Share

บทที่ 2

Author: กระต่ายนัมบะ
ผมรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทวีคูณ

นึกไม่ถึงเลยว่าน้องเมียที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ จะแอบมาส่องดูพี่เขยกับพี่สาวแท้ๆ เริงรักกันแบบนี้

เพื่อให้น้องเมียได้เห็นชัดๆ และจดจำบทเรียนเรื่องเพศศึกษาครั้งแรกนี้ไปจนขึ้นใจ

ผมไม่สนอีกต่อไปว่าภรรยาจะรู้ตัวหรือไม่ว่าน้องสาวกำลังแอบดูอยู่ ผมจัดการดึงร่างของหล่อนให้ลุกขึ้น บังคับให้แอนบั้นท้ายและยืดท่อนบน หันหน้าไปทางห้องโถงด้านนอกประตูทันที

พร้อมกับกระชากชุดนอนของหล่อนออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างทุกสัดส่วนอย่างไม่มีปิดบัง ก่อนจะเริ่มโหมแรงกระแทกกระทั้นซ้ำๆ อย่างป่าเถื่อนราวกับกระทิงคลั่ง

"อุ๊ย... สามีคะ... ฉันจะขาดใจตายคาอกคุณอยู่แล้ว..."

ทรวงอกอวบอิ่มของภรรยากระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง หล่อนไม่อาจสะกดกลั้นเสียงร้องครางของตัวเองได้เลย และเพราะสองมือถูกผมพันธนาการไว้แน่นหนา จึงไม่สามารถยกขึ้นมาอุดปากได้ ใจหนึ่งก็อยากร้อง แต่อีกใจก็ไม่กล้าส่งเสียง

"อื้อ... ฉันไม่ไหวแล้ว... ปล่อยฉันเถอะนะ..."

กระทั่งเสียงครางของหล่อนเริ่มมีแววสะอื้นไห้ ร่างกายอ่อนระทวยฟุบลงกับเตียง เหลือเพียงสะโพกกลมกลึงอวบอัดที่ถูกผมรั้งยึดไว้ยังคงแอ่นเชิดขึ้นสูง

ผมคว้ากางเกงบ็อกเซอร์มาสวมใส่ แล้วเดินออกไปที่ห้องโถง แสร้งทำเป็นเดินหาน้ำดื่ม

สายตาเหลือบไปเห็นประตูห้องของน้องเมียปิดสนิท มีแสงไฟเล็ดลอดออกมาจากใต้ช่องประตู ทันทีที่เสียงฝีเท้าของผมดังขึ้น ไฟในห้องนั้นก็ถูกปิดลงฉับพลัน

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมรู้สึกเหมือนตัวเองมีรังสีบางอย่างแผ่ซ่านออกมา เพราะไม่ว่าผมจะเดินไปทางไหน น้องเมียเป็นต้องเดินเลี่ยงหลบไปทางอื่น และคอยเดินเกาะติดอยู่ข้างกายภรรยาผมตลอดเวลา

หล่อนดูเหมือนจะตระหนกอยู่ไม่น้อย พี่สาวกับพี่เขยที่ดูเป็นคู่รักที่แสนดีต่อกัน แต่พี่เขยยามอยู่บนเตียงกลับดุดันป่าเถื่อนขนาดนั้น ทำเอาพี่สาวหมดสภาพราวกับลูกไก่ในกำมือ

ทว่าพี่สาวกลับดูมีความสุขสมใจ และสมยอมให้พี่เขยเล่นสนุกกับร่างกายตามใจชอบ

โลกของผู้ใหญ่ใบนี้ทำเอาเด็กสาวตื่นตระหนกจนขวัญหนีดีฝ่อ

ตามจริงแล้ว ต่อให้ผมจะมีความคิดลึกซึ้งขนาดไหน แต่หากน้องเมียคอยเดินหลบหน้าหลบตาแบบนี้ ผมก็คงไม่มีโอกาสเคลมหล่อนได้แน่ๆ

แต่ใครจะไปคาดคิดว่า ขนาดเบื้องบนยังเป็นใจสร้างโอกาสมาประเคนให้ถึงที่

คืนนั้น ผมมีงานเลี้ยงสังสรรค์จนกระทั่งล่วงเลยถึดึกถึงได้กลับบ้าน ภรรยาหลับสนิทไปแล้ว ทว่าไฟในห้องน้ำยังคงเปิดสว่างอยู่ คาดว่าน่าจะเป็นน้องเมียที่กำลังอาบน้ำ

