All Chapters of One Night with My Maid : Chapter 121 - Chapter 130

Bahagyang napasinghap si Celestine nang buksan ni Chloe ang pinto ng isang napakalawak at napakagandang condominium unit sa 25th floor ng isang kilalang skyscraper sa Financial District.The interior was stunning—sparkling marble floors, glass windows showing the city skyline, plush velvet couches, and a state-of-the-art kitchen. Sobrang malayo ito sa pinanggalingan niyang lumang apartment sa timog na may lumalaking amag at tumutulong bubong."Welcome to your new home, darling!" masayang pahayag ni Chloe, inilapag ang kaniyang Chanel bag sa granite counter. "Feel at home, okay? Cleaned 'to twice a week ng maintenance, complete ang appliances, and fully stocked ang pantry. Walang maniningil sa 'yo ng renta rito, promise!"Napayuko si Celestine, pilit na pinipigilan ang muling pagbalong ng mga luha sa kaniyang mga mata. "Chloe... Hindi ko talaga alam kung paano kita mababayaran sa lahat ng tulong mo. Mula sa pagbayad kay Aling Nena hanggang dito..."

Inayos ni Celestine ang kaniyang name tag na nakakabit sa kanang bahagi ng kaniyang fitted black dress. Naka-engrave doon ang kaniyang alias na "Tine"—isang patakaran ng club upang protektahan ang tunay na pagkakakilanlan ng mga babayeng staff. Matapos ayusin ang kaniyang buhok sa isang neat, elegant bun at maglagay ng kaunting lip tint, kinuha niya ang kaniyang eleganteng munting lace mask mula sa mesa at isinuot ito, na nagtatakip sa itaas na bahagi ng kaniyang mukha.It was part of Lux Lounge’s masquerade theme. Every female staff wore a lace mask, adding an air of mystery and exclusivity for their elite clientele.Nagsisimula nang magliwanag ang mga neon lights at yumatak ang mabibigat na bass ng musika sa buong 'Lux Nightclub & VIP Lounge'.Ngunit nakiusap ang kapwa niya waitress na makipagpalit muna sila ng name tag dahil sa matinding sakit ng tiyan nito—para na rin hindi ito mabawasan sa suweldo."Lily! Bitbitin mo 'tong tray ng premium whi

Napausad pababa si Celestine sa malamig na pinto ng staff locker room, hawak ang kaniyang dibdib na tila gustong sumabog sa sobrang kaba. Her breath came in short, ragged gasps.Diyos ko... Muntik na 'yon, pabulong na dasal ni Celestine habang pumipikit nang mahigpit.Paulit-ulit na bumabalik sa kaniyang isip ang matatalim at kulay asul na mga mata ni Lysander Harrison. Naramdaman niya kung paano siya tinitigan nito sa loob ng Private Suite 1—ang bawat segundo na naroon siya sa harap ng lalaki ay para siyang hinahatulan sa gitna ng matinding takot. Pero nagpapasalamat siya sa Diyos na nakalabas siya nang ligtas at hindi nito tuluyang nahubad ang kaniyang maskara o nalaman ang tunay niyang pagkakakilanlan.Mabilis siyang tumayo at pumasok sa comfort room stall. Doon ay bumungad sa kaniya ang totoong may-ari ng name tag na "LILY"—isang senior waitress na pilit na nakahawak sa kaniyang tiyan habang namumutla ang mukha."T-Tine... pasensya na talaga, ha?"

Tahimik at bahagyang madilim ang kahabaan ng VIP hallway nang lumabas si Lysander mula sa Private Suite 1. Isinukbit niya ang kaniyang suit jacket sa kaniyang braso habang dahan-dahang binubuksan ang dalawang button ng kaniyang white dress shirt.The alcohol was starting to dull his senses, but the burning restlessness in his chest remained as raw as ever.Puno ng ingay at tawanan ang suite na kaniyang iniwan—ang mga kaibigan niyang sina Ethan, Marco, at Calyx ay abala sa pakikipag-flirt sa kani-kanilang mga kasamang babae, habang si Roxanne naman ay halatang nadismaya nang tanggihan at patayuin siya ni Lysander mula sa kaniyang kandungan.Kahit anong ganda ng babae, kahit gaano kasarap ang alak, walang alinlangang hindi nito kayang palitan ang natatanging mukha na gabi-gabing nagmumulto sa kaniyang isip.Habang naglalakad si Lysander patungo sa VIP exit, nakasalubong niya sa di-kalayuan ang dalawang waitress na abala sa pagliligpit ng mga gamit s

Celestine's POV Nagising ako sa silaw ng liwanag na lumulusot mula sa pagitan ng mga kurtina sa living room ng condo ni Chloe. Mabilog na ang araw na tumatama sa aking mukha, at unti-unting dumaloy sa buo kong katawan ang matinding pagod at ngalay mula sa nakapapagod kong shift kagabi sa Lux Lounge. I groaned softly, pushing myself up into a sitting position on the couch. Napakabigat ng aking mga mata, at masakit pa rin ang aking mga binti sa mahabang oras ng pagtayo at paglalakad bitbit ang mabibigat na silver tray. Dahan-dahan kong itinukod ang dalawa kong kamay sa gilid ng sofa at doon ko lang napansin ang suot ko. Diyos ko... Dahil sa sobrang pagod at kaba ko kagabi nang makauwi ako rito galing sa club, hindi na pala ako nakapagpalit man lang bago humiga. Suot-suot ko pa rin ang aking maluwag na white hoodie at faded denim jeans—ang mismong civilian clothes na isinuot ko bago ako nagmamadaling sumakay ng taxi pauwi. Na