جميع فصول : الفصل -الفصل 50

65 فصول

บทที่ 41 เงียบ (1)

หลังจากการดูตัววันนั้นไอ้ทิวก็เปลี่ยนไป ความเงียบเริ่มเข้ามาปกคลุมทุกๆ อณูของห้อง และนี่เป็นวันที่สามแล้วที่ไอ้ทิวมันกลับมาถึงคอนโดตอนดึก ซึ่งมันก็เริ่มดึกเรื่อยๆ ตั้งแต่คืนแรกกลับสี่ทุ่ม เป็นหกทุ่ม แล้ววันนี้ที่ผมมองดูนาฬิกาที่แขวนตรงผนังมีเหลือแค่สิบห้านาทีจะถึงตีห้าเวลายังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งร่างสูงโปร่งที่ผมคุ้นเคยก็เปิดประตูเดินเข้ามา สภาพของมันก็ไม่ต่างอะไรจากผมที่อดนอนมาทั้งคืนเหมือนกัน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็ไม่แม้แต่จะทักหรือมองดูผมที่นั่งตาคล้ำเป็นหมีแพนด้ารอมันอยู่สักคำ แถมมันยังเลือกที่จะเดินผ่านไปเฉยๆ เหมือนกับผมเป็นอากาศธาตุแล้วแบบนี้ใครจะไปทนไหววะ?“ไอ้ทิว!” ผมเอื้อมมือไปคว้าไหล่ของมันให้หันกลับมา ซึ่งมันก็ไม่ได้ขัดขืน แถมยังหันตามมาอย่างง่ายดาย เพียงแต่มันไม่ยอมมองหน้าผม และเลือกจะมองไปทางอื่นแทน “กูว่าเราต้องคุยกัน”“แต่กูขอนอนก่อนนะ” ประโยคแรกในรอบสามวันมันพูดกับผม
اقرأ المزيد

บทที่ 42 เงียบ (2)

“แล้วเมียเอ็งท้องหรือเปล่า” คำถามแรกที่พ่อยิงใส่ผมก็แทบจะทำเอาผมหงายเงิบ ผมได้แต่ส่ายหัวดิก เพราะดูๆ แล้วไอ้ทิวก็ไม่น่าจะท้องได้“ไม่ท้องหรอกป๊า”"ก็เห็นทำหน้าเครียด ป๊าก็นึกเอ็งว่าไปทำลูกสาวใครท้องมานะสิ"“แล้วอาคุงทิวรู้จักด้วยรึป่าว?” ผมพยักหน้ารับ มันจะไม่รู้จักได้ไงก็ในเมื่อเป็นตัวมันเองนี่หว่า“รู้”“อืม..ถ้าอาคุงทิวไม่ว่าอะไรก็น่าจะเป็นคนดีอยู่”“เห็นไหมล่ะ ฉันบอกเธอแล้วว่าลูกชายฉันมันมีน้ำยา แล้วนี่ก็พอได้แล้วนะ เลิกคิดจะหาเมียให้มันได้แล้ว จะได้เตรียมตัวกลับลำปางกันซักที” พ่อถอนใจอย่างโล่งอก แต่กลายเป็นผมที่ยังอึดอัดเพราะไม่รู้ว่าจะบอกพ่อกับแม่ยังไงว่าอาคุงทิวของแม่นั่นแหละที่เป็นเมียผม“พ่อ..” ผมทำท่าอึกอักใจจนพ่อเองคงจะสังเกตได้
اقرأ المزيد

บทที่ 43 เก็บสบู่ใต้แสงจันทร์ (1)

