บททั้งหมดของ รวมเซ็ทเรื่องเสียวแบบโบราณ /1 : บทที่ 11 - บทที่ 20

“ชิมอย่างไรหรือคนดี ทำให้พี่ดูทีเถอะ” อีกฝ่ายก็เจ้าเล่ห์เอ่ยถามราวคนไม่รู้ประสา ซูหลันยิ้มขันเล็กน้อยในท่าทีเชิญชวนของเขา ก่อนจะยื่นปลายลิ้นสีแดงออกมา ส่งไปตวัดเลียน้ำใสที่ปริมออกมาจนเยิ้มบนหัวบานหยัก ส่งผลให้ร่างแกร่งเกร็งตัวเล็กน้อย “อ๊า!..เมียพี่ลิ้นเจ้าดีเหลือเกิน” เสียงชมดังขึ้นเมื่อคนน้องตวัดเลียเบาๆ เพียงอึดใจนางก็ครอบกลืนกินดุ้นเอ็นจนถึงโคน ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะรูดขึ้นจนถึงส่วนปลายบานหยักอีกครั้ง ตวัดลิ้นเลียเล็กน้อยแล้วอมเข้าไปอีก มือเรียวยกขึ้นมาวางที่หัวคนน้องทันที เขามองไปยังกระจกทองเหลืองซึ่งอยู่ด้านหลังนาง มันกำลังสะท้อนท่าทางคนน้อง ที่ผงกหัวเข้าออกกินแก่นกายเขา มันช่างเป็นการสร้างกำหนัดได้ดียิ่งนัก พอใบหน้าหวานแหงนขึ้นมามองเขาก็ครางทันที “อ๊า!..ในปากเจ้าอุ่นดียิ่งนัก” ซูหลันเร่งรูดดุ้นเอ็นใหญ่ตรงหน้าอย่างเมามัน ไม่คิดว่ามันจะเอร็ดอร่อยเพียงนี้ ยามที่น้ำเสียวของคนตัวโตหลั่งออกมา แม้รสชาติจะแปลกๆ แต่พอนางขยับปากเข้าออกมันก็แปรเปลี่ยนเป็นรสชาติที่อยากจะลิ้มลองทุกวัน บางครามือขาวก็สอดเข้าไปกำพวงสวรรค์บีบให้กลิ้งไปมา จนนึกอยากกินมันดูสักครั้ง ไวกว่าความคิดก็ปากอิ่มที่กำล

เพราะเกรงว่าคนน้องจะจับไข้ เพราะเป็นครั้งแรกของนาง ซึ่งซูหลันก็จำต้องยอมเก็บอาการที่อยากของตนเอาไว้ รอให้กลับมาจากเที่ยวงานก่อนเถอะ นางจะเชิญชวนทั้งคู่เพื่อลิ้มลองรสรักสามคนผัวเมียทันที เว่ยถิงจับคนน้องอาบน้ำและแต่งตัวให้โดยไม่รอสาวใช้ที่กำลังครางเสียว ซูหลันแต่งตัวสวมใส่อาภรณ์ชุดใหม่สีชมพูอ่อน เป็นแบบชุดกระโปรงยาวผูกรอบอก เผยให้เห็นเนินเนื้อที่ล้นออกมา แต่ก็มีเสื้อคลุมตัวยาวที่เป็นแบบพลิ้วไหวสวมทับ “ภรรยาพี่ช่างงามเสียจริง” เสียงทุ้มอ่อนโยนดังขึ้น แม่ทัพหนุ่มยิ้มกว้างเมื่อเห็นคนน้องแต่งตัวแล้วเสร็จ “พี่เว่ยก็รูปงามมากเลยเจ้าค่ะ” นางชมอีกฝ่ายกลับ เพราะเขาเป็นอย่างที่เอ่ยจริงๆ อาภรณ์ที่สวมใส่ก็กระชับพอดีตัว ดูงามสง่าน่าเกรงจนคนน้องอยากดึงเขาเข้าห้องอีกรอบ นึกถึงทีไรด้านล่างก็เต้นตุบตับทันที “ไปกันเถอะป่านนี้ว่านกงคงชะเง้อคอมองหาเจ้าแล้วกระมัง” เว่ยถิงเอ่ยก่อนจะกุมมือคนน้องไปขึ้นรถม้า ไม่นานก็มาถึงสถานที่จัดงาน ซึ่งเป็นส่วนของเหล่าราชวงศ์พำนับรวมถึงบุตรสาวบุตรชายขุนนาง “พี่เว่ยนั่นใช่พี่ว่านหรือไม่เจ้าคะ” ซูหลันเอ่ยถามทันที แม้อีกฝ่ายจะอยู่ไกลตาแต่นางก็พอจะจำเขาได้ “ใช่แล้ว แต่เร

