تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 4
أحدث فصل
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 7
เมื่อกี้ภรรยาเอาแรงจากไหนมาฉุดกระชากตัวผมแล้วเหวี่ยงออกไปด้านข้างกันนะ?หล่อนออกจะผอมบางและอ่อนแอขนาดนั้น หล่อนทำแบบนั้นลงไปได้ยังไงกัน? คนที่สมควรตายมันควรจะเป็นผมแท้ๆ...ไม่ ยังไม่ตาย ภรรยาของผมยังไม่ตาย...โชคดีที่แถวๆ โรงแรมมีโรงพยาบาลอยู่แห่งหนึ่ง รถกู้ชีพจึงเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีหลังจากเจ้าหน้าที่ทีมแพทย์มาถึง ผมก็ถูกเทียนนี่ดึงตัวออกมาอยู่อีกด้านหนึ่งเทียนนี่เอ่ยปากพูดสะอื้นไห้จนจับใจความแทบไม่ได้ "ไม่เป็นไรนะ... พี่สาวต้องไม่เป็นไร คุณหมอต้องมีวิธีช่วยแน่ๆ อย่ากังวลไปเลยนะ... อย่ากังวลเลย..."หล่อนเห็นได้ชัดว่ากำลังใช้คำพูดปลอบใจผมเพื่อสะกดข่มความขวัญเสียของตัวเอง ร่างกายของหล่อนสั่นเทายิ่งกว่าผมเสียอีก มือที่จับแขนผมไว้เย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็ง"เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ สัญญาณชีพจรและการหายใจหยุดทำงานหมดแล้ว..."ผมได้ยินเสียงคุณหมอคนหนึ่งลดเสียงต่ำเอ่ยปากปรึกษากับหมออีกคนผมรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าเข้ากลางกบาล ร่างกายทรุดฮวบจนแทบจะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่"โทรแจ้ง 191 เพื่อรายงานต่อตำรวจจราจรที่ปฏิบัติหน้าที่ หรือหน่วยงานจัดการจราจรของกรมตำรวจเถอะ ทาง
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 6
เมื่อเห็นดังนั้น ผมจึงหันไปถามหล่อนทันควัน "ใครเปลี่ยนกางเกงในให้ฉัน? เธอเป็นคนเปลี่ยนงั้นเหรอ?"ทันทีที่ประโยคนี้หลุดจากปาก ในหัวก็พลันผุดความทรงจำรำไรขึ้นมาว่าเมื่อคืนคล้ายกับผมจะ... คล้ายกับมีเซ็กส์งั้นเหรอ? หรือว่าเป็นแค่ฝันเปียกกันแน่?เทียนนี่ถูกเสียงตะโกนของผมปลุกจนตื่นขึ้นมาอีกคน ผมจ้องมองพวกหล่อนทั้งสองคนสลับไปมา ก่อนจะเอ่ยปากถามออกไปตรงๆ อย่างไม่อ้อมค้อม "เมื่อคืนพวกเธอแอบใส่อะไรลงไปในเหล้าให้ฉันกินหรือเปล่า? ปกติฉันไม่มีทางเมาพับเร็วขนาดนี้แน่ๆ"ภรรยาเอ่ยตอบ "เปล่านะคะ... กางเกงของคุณฉันเป็นคนเปลี่ยนให้เองแหละ พอพวกเราอาบน้ำเสร็จเดินออกมาเห็นคุณหลับสนิทเป็นตาย ก็เลยกะว่าจะช่วยเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เฉยๆ"ผมหันไปมองเทียนนี่ หล่อนใช้สายตาที่ยังคงสะลึมสะลือเนื่องจากเพิ่งตื่นนอนจ้องตอบกลับมา ซึ่งผมดูไม่ออกเลยจริงๆ ว่าหล่อนกำลังเสแสร้งแกล้งทำอยู่หรือไม่ผมอ้าปากค้างทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงถอนหายใจยาวด้วยความหงุดหงิด โดยไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อวันนี้ยังคงมีโปรแกรมท่องเที่ยวรออยู่ ช่างมันเถอะ... แกล้งทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไปก่อนแล้วกันผมพูดขึ้นว่า "ไม่มี
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 5
