《ลิ้มรสท้อสุกงอม》全部章節：第 1 章 - 第 7 章

"พี่เขยคะ... หนูยังไม่เคยเลยสักครั้ง พี่เบาๆ หน่อยนะ..."กลางดึกสงัด เด็กสาวที่เนื้อตัวเปลือยเปล่าเหลือเพียงถุงน่องคู่เดียว นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าผม ใบหน้าของหล่อนแดงซ่านพลางเงยหน้าใช้สายตาฉ่ำช้อนมองผม"ไม่ต้องพูด... อมไว้..."ผมยื่นนิ้วมือสอดเข้าไปในโพรงปากของหล่อน หล่อนรีบโอบรัดดูดกลืนและตวัดเลียมันอย่างว่าง่าย ปลายลิ้นเล็กๆ พลิกพลิ้วพัวพันอย่างกระหาย พร้อมกับส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคอนั่นเป็นน้ำเสียงที่เซ็กซี่ที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะเปล่งออกมาได้จริงๆ...ผมชื่อหม่าจวิน เพิ่งแต่งงานได้ไม่นานเมื่อไม่นานมานี้ น้องเมียที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายแวะมาเที่ยวที่เมืองที่ผมอาศัยอยู่ และขอพักอาศัยอยู่ที่บ้านของผมเป็นการชั่วคราวช่วงนั้นเป็นช่วงกลางฤดูร้อน เด็กสาวที่เติบโตเต็มวัยจนทรวดทรงองค์เอวอวบอัดสะพรั่ง มักจะสวมเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วกับกางเกงขาสั้นกุดเดินไปเดินมาในบ้านทุกวัน แถมหล่อนยังไม่ชอบสวมยกทรงอีกต่างหากยามที่หล่อนเดินหรือนั่งลง ทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้นมักจะชูชันเด่นหรา หน้าท้องแบนราบคอดกิ่วรับกับบั้นท้ายกลมกลึงที่งอนเชิดอยู่ตลอดเวลา ภาพเย้ายวนตาขนาดนี้ ผู้ชายก็คงคิดกัน

ผมเดินเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของน้องเมีย เปิดลิ้นชักตู้เสื้อผ้าออก ก็เห็นกางเกงในลายน่ารักๆ จัดวางเรียงรายไว้อย่างเป็นระเบียบ จึงหยิบกางเกงในตัวจิ๋วลายสตรอว์เบอร์รี่ติดมือมาตัวหนึ่ง จากนั้นก็เดินกลับมาที่หน้าห้องน้ำ เคาะประตูเบาๆ แล้วยื่นกางเกงในส่งเข้าไปด้านในน้องเมียแง้มประตูออกเล็กน้อย รีบรับกางเกงในไปสวมใส่ทันทีอึดใจต่อมา ไอละอองน้ำอุ่นจากในห้องน้ำก็ลอยล่องออกมา พร้อมกับร่างของน้องเมียที่สวมเพียงเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงในปรากฏขึ้นตรงหน้าผมผิวพรรณของหล่อนหลังอาบน้ำร้อนเสร็จใหม่ๆ ดูเนียนลื่นราวกับแก้วเจียระไน และด้วยความที่ไม่ได้สวมยกทรง ประกอบกับเสื้อสายเดี่ยวทำจากผ้าฝ้ายเนื้อบางเฉียบ ทรวดทรงองเอวอันอวบอิ่มคู่ตึงนั้นจึงเด่นหราชัดเจนจนเห็นยอดอกนูนเด่นเป็นตุ่มไตเล็กๆ ทั้งสองข้างส่วนกางเกงในลายสตรอว์เบอร์รี่ท่อนล่างนั้นดูเหมือนจะตัวเล็กไปสักหน่อย จนแทบจะโอบอุ้มบั้นท้ายกลมกลึงอวบอัดเอาไว้ไม่มิด และเน้นย้ำสัดส่วนเนินเนื้อสาวด้านหน้าให้เด่นชัดเมื่อเห็นผมยืนขวางประตูอยู่ น้องเมียก็คงจะยังอายอยู่ไม่น้อย ผิวขาวผ่องของหล่อนพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ"พี่... พี่เขยคะ พี่ไปเข้าห้องน้ำเถอะค่ะ

