“ชฎา...” ผมเรียกชื่อของคนตรงหน้าที่ยืนห่างจากผมประมาณสี่เมตรด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเธอจริงๆที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้ ซึ่งชฎาเองก็ดูเหมือนจะตกใจเหมือนกันที่เห็นผมยืนอยู่ตรงนี้เพราะร่างบางของเธอดูเหมือนจะแข็งค้างไปโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเหลือบตามองเด็กที่อยู่
Terakhir Diperbarui : 2026-05-27 Baca selengkapnya