“หิวข้าวยัง?”“นี่ผมหิวไส้จะขาดอยู่แล้วเนี่ย แล้วพวกพี่กินข้าวหรือยัง แล้วมีอะไรให้กินบ้างตอนนี้ผมหมดแรงแล้วมั้ง” พอหยุดคิดเรื่องหนึ่งเรื่องกินก็มาแรงเลยนะไอ้เด็กนี่ และก่อนที่มันจะบ่นให้ผมฟังไปมากกว่านี้ จานข้าวไข่เจียวหมูสับก็ถูกมาวางบนโต๊ะอ่านหนังสือริมหน้าต่าง“อ้าวนี่กินซะจะได้เลิกบ่นซักที”บอกตรงๆ ว่าตอนนี้ผมเห็นตาที่เป็นประกายของมันแล้วก็ตลกดี คงเพราะกลิ่นหอมๆ ของไข่เจียวร้อนๆ จานนั้นที่ไปยั่วน้ำลายจนมันถึงกับรีบเอามือไปหยิบข้าวจานนั้นอย่างกับกลัวว่ามันจะหายไปงั้นแหละ“เอาๆ ค่อยๆ กินก็ได้ไม่ต้องรีบ ไม่มีใครแย่งกินหรอก เดี๋ยวก็สำลักหรอก”“ก็คนหิวนี่พี่ ว่าแต่ไอ้ข้าวไข่เจียวหมูสับของพี่นี่ก็อะไรดีนะ” มันยิ้มออกมาแล้ว น่ารักดีจัง ผมเผลอมองมันที่กระพุ้งแก้มป่องๆ นั้น กำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ น่ารักดี
اقرأ المزيد