ความดีใจของผมกลับสลายไปในทันทีเมื่อพบว่าห้องของไอ้ทิวนั้นว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เงาของคนที่เป็นเจ้าของห้องเลย แถมพอผมเปิดตู้เสื้อผ้า ผมถึงกับอึ้งเมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าหลายตัวหายไป เหลือไว้แค่ไม้แขวนเสื้อเปล่าๆ ที่ห้อยอยู่ รวมทั้งน้ำหอมและโคโลจญ์ทุกอย่างถูกเก็บไปหมด ไอ้ทิวมันหนีผมไปแล้วงั้นเหรอ...อยู่ๆ ขามันก็ทรุดลงมาเหมือนหมดแรง.. ทำไมวะ.. ทำไมไม่รอกู.. ไอ้บ้าเอ๊ย!! แต่อย่าเพิ่งคิดนะว่าผมจะยอมแพ้ หนีได้ก็ตามได้ เชื่อเถอะว่ามันหนีผมไปไหนไม่รอดอยู่แล้ว..ผมรีบมามหาลัยแต่เช้าเพราะความร้อนใจที่เมียหายออกไปจากบ้าน ดังนั้นหลังจากที่ลงจากรถแท็กซี่แล้ว ผมก็รีบเดินไปที่ตึกคณะบริหารที่ไอ้ทิวมันเรียนอยู่ ผมรู้อยู่แล้วว่าจะไม่เจอมันที่นี่ เพราะคนที่อยากหลบมันคงไม่ออกมาเดินเพ่นพ่านให้เห็นง่ายๆ หรอก ซึ่งผมต้องมีตัวช่วยตอนนี้ผมสอดส่ายสายตาอย่างไร้ทิศทางเพื่อมองหาใครสักคนที่จะให้ข้อมูลกับผม แล้วผมก็ไม่ต้องใช้เวลานานอย่างที่คิด เมื่อไอ้คนคนนั้นที่ผมรอคอยก็มาถึง.. ‘ไอ้วัฒน์&
اقرأ المزيد

บทที่ 44 เก็บสบู่ใต้แสงจันทร์ (2)

จากสิบเอ็ดโมงเช้าถึงตอนนี้ก็เกือบจะสี่โมงเย็นแล้ว ผมยังหาโรงเรียนที่ว่าไม่เจอเลย แต่ลุงแท็กซี่แกก็ใจดีจริงๆ แกพาผมวนรอบหมู่บ้านนั้นหมู่บ้านนี้ แถมยังอุตส่าห์พาไปถามที่ป้อมตำรวจอีก จนสุดท้ายรถก็มาจอดอยู่ที่โรงเรียนที่หมายที่ป้ายโรงเรียนสีซีดจนไม่รู้ว่าเขียนอะไร แถมมีต้นหญ้าเตี้ยขึ้นมาบังไว้อีกต่างหากผมลงจากรถแล้วหยิบเอาน้ำขวดที่เพิ่งซื้อมาจากร้านค้าใกล้ๆ ขึ้นมายกดื่มแล้วก็แทบจะสำลัก เมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างโปร่งที่กำลังแบกถังสีกลับพร้อมกับเด็กนักศึกษาปีหนึ่งคณะบริหารฯ อีกประมาณสิบกว่าคนก็ถือของคนละไม้ละมือตามมันออกมาจากอาคารไม้โทรมๆ หลังหนึ่ง“ไอ้ทิว!! ลุงครับผมเจอมันแล้ว ผมเจอไอ้ทิวแล้ว ขอบคุณครับลุง” ผมกระโดดดีใจตัวลอยจนลุงแท็กซี่เองก็ยังตกใจไปกับผมด้วยและแกก็ยิ้มไปกับผมเหมือนกัน ตอนนี้ผมได้แต่มองคนที่ผมคิดถึงที่สุดตลอดห้าวันที่ผ่านมา มันอยู่ใกล้แค่ผมเดินไปถึงนี่เอง แสงแดดสีทองที่ฉาบไล้บนตัวมันยิ่งทำให้มันดูมีออร่ามาก แม้จะสังเกตได้ว่ามันผอมไปนิด ผิวคล้ำไปหน่อย คงเพราะต้องทำง
اقرأ المزيد

บทที่ 45 เก็บสบู่ใต้แสงจันทร์ (3)