เมื่อมองผ่านกระจกฝ้าของประตูห้องน้ำ ก็พอจะเห็นเรือนร่างส่วนสัดอันโค้งเว้าของน้องเมียรางๆ ดูเหมือนหล่อนกำลังใช้ผ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัวอยู่

ในใจของผมพลันกระตุกวูบ แสร้งทำเป็นนึกว่าภรรยาอยู่ข้างใน จึงเดินตรงดิ่งเข้าไปหมุนลูกบิดประตูทันที

"ที่รักจ๋า เค้าขอเข้าห้องน้ำหน่อย ปวดฉี่จนทนไม่ไหวแล้ว..."

เป็นอย่างที่คิด น้องเมียไม่ได้ลงกลอนประตูจากด้านใน เสียงหล่อนร้อง "อุ๊ย" ดังขึ้นพลางรีบถอยหลบไปอยู่หลังบานประตู แล้วใช้วิธียื่นมือมาดันประตูไว้เล็กน้อย

"พี่เขยคะ... หนูเองค่ะ..."

ทว่าในเวลานั้น ร่างกายครึ่งซีกของผมได้แทรกผ่านเข้าไปด้านในเรียบร้อยแล้ว เรือนร่างอันเปลือยเปล่าและเย้ายวนของเด็กสาวปรากฏแก่สายตาของผมอย่างเต็มตา ผิวพรรณขาวอมชมพูยังมีหยาดน้ำเกาะพราว ผิวเนื้ออันเนียนละเอียดไร้ที่ติรับกับใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราใสซื่อ ทำเอาอารมณ์ดิบในกายของผมปะทุขึ้นมาในทันที

ผมแกล้งทำเป็นตกใจพลางลดเสียงต่ำ "นีนี่ ทำไมแกยังไม่นอนอีกเนี่ย?"

"นอนไม่หลับค่ะ..."

น้องเมียที่เนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน มีเพียงผ้าขนหนูผืนเล็กที่ถือไว้ในมือ คอยปกปิดทรวงอกและส่วนล่างไว้อย่างยากลำบาก หล่อนก้มหน้าต่ำไม่กล้าสบตาผม น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล "พี่... พี่เขยคะ อย่าเพิ่งเข้ามาสิคะ... หนูจะแต่งตัว..."

"อ๋อๆ"

ผมทำเป็นเพิ่งนึกขึ้นได้ ยอมถอยฉากออกมาอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก "แกแต่งตัวเร็วๆ หน่อยนะ ฉันปวดจะราดอยู่แล้ว..."

อันที่จริงผมไม่ได้ปวดปัสสาวะเลยสักนิด ที่ยืนรออยู่ด้านนอกก็แค่อยากเห็นท่าทางเอียงอายของน้องเมีย เมื่อมองผ่านกระจกฝ้าเข้าไป ก็เห็นหล่อนยืนนิ่งอยู่กับที่ ก่อนจะส่งเสียงเรียกแผ่วเบา "พี่... พี่เขยคะ..."

"แกเสร็จหรือยัง? งั้นฉันเข้าไปนะ?" ผมแกล้งทำเป็นซื่อบื้อถามต่อ

"ยังค่ะยัง... พี่อย่าเพิ่งเข้ามานะคะ..." น้องเมียเริ่มลนลานอย่างเห็นได้ชัด พูดจาตะกุกตะกัก "พอดีหนูเผลอทำกางเกงในตกพื้นเลอะเทอะหมดเลย พี่ช่วยหยิบตัวใหม่ที่สะอาดมาให้หนูหน่อยได้ไหมคะ?"