ช่วงค่ำหลังจากกินข้าวเสร็จอุณหภูมิก็ลดต่ำลง พวกเราจึงพากันกลับเข้าโรงแรมที่จองไว้ล่วงหน้าก่อนกำหนดเทียนนี่เหลือบไปเห็นไพ่ป๊อกกับลูกเต๋าที่วางอยู่บนโต๊ะ หล่อนพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า "พวกเรามาเล่นเกมก๊งเหล้ากันเถอะค่ะ!"ผมเอ่ยปากขัด "จะเล่นก็เล่นไปสิ แต่จะดื่มเหล้าทำไมกัน"เทียนนี่ได้ยินดังนั้นก็เบ้ปากทันควัน ภรรยาเห็นท่าไม่ดีจึงพูดขึ้นมาว่า "ยัยนี่ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว หล่อนอยากดื่มก็ปล่อยให้ดื่มเถอะ ถือโอกาสทดสอบคอไปด้วยเลย ดื่มเมาต่อหน้าคนในครอบครัวยังไงก็ดีกว่าไปเมาแอ๋ข้างนอก"ผมมองไปที่คิวอาร์โค้ดสำหรับสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนโต๊ะ พอกดสแกนเข้าไปเช็กประเภทดูก็เห็นว่ามีพวกค็อกเทลดีกรีต่ำอยู่ จึงยอมตกลงภรรยาโน้มตัวเข้ามาดูด้วย หล่อนกดสั่งเหล้าขาวดีกรีสูงมาสามกระป๋อง พร้อมกับยิ้มขำแล้วพูดว่า "นานๆ ทีจะได้ดื่มเหล้ากัน เอาให้สุดเหวี่ยงไปเลยดีกว่า อีกอย่าง ไหนๆ ก็บอกว่าจะวัดคอยัยหนูแล้วไม่ใช่เหรอ? ดีกรีต่ำพวกนั้นคงไม่พอหรอก ขนาดฉันเองยังไม่รู้สึกเลยมั้ง"ผมขมวดคิ้วมุ่น ลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่สุดท้ายก็ยอมตามใจภรรยาพอเหล้าถูกยกมาส่งถึงห้อง พวกเราก็เริ่มล้อมวงเล่นไพ่กันฝีมือการ
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 4
ทว่าในวินาทีนั้นเอง ห้องข้างๆ กลับมีเสียงดัง "ตุบ!" แว่วข้ามมา ตามด้วยเสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวดของภรรยาผมตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบกุลีกุจอคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่แล้ววิ่งหน้าตั้งไปยังห้องนอนใหญ่ ทว่ากลับพบภรรยานอนคุดคู้อยู่บนพื้น มือหนึ่งกุมท้องไว้แน่น ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อกาฬไหลโซม "ที่รักคะ... ฉันปวดท้องเหลือเกินค่ะ"กว่าผมจะขับรถพาร่างของภรรยามาส่งถึงโรงพยาบาล ท้องฟ้าก็เริ่มส่งแสงรำไรจวนจะรุ่งสางแล้วสองวันให้หลัง ผลการตรวจร่างกายก็ออกมา มะเร็งปากมดลูกหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น ผมพาหล่อนไปเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาลประจำเมือง ชีวิตน่ะ รอดตายหวุดหวิดรักษาไว้ได้ แต่ทว่าต้องแลกกับการถูกตัดมดลูกทิ้งไปช่วงปีแรกหลังการผ่าตัดนับเป็นช่วงเวลาที่ทรมานใจที่สุด อารมณ์ของหล่อนแปรปรวนไม่คงที่ ตัวหล่อนเองก็รู้ดีว่านิสัยเปลี่ยนไป บางครั้งยังเอ่ยปากบอกไม่ให้ผมถือสาหาความ ส่วนตัวผมเองก็คอยเอาอกเอาใจใส่ใจหล่อนเป็นอย่างดี และเป็นฝ่ายเสนอตัวช่วยแบ่งเบาภาระงานบ้านให้มากขึ้นแต่เป็นเพราะสูญเสียมดลูกไป ภรรยาจึงเอาแต่จมปลักอยู่กับความทุกข์โศกซึมเศร้าไปวันๆ หล่อนรู้สึกผิดที่ไม่อาจปล่อยให้มีทา
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 3
ผมเดินเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของน้องเมีย เปิดลิ้นชักตู้เสื้อผ้าออก ก็เห็นกางเกงในลายน่ารักๆ จัดวางเรียงรายไว้อย่างเป็นระเบียบ จึงหยิบกางเกงในตัวจิ๋วลายสตรอว์เบอร์รี่ติดมือมาตัวหนึ่ง จากนั้นก็เดินกลับมาที่หน้าห้องน้ำ เคาะประตูเบาๆ แล้วยื่นกางเกงในส่งเข้าไปด้านในน้องเมียแง้มประตูออกเล็กน้อย รีบรับกางเกงในไปสวมใส่ทันทีอึดใจต่อมา ไอละอองน้ำอุ่นจากในห้องน้ำก็ลอยล่องออกมา พร้อมกับร่างของน้องเมียที่สวมเพียงเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงในปรากฏขึ้นตรงหน้าผมผิวพรรณของหล่อนหลังอาบน้ำร้อนเสร็จใหม่ๆ ดูเนียนลื่นราวกับแก้วเจียระไน และด้วยความที่ไม่ได้สวมยกทรง ประกอบกับเสื้อสายเดี่ยวทำจากผ้าฝ้ายเนื้อบางเฉียบ ทรวดทรงองเอวอันอวบอิ่มคู่ตึงนั้นจึงเด่นหราชัดเจนจนเห็นยอดอกนูนเด่นเป็นตุ่มไตเล็กๆ ทั้งสองข้างส่วนกางเกงในลายสตรอว์เบอร์รี่ท่อนล่างนั้นดูเหมือนจะตัวเล็กไปสักหน่อย จนแทบจะโอบอุ้มบั้นท้ายกลมกลึงอวบอัดเอาไว้ไม่มิด และเน้นย้ำสัดส่วนเนินเนื้อสาวด้านหน้าให้เด่นชัดเมื่อเห็นผมยืนขวางประตูอยู่ น้องเมียก็คงจะยังอายอยู่ไม่น้อย ผิวขาวผ่องของหล่อนพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ"พี่... พี่เขยคะ พี่ไปเข้าห้องน้ำเถอะค่ะ
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 2
ผมรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทวีคูณนึกไม่ถึงเลยว่าน้องเมียที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ จะแอบมาส่องดูพี่เขยกับพี่สาวแท้ๆ เริงรักกันแบบนี้เพื่อให้น้องเมียได้เห็นชัดๆ และจดจำบทเรียนเรื่องเพศศึกษาครั้งแรกนี้ไปจนขึ้นใจผมไม่สนอีกต่อไปว่าภรรยาจะรู้ตัวหรือไม่ว่าน้องสาวกำลังแอบดูอยู่ ผมจัดการดึงร่างของหล่อนให้ลุกขึ้น บังคับให้แอนบั้นท้ายและยืดท่อนบน หันหน้าไปทางห้องโถงด้านนอกประตูทันทีพร้อมกับกระชากชุดนอนของหล่อนออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างทุกสัดส่วนอย่างไม่มีปิดบัง ก่อนจะเริ่มโหมแรงกระแทกกระทั้นซ้ำๆ อย่างป่าเถื่อนราวกับกระทิงคลั่ง"อุ๊ย... สามีคะ... ฉันจะขาดใจตายคาอกคุณอยู่แล้ว..."ทรวงอกอวบอิ่มของภรรยากระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง หล่อนไม่อาจสะกดกลั้นเสียงร้องครางของตัวเองได้เลย และเพราะสองมือถูกผมพันธนาการไว้แน่นหนา จึงไม่สามารถยกขึ้นมาอุดปากได้ ใจหนึ่งก็อยากร้อง แต่อีกใจก็ไม่กล้าส่งเสียง"อื้อ... ฉันไม่ไหวแล้ว... ปล่อยฉันเถอะนะ..."กระทั่งเสียงครางของหล่อนเริ่มมีแววสะอื้นไห้ ร่างกายอ่อนระทวยฟุบลงกับเตียง เหลือเพียงสะโพกกลมกลึงอวบอัดที่ถูกผมรั้งยึดไว้ยังคงแอ่นเชิดขึ้นสูงผมคว้ากางเกงบ็อกเซอร์มาส
ลิ้มรสท้อสุกงอม บทที่ 1
"พี่เขยคะ... หนูยังไม่เคยเลยสักครั้ง พี่เบาๆ หน่อยนะ..."กลางดึกสงัด เด็กสาวที่เนื้อตัวเปลือยเปล่าเหลือเพียงถุงน่องคู่เดียว นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าผม ใบหน้าของหล่อนแดงซ่านพลางเงยหน้าใช้สายตาฉ่ำช้อนมองผม"ไม่ต้องพูด... อมไว้..."ผมยื่นนิ้วมือสอดเข้าไปในโพรงปากของหล่อน หล่อนรีบโอบรัดดูดกลืนและตวัดเล
