตามเธอออกไป “กรี๊ดดดด แกทำอะไรรถฉัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ” วิมาดากรีดร้องเสียงดังลั่น เมื่อเห็นรถยนต์นำเข้าราคาแพงของตัวเอง ถูกมีดเล่มเล็กที่อยู่ในมือของธาริกากรีดเป็นทางยาวไปรอบตัวรถ ราเชนทร์ต้องวิ่งมาจับร่างของธาริกาที่ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ ให้ถอยห่างจากตัวรถก่อนที่รถราคาแพงคันนี้จะเสียหายไปมากกว่านี้ “เอ้า! รถของคุณเหรอ ก็เมื่อกี้คุณแม่บอกฉันเองว่าพี่เชนทร์ไปรับเธอมาทานข้าวที่นี่ แล้วรถของเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หรือว่ามันเหาะมา หา!” ธาริกาย้อนถามอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะสะบัดตัวหลุดจากมือของราเชนทร์และส่งค้อนให้เขาวงใหญ่ “มันจะมากไปแล้วนะนังแก้ว แกกล้าดียังไงมากรีดรถของแขกฉัน” คุณหญิงรุ่งระวีพูดด้วยความโกรธที่หญิงสาวไม่ไว้หน้านางเลย ส่วนราเชนท
Chapter 45 แผนการหาลูกสะใภ้คนใหม่ของคุณหญิงรุ่งระวีเริ่มขึ้น หลังจากที่ขบคิดหาวิธีอยู่นานในที่สุดนางก็คิดออก เสียงรถยนต์แล่นมาจอดที่หน้าบ้าน แขกที่นางเชื้อเชิญมานั้นก้าวลงมาจากรถ คุณหญิงพิมพาและวิมาดาสองแม่ลูกเดินเข้ามาหาคุณหญิงรุ่งระวีที่ยืนรออยู่ที่หน้าประตูด้วยท่าทีที่สง่างาม “สวัสดีค่ะคุณหญิงป้า” วิมาดาพนมมือไหว้คุณหญิงรุ่งระวี “บอกกี่ครั้งแล้วหนูนิกกี้ว่าให้เรียกแม่ จะได้คุ้นปาก เข้าบ้านกันเถอะลูก เดี๋ยวพี่เชนทร์ก็มาแล้ว” คุณหญิงรุ่งระวีพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ก่อนจะเดินนำสองแม่ลูกเข้าไปในบ้าน ทั้งสองคุยกันสักพักเสียงรถของราเชนทร์แล่นมาหยุดที่หน้าบ้านใหญ่ ก่อนที่เขาจะก้าวลงมาจากรถ พร้อมถือกระเช้าที่ใส่เครื่องดื่มรังนกกระเช้าใหญ่ติดมือมาด้วย เพื่อนำมาให้มารดาเพราะระยะหลังสุขภาพของท่านไม่สู้ดีนัก “ทองม้วน คุณแม่มีแขกเหรอ” ราเชนทร์เอ่ยถามสาวใช้ร่างอวบก่อนจะส่งกระเช้ารังนกให้ทองม้วนถือไปเก็บ “ค่ะ คุณเชนทร์” ทองม้วนตอบและเดินเข้าไปในห้องครัว ราเชนทร์เดินเข้ามาหามารดาที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก สายตาของเขามองเห
Chapter 44 โฉมฉายเดินออกไปจากห้องรับแขกทันทีที่พูดจบ ซาฮัคมองตามร่างของโฉมฉายที่เดินออกไป อีกไม่นานเขาก็จะได้วาติยาหญิงที่เขาหลงรักมาครอบครองแล้ว อีกไม่นาน จาเหม็ดและกีรตาเดินมาถึงหน้ารีสอร์ตในเวลาเกือบค่ำ มาทันที่จะเห็นโฉมฉายเดินออกไปทางด้านหน้ารีสอร์ต ทั้งสองยืนสบตากันนิ่งถ่ายทอดความรักทั้งหมดที่มีออกมาทางแววตาที่เปล่งประกายด้วยความรัก “นุ่นจะจดจำวันนี้ไว้ในใจนะคะ จะไม่มีทางลืมเลยค่ะ” กีรตาพูดทั้งน้ำตา และเดินเข้าไปในรีสอร์ตโดยไม่หันกลับไปมองจาเหม็ดที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ด้านหลังเธอเลย จาเหม็ดยืนมองร่างดอกฟ้าที่เดินห่างเขาออกไปทุกที มือของเขาสั้นเกินไปที่จะไขว่คว้าเธอมาครอบครอง ชั่วชีวิตนี้คงได้แต่มองเท่านั้น “ผมรักคุณ” จาเหม็ดพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เบาแสนเบา ฝากคำพูดนี้ไปตามสายลมที่พัดผ่านมา หวังว่าสักวันหนึ่งเธอคงได้ยินและรับรู้ความรู้สึกของเขา สร้อยมองวาติยาที่แปลกไปกว่าเดิมมากในความรู้สึกของสร้อย ข้อแตกต่างที่สร้อยมองเห็นมีมากมายนัก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าการแต่งกายที่แปลกตาไปกว่