น้ำเสียงของหล่อนในช่วงท้ายแผ่วเบาลงเรื่อยๆ "อยู่ในลิ้นชักชั้นแรกของตู้เสื้อผ้าน่ะค่ะ"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ลิ้มรสท้อสุกงอม   บทที่ 7

    เมื่อกี้ภรรยาเอาแรงจากไหนมาฉุดกระชากตัวผมแล้วเหวี่ยงออกไปด้านข้างกันนะ?หล่อนออกจะผอมบางและอ่อนแอขนาดนั้น หล่อนทำแบบนั้นลงไปได้ยังไงกัน? คนที่สมควรตายมันควรจะเป็นผมแท้ๆ...ไม่ ยังไม่ตาย ภรรยาของผมยังไม่ตาย...โชคดีที่แถวๆ โรงแรมมีโรงพยาบาลอยู่แห่งหนึ่ง รถกู้ชีพจึงเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีหลังจากเจ้าหน้าที่ทีมแพทย์มาถึง ผมก็ถูกเทียนนี่ดึงตัวออกมาอยู่อีกด้านหนึ่งเทียนนี่เอ่ยปากพูดสะอื้นไห้จนจับใจความแทบไม่ได้ "ไม่เป็นไรนะ... พี่สาวต้องไม่เป็นไร คุณหมอต้องมีวิธีช่วยแน่ๆ อย่ากังวลไปเลยนะ... อย่ากังวลเลย..."หล่อนเห็นได้ชัดว่ากำลังใช้คำพูดปลอบใจผมเพื่อสะกดข่มความขวัญเสียของตัวเอง ร่างกายของหล่อนสั่นเทายิ่งกว่าผมเสียอีก มือที่จับแขนผมไว้เย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็ง"เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ สัญญาณชีพจรและการหายใจหยุดทำงานหมดแล้ว..."ผมได้ยินเสียงคุณหมอคนหนึ่งลดเสียงต่ำเอ่ยปากปรึกษากับหมออีกคนผมรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าเข้ากลางกบาล ร่างกายทรุดฮวบจนแทบจะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่"โทรแจ้ง 191 เพื่อรายงานต่อตำรวจจราจรที่ปฏิบัติหน้าที่ หรือหน่วยงานจัดการจราจรของกรมตำรวจเถอะ ทาง

  • ลิ้มรสท้อสุกงอม   บทที่ 6

    เมื่อเห็นดังนั้น ผมจึงหันไปถามหล่อนทันควัน "ใครเปลี่ยนกางเกงในให้ฉัน? เธอเป็นคนเปลี่ยนงั้นเหรอ?"ทันทีที่ประโยคนี้หลุดจากปาก ในหัวก็พลันผุดความทรงจำรำไรขึ้นมาว่าเมื่อคืนคล้ายกับผมจะ... คล้ายกับมีเซ็กส์งั้นเหรอ? หรือว่าเป็นแค่ฝันเปียกกันแน่?เทียนนี่ถูกเสียงตะโกนของผมปลุกจนตื่นขึ้นมาอีกคน ผมจ้องมองพวกหล่อนทั้งสองคนสลับไปมา ก่อนจะเอ่ยปากถามออกไปตรงๆ อย่างไม่อ้อมค้อม "เมื่อคืนพวกเธอแอบใส่อะไรลงไปในเหล้าให้ฉันกินหรือเปล่า? ปกติฉันไม่มีทางเมาพับเร็วขนาดนี้แน่ๆ"ภรรยาเอ่ยตอบ "เปล่านะคะ... กางเกงของคุณฉันเป็นคนเปลี่ยนให้เองแหละ พอพวกเราอาบน้ำเสร็จเดินออกมาเห็นคุณหลับสนิทเป็นตาย ก็เลยกะว่าจะช่วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เฉยๆ"ผมหันไปมองเทียนนี่ หล่อนใช้สายตาที่ยังคงสะลึมสะลือเนื่องจากเพิ่งตื่นนอนจ้องตอบกลับมา ซึ่งผมดูไม่ออกเลยจริงๆ ว่าหล่อนกำลังเสแสร้งแกล้งทำอยู่หรือไม่ผมอ้าปากค้างทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงถอนหายใจยาวด้วยความหงุดหงิด โดยไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อวันนี้ยังคงมีโปรแกรมท่องเที่ยวรออยู่ ช่างมันเถอะ... แกล้งทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไปก่อนแล้วกันผมพูดขึ้นว่า "ไม่มี