ช่วงค่ำหลังจากกินข้าวเสร็จอุณหภูมิก็ลดต่ำลง พวกเราจึงพากันกลับเข้าโรงแรมที่จองไว้ล่วงหน้าก่อนกำหนดเทียนนี่เหลือบไปเห็นไพ่ป๊อกกับลูกเต๋าที่วางอยู่บนโต๊ะ หล่อนพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า "พวกเรามาเล่นเกมก๊งเหล้ากันเถอะค่ะ!"ผมเอ่ยปากขัด "จะเล่นก็เล่นไปสิ แต่จะดื่มเหล้าทำไมกัน"เทียนนี่ได้ยินดังนั้นก็เบ้ปากทันควัน ภรรยาเห็นท่าไม่ดีจึงพูดขึ้นมาว่า "ยัยนี่ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว หล่อนอยากดื่มก็ปล่อยให้ดื่มเถอะ ถือโอกาสทดสอบคอไปด้วยเลย ดื่มเมาต่อหน้าคนในครอบครัวยังไงก็ดีกว่าไปเมาแอ๋ข้างนอก"ผมมองไปที่คิวอาร์โค้ดสำหรับสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนโต๊ะ พอกดสแกนเข้าไปเช็กประเภทดูก็เห็นว่ามีพวกค็อกเทลดีกรีต่ำอยู่ จึงยอมตกลงภรรยาโน้มตัวเข้ามาดูด้วย หล่อนกดสั่งเหล้าขาวดีกรีสูงมาสามกระป๋อง พร้อมกับยิ้มขำแล้วพูดว่า "นานๆ ทีจะได้ดื่มเหล้ากัน เอาให้สุดเหวี่ยงไปเลยดีกว่า อีกอย่าง ไหนๆ ก็บอกว่าจะวัดคอยัยหนูแล้วไม่ใช่เหรอ? ดีกรีต่ำพวกนั้นคงไม่พอหรอก ขนาดฉันเองยังไม่รู้สึกเลยมั้ง"ผมขมวดคิ้วมุ่น ลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่สุดท้ายก็ยอมตามใจภรรยาพอเหล้าถูกยกมาส่งถึงห้อง พวกเราก็เริ่มล้อมวงเล่นไพ่กันฝีมือการ

เมื่อกี้ภรรยาเอาแรงจากไหนมาฉุดกระชากตัวผมแล้วเหวี่ยงออกไปด้านข้างกันนะ?หล่อนออกจะผอมบางและอ่อนแอขนาดนั้น หล่อนทำแบบนั้นลงไปได้ยังไงกัน? คนที่สมควรตายมันควรจะเป็นผมแท้ๆ...ไม่ ยังไม่ตาย ภรรยาของผมยังไม่ตาย...โชคดีที่แถวๆ โรงแรมมีโรงพยาบาลอยู่แห่งหนึ่ง รถกู้ชีพจึงเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีหลังจากเจ้าหน้าที่ทีมแพทย์มาถึง ผมก็ถูกเทียนนี่ดึงตัวออกมาอยู่อีกด้านหนึ่งเทียนนี่เอ่ยปากพูดสะอื้นไห้จนจับใจความแทบไม่ได้ "ไม่เป็นไรนะ... พี่สาวต้องไม่เป็นไร คุณหมอต้องมีวิธีช่วยแน่ๆ อย่ากังวลไปเลยนะ... อย่ากังวลเลย..."หล่อนเห็นได้ชัดว่ากำลังใช้คำพูดปลอบใจผมเพื่อสะกดข่มความขวัญเสียของตัวเอง ร่างกายของหล่อนสั่นเทายิ่งกว่าผมเสียอีก มือที่จับแขนผมไว้เย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็ง"เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ สัญญาณชีพจรและการหายใจหยุดทำงานหมดแล้ว..."ผมได้ยินเสียงคุณหมอคนหนึ่งลดเสียงต่ำเอ่ยปากปรึกษากับหมออีกคนผมรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าเข้ากลางกบาล ร่างกายทรุดฮวบจนแทบจะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่"โทรแจ้ง 191 เพื่อรายงานต่อตำรวจจราจรที่ปฏิบัติหน้าที่ หรือหน่วยงานจัดการจราจรของกรมตำรวจเถอะ ทาง