Chapter 43 กีรตามองน้ำตกที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นตะลึงในความสวยงาม ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอถอดรองเท้าส้นเตี้ยออก แล้วพับขากางเกงขึ้นจนถึงเข่า ก่อนจะเดินลงไปในลำธารด้วยเท้าเปล่า เพื่อสัมผัสกับความเย็นของสายน้ำ จาเหม็ด เห็นกีรตาเดินลงไปในลำธาร แม้ระดับน้ำที่กีรตายืนอยู่จะไม่ถึงเข่า หากแต่เขามีหน้าที่คอยดูแลเธอตามคำสั่งของเจ้าชีวิต เขาจึงถอดรองเท้า ถุงเท้าแล้วพับขากางเกงขึ้นเช่นเดียวกับเธอ และเดินลงไปในลำธาร กีรตาใช้มือวักน้ำที่เย็น เหมือนเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ กีรตาจึงใช้มือปัดน้ำอย่างแรง เพื่อให้น้ำกระเด็นไปโดนตัวของจาเหม็ด “อย่าครับคุณกีรตา ตัวผมเปียกไปหมดแล้ว” จาเหม็ดร้องห้ามกีรตา แต่เสียงหัวเราะของเธอทำให้เขาชะงัก ดูเธอมีความสุขกับการที่ได้แกล้งเขา จาเหม็ดจึงใช้มือปัดน้ำจนกระเด็นไปโดนร่างเธอเช่นกัน ส่งผลให้ร่างของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสียงหัวเราะของจาเหม็ดที่สาวน้อยไม่เคยได้ยิน วันนี้กลับชัดเจนในความรู้สึกของเธอยิ่งนัก กีรตาก้าวเข้า มาหาจาเหม็ดแต่ขาเรียวงามก้าวได้เพียงสามก้าว ร่างบางก็ต้องเซไปทางด้านหน
Chapter 9 “นี่น่ะเหรอลูกสะใภ้ที่รุ่งพูดถึง” “ใช่...คนนี้แหละ” คุณหญิงรุ่งระวีตอบเพื่อนรัก “นี่หนู ลูกค้าที่นี่มีแต่ผู้ดีมีตระกูลมาทานข้าวกันนะจ๊ะ เขาไม่ต้อนรับไพร่สถุลไม่มีการศึกษาอย่างหนูหรอก ฉันว่าหนูกลับบ้านไปนอนกอดทะเบียนสมรสดีกว่านะ ได้ข่าวว่าหวงทะเ
Chapter 8 “แล้วจะไปที่ไหนล่ะครับ กี่โมง เพราะผมมีนัดกับลูกค้า” “ที่โรงแรมเมอริออท ห้องอาหารประทุมทิพย์ ตอนหนึ่งทุ่ม” คุณหญิงรุ่งระวีบอกสถานที่และเวลาให้ลูกชาย “ครับ แล้วเจอกันนะครับคุณแม่” ราเชนทร์พูดจบก็เดินออกไปจากบ้านทันที โดยที่ทั้งสอง
Chapter 7 “อ้าว ก็เรียกให้มาสนุกด้วยกันไงคะ ก็แก้วเห็นว่าพี่เชนทร์ชวนแก้วมาร่วมวงด้วย แค่เราสามคนจะไปสนุกอะไรคะ เพิ่มผู้ชายมาอีกสองคนมันถึงจะสนุก ชายสามหญิงสอง อ้อ ลืมบอกไป แก้วซื้อถุงยางอนามัยมาเผื่อพี่เชนทร์ด้วย มีทุกรสทุกกลิ่นทุกแบบพี่เชนทร์เลือกได้เลย แก้วรับรองว่าพี่เชนทร์ต้องติ
Chapter 6 ธาริกาเดินลงมาจากชั้นบนเวลาเกือบห้าโมงเย็น บ้านทั้งบ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เธอจึงเดินสำรวจเรือนกุหลาบ ซึ่งเป็นบ้านทรงยุโรปผสมผสานกับความเป็นไทยได้อย่างลงตัว ขนาดของบ้านไม่ใหญ่ไม่เล็กมาก ชั้นบนมีสามห้อง ห้องนอนของราเชนทร์ ห้องนอนของเธอ และห้องทำงานของเขา ส่วนด้านล่างมีห้องรับแขกขนาดพ







