Todos los capítulos de Billionaire’s Regret: His Lover And His Triplets: Capítulo 111 - Capítulo 120

Kinabukasan, maagang nagising si Jane upang maghanda ng almusal para sa mga bata. Habang kumakain sila, biglang sumiksik si Luna sa kanyang mga bisig at itinaas ang maliit nitong mukha upang matamang tingnan ang leeg ng ina gamit ang malalaki at kumikinang nitong mga mata.“Mommy, may ilang pulang marka sa leeg mo. May kumagat ba sa iyo?”Agad na naunawaan ni Jane ang tinutukoy nito kaya dali-dali niyang hinila pataas ang kuwelyo ng kanyang damit upang takpan ang mga bakas. “Mm, kinagat lang ako ng lamok.”Napasimangot si Lucas at nagtanong, “May mga lamok ba kapag winter?”Napangiti si Jane nang pilit. Halatang hindi natural ang ngiting iyon habang naghahanap siya ng ibang dahilan.“Baka may ibang maliit na insektong lumilipad na kumagat sa akin.”Lumapit si Liam at maingat na sinuri ang leeg niya. “Mommy, nakipag-away ka ba sa isa sa mga katrabaho mo? Para kasing may kumagat sa iyo.”“Ha?”Iniunat ni Luna ang maliit nitong kamay at marahang hinawakan ang ilan sa mga pulang marka sa

Habang papalapit ang pagtatapos ng oras ng trabaho, ipinadala ni Jane kay Adrian ang natapos na electronic contract.Sinadya niyang maghintay nang mahigit sampung minuto. Nang wala siyang matanggap na anumang feedback, inakala niyang maayos na ang lahat at naghahanda na siyang umalis nang biglang pumunta si Adrian sa Legal Department.“Atty. Jane, sinabi ni Mr. Rivera na may ilang bahagi ng kontrata na kailangang baguhin. Gusto niyang pumunta ka at personal na makipag-usap sa kanya tungkol dito.”Agad na naging alerto si Jane.“Hindi ba puwedeng sabihin na lang ni Mr. Rivera kung aling mga bahagi ang kailangang baguhin? Puwede akong mag-overtime at agad na gawin ang mga revisions. Okay lang ba iyon?”Nanatiling propesyonal ang kilos at pananalita ni Adrian.“Atty. Jane, mas magiging mabilis at episyente kung direkta mong pag-uusapan ang trabaho kay Mr. Rivera. Kung may iba pang kailangang baguhin o ayusin, maaari rin iyong malutas agad.”Sa puntong iyon, nagdagdag pa siya ng isang bag

Bahagyang itinaas ni Matthew ang kanyang baba. “Umupo ka.”Matapos maupo si Jane, agad na inilagay ng waiter sa harap niya ang isang maliit ngunit napakagandang cake. Maayos ang pagkakapresenta nito, at ang mga dekorasyon sa ibabaw ay mukhang napakapino at mamahalin.Sandali lamang iyong tiningnan ni Jane bago niya iniiwas ang kanyang mga mata. Kinuha niya ang laptop mula sa kanyang bag at agad na dumiretso sa pakay niya.“Mr. Rivera, sinabi ninyo kanina na may ilang bahagi ng kontrata na kailangang baguhin. Alin po mismo sa mga clause ang kailangan ng revision? Sabihin ninyo lang kung alin at aayusin ko na ngayon.”Para bang hindi narinig ni Matthew ang sinabi niya. Iniunat lamang nito ang kamay at itinulak palapit sa kanya ang cake.“Kumain ka muna. Pagkatapos, saka ka bumalik sa trabaho.”Bahagyang kumurba ang mga daliring nakapatong sa keyboard ni Jane. Hindi niya maiwasang makaramdam ng kaunting pagkailang sa paraan ng pakikitungo nito sa kanya.“Salamat, pero hindi ako gutom.”K

Kaninang sandali lamang, pinakain siya ni Matthew ng isang piraso ng matamis na mangga sa napakamarahas na paraan. Ngunit sa hindi malamang dahilan at tila isang malaking misteryo, wala man lang siyang naramdamang anumang allergic reaction sa kanyang buong katawan……Matagal nang matindi at napakalala ng allergy ni Jane sa prutas na mangga. Kahit kaunting pagkakadikit lamang ng katas nito sa kanyang sensitive na balat o saanmang parte ng kanyang katawan ay sapat na upang biglang tubuan siya ng mga namumulang pantal sa buong balat at tuluyang mahirapang huminga……Ngunit sa pagkakataong iyon, wala man lang siyang naramdamang kahit kaunting pangangati sa balat o kahit anumang sakit sa kanyang lalamunan. Normal na normal din at napakatahimik ng kanyang paghinga.Para bang katatapos lamang niyang makaligtas at makatatakas mula sa isang matinding sitwasyon na maaaring buhay o kamatayan ang magiging kapalit. Galit na galit at puno ng hinanakit niyang tinitigan si Matthew sa mga mata nito. “Mr

Habang binibitawan niya ang mga salitang iyon, mabilis siyang sumulyap sa paligid ng loob ng sasakyan. Nang mapansin niyang wala roon ang drayber at silang dalawa lamang ang taong nasa loob, ang matigas at tensyonado niyang likod ay agad na lalong nanigas sa matinding kaba.Dahan-dahang isinuksok ni Matthew sa likod ng kanyang tainga ang isang lagaslas ng buhok na nakadikit sa kanyang sentidong basang-basa ng pawis.“Jane, tungkol sa katotohanang may kumuha sa atin ng litrato ngayong araw, kung hindi ko ito aayusin at pakikialaman, sa tingin mo ba ay hindi sasabog at magiging maingay ang mga trending searches bukas?”“A-anong ibig mong sabihin?”Ang dila ni Jane ay tuluyang nagkabuhol-buhol sa matinding panic at takot.Makahulugang itinaas ni Matthew ang kanyang mga kilay habang nakatitig sa kanya.“Pumayag kang maging kapatid kong si Amara, at ang lahat ng nangyari sa loob ng café ngayong araw ay hinding-hindi lalabas o magpapakita sa anumang balita.”“Ikaw……”Natulala at napatigil s