“อื้อ..แรงเกินไปแล้วเจ้าค่ะนายท่าน ขะ..ข้าไม่ไหว” เสียงท้วงดังขึ้นเมื่อถูกดุ้นเอ็นใหญ่อัดกระแทกลงมามิขาดช่วง แต่คนที่โหมกระหน่ำซอยเอวหาได้ใส่ใจไม่ เขายังคงเร่งดันดุ้นเข้าร่องรูของอีกฝ่ายแม้นางจะสลบไปแล้ว จนกระทั่งตนเองปลดปล่อยอย่างที่ต้องการ ร่างสูงขยับกายลุกออกจากเตียง ก่อนจะดึงเอาผ้าคลุมมาสวมทับแล้วเดินออกมาจากห้อง ปล่อยให้คนสนิทจัดการต่อ “แค่นี้ก็รับไม่ไหว” เสียงบ่นเปล่งออกมา ก่อนจะรินสุราขึ้นมาดื่ม เขาคือขุนนางที่มีอายุน้อยที่สุดเท่าที่มีการแต่งตั้งมา ด้วยวัยสามสิบปี แต่ผลงานนั้นมีมากจนเป็นที่ยอมรับของขุนนางในราชสำนัก และเป็นที่หมายตาของบรรดาสตรีทั่วเมือง แม้เขาจะแต่งงานมีฮูหยินอยู่แล้ว แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าบุรุษผู้นี้มิได้มีใจพิศวาสนางแม้แต่น้อย คืนแต่งงานยังมิยอมร่วมหอ แต่บางคนก็บอกว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายยังเยาว์ อายุเพียงแค่สิบสามปีในช่วงที่ฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้ จึงเป็นเหตุให้เขาไม่ใส่ใจนาง ซึ่งยามนี้ฮูหยินที่ว่าอายุเต็มสิบแปดแล้ว เป็นสตรีที่มีใบหน้างดงามหยดย้อยจนบุรุษต้องเหลียวหลัง รูปร่างก็เย้ายวนเกินอายุโดยเฉพาะเนินเขาสองเต้าของนาง แต่ก็ยังไม่เป็นที่สนใจของสามี นางยังคงพำนั

สายของวัน ใต้เท้าหนุ่มตื่นมาก็ไม่เห็นสตรีตัวน้อยเช่นเดิม ทั้งที่เขาจับนางกินจนเกือบรุ่งสาง ไม่รู้ว่านางมีแรงลุกหนีไปได้เช่นไร ชื่อแซ่ก็ไม่ได้ถามไถ่เอาไว้ “ข้าควรต้องล่ามเจ้าไว้หรือไม่เด็กน้อย” น้ำเสียงนี้ไม่ได้หงุดหงิดอย่างเคย ซ้ำยังปะปนความเอ็นดูกับการกระทำของผู้ที่หายไปด้วยซ้ำ นางคงเป็นสตรีคนเดียวที่ไม่คิดจะจับเขา จึงไม่ยอมทิ้งร่องรอยใดๆ เหลือไว้ให้เลย “ตื่นแล้วหรือขอรับนายท่าน จะเดินทางเลยหรือไม่” คนสนิทเอ่ยถาม พร้อมกับถ้วยน้ำแกงส่งให้ “อืม เตรียมม้าได้เลย อย่าลืมส่งคนตามหานางด้วย” คิ้วเรียวของคนสนิทผูกกันเป็นปมอีกครั้ง ไม่คิดว่าผู้เป็นนายยังคงมีคำสั่งเช่นเดิม คิดว่าเขาจะพอกับสตรีผู้นี้แล้วเสียอีก เพราะผู้เป็นนายไม่เคยกินสตรีติดต่อเกินสองหน ด้านสตรีตัวน้อย กลับมาถึงเรือนในช่วงรุ่งสาง นางก็รีบหายากินทันที เพื่อไม่ให้ตนนั้นเกิดตั้งครรภ์กับคนแปลกหน้า แม้จะพอใจในรสสวาทที่ได้รับ “คุณหนูต่อไปไม่ออกไปข้างนอกแล้วนะเจ้าคะ” เสียงสั่นดังขึ้น เมื่อเห็นผู้เป็นนายมีสภาพไม่ต่างจากสี่คืนก่อน “ข้าไม่เป็นไร นอนพักประเดี๋ยวก็หาย” เอ่ยบอกเสียงแหบพร่า ก่อนจะดื่มยาที่สาวใช้เตรียมให้ “นอน

“ขอพี่กินนมเจ้าหน่อยนะ” แม้จะเอ่ยขอแต่ก็ไม่ได้รอคำตอบสักนิด ปลายลิ้นเปียกชุ่มแตะลงเบาๆ ที่เม็ดไต ทำเอาร่างเล็กสั่นสะท้านขึ้นมา นึกถึงบทรักที่เคยได้สัมผัสกับบุรุษอีกคน คนผู้นั้นอ่อนโยนเป็นอย่างมาก ไม่ต่างจากการกระทำของคนตัวโตในยามนี้ “อื้อ!..อย่า.ปล่อยข้าไปเถอะ” เสียงแหบพร่าเปล่งท้วง เมื่อเกิดกระดากอายขึ้นมาเสียดื้อๆ กั่วหลิงชะงักเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงโลมเลียเม็ดไตสีสดต่อ มือก็ขย้ำบีบเต้าใหญ่จนล้นออกร่องนิ้ว ทุกสัดส่วนของนางมันช่างดึงดูดเขาได้ดีเหลือเกิน ยิ่งสัมผัสผิวกายนางก็ยิ่งแดงระเรื่อ โดยเฉพาะเม็ดทับทิมสีสดที่เขาดูดเม้มจนแข็งตั้งชัน ตัดกับเต้าขาวอวบมันช่างเพิ่มกำหนัดได้ดียิ่ง กั่วหลิงเคลื่อนตัวสำรวจผิวกายเนียนสวยด้วยลิ้นสากอันเปียกชื้นของเขา ขบเม้มเบาๆ ที่หน้าท้องแบนราบ จนคนตัวเล็กหอบหายใจถี่ เพราะบุรุษที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีนาง กำลังทำให้เสียวซ่านจนไม่อยากให้เขาหยุดเหมือนคราแรกที่ร้องขอออกไป ใบหน้าคมคายเลื่อนต่ำลงมาที่สะดือสวย เขาใช้ปลายลิ้นเขี่ยจนน้ำลายเปียกชื้น สองมือที่เคยกุมเต้าอวบ ก็เคลื่อนลงมาที่ขาเรียว ก่อนจะดันมันขึ้นอ้าออกกว้าง เผยกลีบบัวงามสีแดงเผยอออกเล็กน้อย ยิ้