แล้วการทารุณที่ผมโคตรดีใจก็มาสิ้นสุดที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ค่อนข้างไกลจากแคมป์ที่พักนักศึกษา ด้านหน้าเป็นทุ่งนาที่ต้นข้าวต้องแสงสีทองกำลังล้อกับสายลมจางๆ ก่อนดวงอาทิตย์กลมโตสีแดงกำลังจะลับเหลี่ยมมุมเขาลงไปเรื่อยๆ เพื่อปล่อยให้เป็นหน้าที่ของรัตติกาลเข้ามาแทน“มึงปล่อยกูได้หรือยัง” ไอ้ทิวมองผมสลับกับกุญแจมือที่ขอบคมของมันบาดข้อมือมันกับผมจนเป็นรอยแดง “แล้วมึงจะหนีกูหรือเปล่าล่ะ?” “ไป..เดี๋ยวกูกะจะเดินไปโบกแท็กซี่หนีมึงเลย” “ประชดประชันเก่งขนาดนี้ไม่กลัวลูกดกหรือไงวะ?” ผมส่ายหัวแล้วล้วงเอาลูกกุญแจมาไขออกแล้วดึงข้อมือที่มีรอยแดงนั้นมาเป่าเบาๆ เพื่อไล่เลือดไม่ให้คั่ง“มึงมาทำไมวะ?” มันถาม แต่ไม่ได้ดึงมือกลับไป “มาหาเมียไง” “มาหาทำไมอีกสองวันกูก็กลับแล้ว” “รอไม่ไหว คิดถึง เข้าใจไหม?” มันหันหน้ามามองผมนิดนึง ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น ซึ่งผมเองก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่ามันหันไปแอบยิ้มรึเปล่า “แ
اقرأ المزيد

บทที่ 46 ไม้มันลั่นกับผีผ้าห่ม (1)

 แคมป์ที่พักซึ่งเป็นบ้านไม้สองชั้นที่ลุงผู้ใหญ่บ้านจัดไว้ให้โดยเฉพาะสำหรับนักศึกษาที่มาออกค่ายทั้งหมดประมาณสามสิบชีวิต ซึ่งค่อนข้างแออัดนะแต่ก็ยังดีกว่าการไปกางเต้นท์นอนข้างนอกซึ่งอันตรายกว่า ภายในบ้านหลังนี้มีห้องน้ำอยู่เพียงห้องเดียวซึ่งสงวนเอาไว้สำหรับผู้หญิงเท่านั้น ส่วนพวกพู้ชายก็สามารถเดินไปใช้ห้องน้ำด้านนอกบ้านได้ ส่วนเรื่องสถานที่อาบน้ำก็เป็นอย่างที่ผมเพิ่งไปอาบมานั่นแหละ ส่วนเรื่องที่นอนจะมีการแบ่งออกเป็นสองชั้น พวกนักศึกษาผู้หญิงจะนอนในห้องอยู่ชั้นบนที่มีอยู่สองห้องแบ่งห้องละห้าคน ส่วนพื้นที่ด้านนอกก็จะเป็นพวกรุ่นพี่ปีสองอีกหกคนรวมทั้งผมตอนนี้ด้วย ส่วนชั้นล่างจะเป็นพี่ปีสามและปี่สี่รวมถึงเด็กปีหนึ่งที่เป็นผู้ชายอีกประมาณสิบแปดคน พอตกดึกอากาศที่นี่จะเริ่มหนาวเพราะจากลมที่พัดเอื่อยๆ ในตอนหัวค่ำ กลับกลายเป็นลมแรงที่พัดให้บ้านไม้ทั้งหลังเกิดเสียงไม้ลั่นออดแอ๊ดจนดูเหมือนกับเป็นบ้านร้างในหนังผีที่เคยดูบ่อยๆ ความหนาวทำเอาปากผมสั่นระริกจนได้ยินเสียงฟันตัวเองกระท
اقرأ المزيد

บทที่ 47 ไม้มันลั่นกับผีผ้าห่ม (2)

