CHAPTER 21

LUCIAN POVPagpasok ko sa loob ng library, isinarado ko ang pinto at isinandal ang likod ko roon nang ilang segundo. Inilagay ko ang dalawang kamay ko sa bulsa ng pantalon ko habang nakatingin sa malaking mahogany desk kung saan nakalatag pa rin ang ilang dokumento ng kumpanya.Napakunot ang noo ko. Ramdam ko pa rin sa palad ko ang kakaibang init ng baywang ni Ysabelle mula sa photoshoot kanina. Limang taon. Limang taon ko siyang hinanap pagkatapos ng gabing 'un sa penthouse, at ngayong narito na siya sa loob ng bahay ko, mas lalo lang nagiging magulo ang takbo ng isip ko. Dapat ay negosyo at ang proteksyon ni Neo lang ang iniisip ko ngayon. 'Yun naman talaga ang plano mula umpisa—ang gamitin ang paglitaw ng anak ko para tuluyang gumuho ang leverage ng mga Cruz sa logistics merger na matagal ko nang ipinaglalaban.Pero tuwing tinitingnan ko si Ysabelle, tuwing naaamoy ko ang simpleng pabango niya na malayo sa mga mamahaling amoy ng mga babaeng nakakasalamuha ko sa mga business meeting

CHAPTER 22

YSABELLE POVPagkasara ko ng pinto ng kwarto, dahan-dahan akong napasandal doon. Ang dilim ng pasilyo at ang seryosong mukha ni Lucian ang huling natira sa paningin ko. Ramdam ko pa rin ang bilis ng tibok ng puso ko. Tuwing lumalapit siya, tuwing sinasabi niyang protektado kami rito, may kung anong humihila sa akin na maniwala. Pero kasabay niyon ang takot. Takot na baka isang araw, magising na lang ako na ang lahat ng karangyaang ito ay isang malaking bitag pala.Bakit ba kasi kailangan niyang maging ganoon kalapit? 'Yung hawak niya sa siko ko, 'yung pag-aalaga niya sa mga detalye ng buhay namin ni Neo—mahirap tanggapin na ginagawa niya lang ang lahat ng ito para sa negosyo o para asarin ang mga Cruz. May bahagi sa akin na gustong umasa na baka nga totoo ang mga sinasabi niya. Baka nga pamilya ang tingin niya sa amin. Pero binuo ko ang pader sa paligid ko sa loob ng limang taon para lang sa kaligtasan namin ng anak ko, at hindi ko pwedeng hayaang gumuho 'yun nang ganoon-ganoon na lan

CHAPTER 23

YSABELLE POVTahimik ang buong dining area habang nag-aayos si Mang Nestor ng mga plato para sa tanghalian. Naupo si Lucian sa dulo ng lamesa, nakabukas ang kaniyang laptop habang seryosong nagbabasa ng mga email. Si Neo naman ay medyo nakasimangot pa rin sa tabi ko dahil kinuha ang tablet niya, kaya dahan-dahan ko na lang hinaplos ang likod niya para mawala ang inis niya."Kumain ka na muna, anak. Huwag mo nang isipin 'yun," pabulong kong sabi kay Neo habang nilalagyan ng kanin at ulam ang plato niya."Mommy, I was just making sure we are secure," mahina niyang sagot, pero sumunod din naman at kumuha ng kutsara.Tumingin ako kay Lucian na hindi man lang inaalis ang tingin sa screen ng laptop niya. Ang bilis ng mga pangyayari. Kaninang umaga lang, halos gumuho ang mundo ko sa takot dahil sa tawag ni Monica, pero ngayon, heto siya sa harap namin, kalmado na parang walang nangyaring gulo sa labas.Inisip ko kung hanggang kailan magiging ganito ang takbo ng buhay namin. Isang tawag lang

All Chapters of The Unexpected Heir: The Billionaire's Chef: Chapter 21 - Chapter 23

CHAPTER 21

CHAPTER 22

CHAPTER 23