  • ลิ้มรสท้อสุกงอม   บทที่ 5

    ช่วงค่ำหลังจากกินข้าวเสร็จอุณหภูมิก็ลดต่ำลง พวกเราจึงพากันกลับเข้าโรงแรมที่จองไว้ล่วงหน้าก่อนกำหนดเทียนนี่เหลือบไปเห็นไพ่ป๊อกกับลูกเต๋าที่วางอยู่บนโต๊ะ หล่อนพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า "พวกเรามาเล่นเกมก๊งเหล้ากันเถอะค่ะ!"ผมเอ่ยปากขัด "จะเล่นก็เล่นไปสิ แต่จะดื่มเหล้าทำไมกัน"เทียนนี่ได้ยินดังนั้นก็เบ้ปากทันควัน ภรรยาเห็นท่าไม่ดีจึงพูดขึ้นมาว่า "ยัยนี่ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว หล่อนอยากดื่มก็ปล่อยให้ดื่มเถอะ ถือโอกาสทดสอบคอไปด้วยเลย ดื่มเมาต่อหน้าคนในครอบครัวยังไงก็ดีกว่าไปเมาแอ๋ข้างนอก"ผมมองไปที่คิวอาร์โค้ดสำหรับสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนโต๊ะ พอกดสแกนเข้าไปเช็กประเภทดูก็เห็นว่ามีพวกค็อกเทลดีกรีต่ำอยู่ จึงยอมตกลงภรรยาโน้มตัวเข้ามาดูด้วย หล่อนกดสั่งเหล้าขาวดีกรีสูงมาสามกระป๋อง พร้อมกับยิ้มขำแล้วพูดว่า "นานๆ ทีจะได้ดื่มเหล้ากัน เอาให้สุดเหวี่ยงไปเลยดีกว่า อีกอย่าง ไหนๆ ก็บอกว่าจะวัดคอยัยหนูแล้วไม่ใช่เหรอ? ดีกรีต่ำพวกนั้นคงไม่พอหรอก ขนาดฉันเองยังไม่รู้สึกเลยมั้ง"ผมขมวดคิ้วมุ่น ลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่สุดท้ายก็ยอมตามใจภรรยาพอเหล้าถูกยกมาส่งถึงห้อง พวกเราก็เริ่มล้อมวงเล่นไพ่กันฝีมือการ

  • ลิ้มรสท้อสุกงอม   บทที่ 4

    ทว่าในวินาทีนั้นเอง ห้องข้างๆ กลับมีเสียงดัง "ตุบ!" แว่วข้ามมา ตามด้วยเสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวดของภรรยาผมตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบกุลีกุจอคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่แล้ววิ่งหน้าตั้งไปยังห้องนอนใหญ่ ทว่ากลับพบภรรยานอนคุดคู้อยู่บนพื้น มือหนึ่งกุมท้องไว้แน่น ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อกาฬไหลโซม "ที่รักคะ... ฉันปวดท้องเหลือเกินค่ะ"กว่าผมจะขับรถพาร่างของภรรยามาส่งถึงโรงพยาบาล ท้องฟ้าก็เริ่มส่งแสงรำไรจวนจะรุ่งสางแล้วสองวันให้หลัง ผลการตรวจร่างกายก็ออกมา มะเร็งปากมดลูกหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น ผมพาหล่อนไปเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาลประจำเมือง ชีวิตน่ะ รอดตายหวุดหวิดรักษาไว้ได้ แต่ทว่าต้องแลกกับการถูกตัดมดลูกทิ้งไปช่วงปีแรกหลังการผ่าตัดนับเป็นช่วงเวลาที่ทรมานใจที่สุด อารมณ์ของหล่อนแปรปรวนไม่คงที่ ตัวหล่อนเองก็รู้ดีว่านิสัยเปลี่ยนไป บางครั้งยังเอ่ยปากบอกไม่ให้ผมถือสาหาความ ส่วนตัวผมเองก็คอยเอาอกเอาใจใส่ใจหล่อนเป็นอย่างดี และเป็นฝ่ายเสนอตัวช่วยแบ่งเบาภาระงานบ้านให้มากขึ้นแต่เป็นเพราะสูญเสียมดลูกไป ภรรยาจึงเอาแต่จมปลักอยู่กับความทุกข์โศกซึมเศร้าไปวันๆ หล่อนรู้สึกผิดที่ไม่อาจปล่อยให้มีทา