“ทิว..” แค่เรียกชื่อมันไอ้ทิวก็พลิกตัวหันหลังให้ผม พร้อมๆ มือนุ่มที่รูดกางเกงวอร์มให้ลงมาอยู่เหนือเข่า ผมรีบลุกขึ้นไปค้นหาเจลหล่อลื่นกับถุงยางในกระเป๋าเป้ก่อนจะใช้ปากฉีกซองถุงยางมาสวมท่อนเอ็นอย่างรวดเร็ว ซองเจลถูกกัดฉีกเป็นชิ้นต่อมา ผมบีบเนื้อเจลชโลมท่อนเอ็นจนมันวับและบีบส่วนที่เหลือกับนิ้ว ก่อนจะป้ายลงไปที่ช่องทางรักจนมันก็ถึงกับสะดุ้ง “ยะ..อย่าบอกนะว่าพกเจลมาด้วย?” เสียงคนพูดที่หลับตาฟังแล้วเหมือนจะเหยียด แต่มันก็แอ่นก้นขึ้นมาให้ผมได้ใช้นิ้วเล่นกับรอบๆ รอยจีบได้ถนัดขึ้น “ใช่..แล้วกูก็จะบอกว่าทั้งกระเป๋าเป้มีแค่เจลกับถุงยางเท่านั้นแหละครับ” เสียงกระซิบที่ทำเอามันตาโตขึ้นมา “อะ..ไอ้..อืม..หื่น..อะ..อือ..” เสียงด่ากลายเป็นเสียงครางหวิวเมื่อนิ้วที่สองถูกสอดเข้าไปแล้ว ผมสอดอีกมือไปบดหัวนมมันที่แข็งสู้มือ ก่อนจะกัดเบาๆ ที่ไหล่มองมันอีก ตลกดีที่เห็นมันเสียวแต่ก็
اقرأ المزيد

บทที่ 48 กีฬาคือยาวิเศษ (1)

เช้านี้เป็นวันที่มหาลัยดูคึกคักมาก เพราะเป็นวันกีฬาของมหาลัย ซึ่งผมกับไอ้ทิวไม่ได้มามหาลัยพร้อมกัน เพราะไอ้ทิวต้องรีบมาสแตนด์บายเชียร์ลีดตั้งแต่ตีสี่ ไหนจะต้องแต่งหน้า เซทผม หลายคนก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง ส่วนผมที่เป็นนักกีฬาฟุตบอลของคณะก็เลยชิลๆ มาสายได้นิดหน่อย แต่เมื่อคืนผมไม่ได้มีกิจกรรมกับมันหรอกครับ เพราะกลัวว่าวันนี้ไอ้ทิวมันจะขาเป๋ตอนฟันการ์ดเลยต้องขอเว้นไว้สักวัน อีกอย่างผมก็ไม่ควรตัดกำลังตัวเองก่อนลงแข่งใช่ป่าว..“ลีด พร้อม!” “พร้อม!” “หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง หนึ่ง วี๊ด!!” เสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มของคณะบริหาร ที่กำลังออกท่าฟันการ์ดอย่างแข็งขัน ถึงผมจะอยู่คณะวิศวะ แต่งานนี้ผมพลาดไม่ได้หรอกครับ ผมก็ต้องมาเป็นกำลังใจให้กับเชียร์ลีดเดอร์คณะนี้สักหน่อยแต่ไม่ใช่กับสาวๆ นะ โน่นไงไอ้ทิวเป็นคนนำเชียร์ลีดเดอร์ ให้ตายเถอะพอมันแต่งหน้าแต่งตาแล้วเซทผม มันโคตรหล่อฉิบหาย ผมเห็นสาวๆ หลายคนพากันจ้องไอ้ทิวตาเป็นมันเชียว ส่วนไอ้นี่ก็ยิ้มระรื่นเกินจ
اقرأ المزيد

บทที่ 49 กีฬาคือยาวิเศษ (2)