  • ลิ้มรสท้อสุกงอม   บทที่ 3

    ผมเดินเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของน้องเมีย เปิดลิ้นชักตู้เสื้อผ้าออก ก็เห็นกางเกงในลายน่ารักๆ จัดวางเรียงรายไว้อย่างเป็นระเบียบ จึงหยิบกางเกงในตัวจิ๋วลายสตรอว์เบอร์รี่ติดมือมาตัวหนึ่ง จากนั้นก็เดินกลับมาที่หน้าห้องน้ำ เคาะประตูเบาๆ แล้วยื่นกางเกงในส่งเข้าไปด้านในน้องเมียแง้มประตูออกเล็กน้อย รีบรับกางเกงในไปสวมใส่ทันทีอึดใจต่อมา ไอละอองน้ำอุ่นจากในห้องน้ำก็ลอยล่องออกมา พร้อมกับร่างของน้องเมียที่สวมเพียงเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงในปรากฏขึ้นตรงหน้าผมผิวพรรณของหล่อนหลังอาบน้ำร้อนเสร็จใหม่ๆ ดูเนียนลื่นราวกับแก้วเจียระไน และด้วยความที่ไม่ได้สวมยกทรง ประกอบกับเสื้อสายเดี่ยวทำจากผ้าฝ้ายเนื้อบางเฉียบ ทรวดทรงองเอวอันอวบอิ่มคู่ตึงนั้นจึงเด่นหราชัดเจนจนเห็นยอดอกนูนเด่นเป็นตุ่มไตเล็กๆ ทั้งสองข้างส่วนกางเกงในลายสตรอว์เบอร์รี่ท่อนล่างนั้นดูเหมือนจะตัวเล็กไปสักหน่อย จนแทบจะโอบอุ้มบั้นท้ายกลมกลึงอวบอัดเอาไว้ไม่มิด และเน้นย้ำสัดส่วนเนินเนื้อสาวด้านหน้าให้เด่นชัดเมื่อเห็นผมยืนขวางประตูอยู่ น้องเมียก็คงจะยังอายอยู่ไม่น้อย ผิวขาวผ่องของหล่อนพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ"พี่... พี่เขยคะ พี่ไปเข้าห้องน้ำเถอะค่ะ

  • ลิ้มรสท้อสุกงอม   บทที่ 2

    ผมรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทวีคูณนึกไม่ถึงเลยว่าน้องเมียที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ จะแอบมาส่องดูพี่เขยกับพี่สาวแท้ๆ เริงรักกันแบบนี้เพื่อให้น้องเมียได้เห็นชัดๆ และจดจำบทเรียนเรื่องเพศศึกษาครั้งแรกนี้ไปจนขึ้นใจผมไม่สนอีกต่อไปว่าภรรยาจะรู้ตัวหรือไม่ว่าน้องสาวกำลังแอบดูอยู่ ผมจัดการดึงร่างของหล่อนให้ลุกขึ้น บังคับให้แอนบั้นท้ายและยืดท่อนบน หันหน้าไปทางห้องโถงด้านนอกประตูทันทีพร้อมกับกระชากชุดนอนของหล่อนออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างทุกสัดส่วนอย่างไม่มีปิดบัง ก่อนจะเริ่มโหมแรงกระแทกกระทั้นซ้ำๆ อย่างป่าเถื่อนราวกับกระทิงคลั่ง"อุ๊ย... สามีคะ... ฉันจะขาดใจตายคาอกคุณอยู่แล้ว..."ทรวงอกอวบอิ่มของภรรยากระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง หล่อนไม่อาจสะกดกลั้นเสียงร้องครางของตัวเองได้เลย และเพราะสองมือถูกผมพันธนาการไว้แน่นหนา จึงไม่สามารถยกขึ้นมาอุดปากได้ ใจหนึ่งก็อยากร้อง แต่อีกใจก็ไม่กล้าส่งเสียง"อื้อ... ฉันไม่ไหวแล้ว... ปล่อยฉันเถอะนะ..."กระทั่งเสียงครางของหล่อนเริ่มมีแววสะอื้นไห้ ร่างกายอ่อนระทวยฟุบลงกับเตียง เหลือเพียงสะโพกกลมกลึงอวบอัดที่ถูกผมรั้งยึดไว้ยังคงแอ่นเชิดขึ้นสูงผมคว้ากางเกงบ็อกเซอร์มาส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status