จูบถูกขโมยอย่างที่มันไม่ทันตั้งตัว หน้าที่สวยปนหล่อของมันออกอาการตกใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากทุบหลังผมไปสองสามทีบวกกับหน้าแดงๆ “โอ๊ย!! ทำไมมึงชอบโหดนักวะ?” ผมผละปากมาบ่นมัน “ก็เสือกเล่นอะไรไม่รู้เรื่องนี่น่า ที่นี่มันห้องพยาบาลนะไม่ใช่ที่ห้อง ลิปสติกแม่งเลอะหมดแล้วมั้ง?” ตอนแรกที่บอกว่าลิปสติกเลอะ ไอ้เราก็นึกว่าที่เลอะคือลิปสติกที่ปากมัน แต่พอมันเอานิ้วมาเกลี่ยที่ริมฝีปากผมเพื่อลบคราบลิปสติกสีแดงที่ติดอยู่ออก ผมงี้ยิ้มเขินแก้มแตก ก็มันน่ารักขนาดนี้ ไม่ให้รักยังไงไหวก่อน.. “ทิว..รู้ไหมว่าวันนี้มึงหล่อมากเลยนะ” คนฟังอยากจะยิ้มแหละแต่ก็แกล้งทำเป็นเก๊ก ทำเป็นหันไปทำนู้นทำนี่ ทั้งที่ไม่มีอะไรให้ทำ “รู้ดิ! ได้ข่าวว่ากูก็หล่อทุกวันอยู่แล้วนะ อีกอย่างตำแหน่งรองเดือนมหาลัยกูก็ไม่ได้จับสลากได้มานะ เผื่อมึงไม่รู้” “ก็จริง” “ไอ้ทิน พูดเฉยๆ ก็ได้ ทำไมต้องเอามือมาลูบตูดกูด้วย?” “ขอรางวัลที่กูชนะไง!” “มือมึงอย่าซนดิ แล้วก็ไม่ต้องมาแกะกระดุมกางเกงกูเลยนะ อือ...” มันชักจะพูดมากเก
اقرأ المزيد

บทที่ 50 กีฬาคือยาวิเศษ (3)

“อะ.. ทิน..ทำไมมันคับจังวะ..อ่า..ไปทำอะไรมารึเปล่า?” ใบหน้าหล่อบิดเบี้ยวเมื่อค่อยๆ หย่อนสะโพกลงมากลืนกินท่อนเอ็นของผมไปทีละนิด ซึ่งจริงๆ มันไม่ได้ใหญ่ขึ้นอย่างที่ไอ้ทิวคิด แต่เพราะมันเกร็งมากเกินไปนั่นแหละเลยเข้ายากหน่อย “ปะ..เปล่า แค่เมื่อคืนไม่ให้มึงทำแค่นั้นเอง อ่า..สงสัยต้องหยุดบ่อยๆ หน่อย” “กวนตีน!”ผมเลื่อนมือไปจับไหล่ของมันไว้ ก่อนจะขยับเอวกระแทกสวนท่อนเอ็นเข้าไปในใจกลางรอยจีบนุ่มจนไอ้ทิวต้องแหงนหน้าขึ้นไปอ้าปากเพื่อคลายอาการจุก พรวด! “โอ๊ย!! หยิกทำไมล่ะ” ผมสะดุ้งเล็กน้อยที่ถูกคมเล็บของมันจิกลงไปบนขา ไม่รู้ว่าจะเขียวรึเปล่า เพราะมันก็แรงอยู่เหมือนกัน “ก็มึง..แกล้งกู อะ..แสบ” “แกล้งที่ไหน? ก็มันไม่เข้าไง?” “แต่ก็ไม่ต้องกระแทกแรงไหมล่ะ กูยังต้องไปเชียร์ลีดอีกนะ..อะ..ทิน..อื้อ”ผมรู้อยู่แล้วว่าเถียงไปก็ไม่ชนะหรอกเลยเลิกเถียงแล้วเอามือกอบกุมสะโพกของมันให้แน่น ก่อนที่จะใช้แรงโยกตัวมันให้เป็นจังหวะ เสียงเตี
اقرأ المزيد
السابق
1234567
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status