All Chapters of ผมรักนายmy bad boy (Mpreg) : Chapter 1 - Chapter 10

มหาวิทยาลัยxxxx"สวัสดีค่ะทุกคน""สวัสดีครับ/ค่ะ อาจารย์" เสียงพูดคุยกันดังจ้อกแจ้กของนักศึกษา เสียงดังวุ่นวาย ไม่สนใจอาจารย์ที่ยืนหน้าตึงอยู่หน้าห้องเรียน"นักศึกษาเงียบๆหน่อยสิคะ" เสียงอาจารย์ที่ปรึกษาแข่งกับเสียงดังอื้ออึงของนักศึกษาปีสี่ มองลอดผ่านแว่นตาหนาเตอะ กวาดสายตาดุไปรอบห้องเมื่อเห็นว่านักศึกษายังคงพูดคุยกันเสียงดังและไม่สนใจ"วันนี้ครูมีนักศึกษาย้ายมาใหม่ ย้ายมาจากต่างจังหวัด และจะเข้ามาเรียนกับเราในช่วงเวลาที่เหลือหนึ่งปีนี้ ให้พวกเราทุกคนช่วยเพื่อนด้วยนะ ในบางวิชาบางหน่วยกิตอาจจะยังเก็บไม่ครบ ให้เราแนะนำสถานที่และเอกสารต่างๆ เกี่ยวกับการเรียนเพิ่มเติมให้เพื่อนที่มาใหม่ด้วยนะคะ"อาจารย์ที่ปรึกษาเข้ามาพบปะกับนักศึกษาชั้นปีที่สี่ ซึ่งวันนี้มีนักศึกษาย้ายมาเรียนระหว่างปีการศึกษา"นักศึกษาพิชญะ เชิญหน้าคลาสด้วยค่ะ"กรี๊ด!!กรี๊ด!!เสียงกรี๊ดดังจนหูแทบระเบิด ของเหล่าบรรดาสาวๆ ในคลาสเรียน ทำให้อคิณที่นอนหลับอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างรำคาญ และไม่สบอารมณ์"จะกรี๊ดอะไรกันนักหนาวะ แม่ง! โคตรรำคาญ" ชายหนุ่มบ่นพึมพำ จิ๊ปากเสียงดังอย่างหงุดหงิดใจ"อุ้ย หล่อน่ารัก""ใช่ หล่อพอๆกับอคิณได

"แดกข้าวเสร็จแล้วมาทำความสะอาดห้องกูด้วย"เสียงตะโกนมาจากชั้นบนบ่งบอกอารมณ์ของคนในห้องได้เป็นอย่างดี เฮ้อ! ต่อไปนี้เขาต้องเจออะไรมั่ง นี่มันเป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้นพีทขึ้นไปทำความสะอาดห้องใหญ่ โดยมีร่างสูงนอนอยู่บนที่นอนกระดิกขาเล่นโทรศัพท์อย่างสบายอารมณ์ มืออีกข้างก็หยิบอาหารเข้าปากและแอบชำเลืองมองอีกคนเป็นครั้งคราว พีทเก็บกวาดอยู่เงียบๆโดยไม่สนใจ เมื่ออีกคนจงใจแกล้งเขาชัดเจน อคิณแกล้งเมื่อเห็นว่าพื้นห้องสะอาดเขาก็จะทิ้งเศษอาหารลงพื้นเพื่อให้ชายหนุ่มได้ทำความสะอาดใหม่อีกรอบ พีททนไม่ไหวเพราะเก็บกวาดไปมาหลายรอบแล้ว ถ้าขืนเป็นแบบนี้ให้ทำทั้งวันทั้งคืนก็คงไม่เสร็จ จึงยืนเท้าสะเอวมองหน้าคนต้นเหตุที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่บนที่นอนนุ่ม อีกทั้งยังทำหน้ายียวนกวนประสาทแต่แทนที่อคิณจะหยุด เขากลับทำทีไม่สนใจ ยังคงแกล้งคนตัวเล็กสารพัด ทั้งกินทิ้งลงพื้น ทั้งทำน้ำหก ตรงไหนสะอาดก็ไปทำให้สกปรก ป่วนอยู่อย่างนั้นจนมืด แต่สุดท้ายพีทก็ต้องจำยอมและก็ไม่ได้ปริปากบ่นสักคำ เพราะสุดท้ายยังไงตนก็ต้องได้ทำอยู่ดี จนในที่สุดร่างใหญ่ที่แกล้งเขาก็เผลอหลับไปเอง พีทยืนมองคนตัวโตที่หลับอยู่บนที่นอนอคิณป็นชายหน

พีทเดินออกมาไปตามถนนเรื่อยๆ ก่อนจะเจอแสงไฟรถที่วิ่งสวนทางไปมา ชายหนุ่มโบกมือขอความช่วยเหลือแต่ไม่มีคันไหนจอด จนมาเจอกลุ่มวัยรุ่นที่นั่งอยู่ไม่ไกลนัก"มีอะไรให้ช่วยไหมครับพี่"ฮ่าๆๆ พวกมันแซวสนุกสนาน แต่มีอีกคนที่นั่งจ้องผมนิ่งไม่วางตาท่าทางเงียบขรึม น่าจะเป็นลูกพี่ของพวกมันกึก!!ชายหนุ่มหยุดชะงักที่จะก้าวขาเพื่อเข้าไปขอความช่วยเหลือทันที ตอนนี้ฝนเริ่มซาบ้างแล้ว เขาจึงตัดสินใจเดินออกไปที่ถนนใหญ่เอง เพราะมองไปเห็นลางๆ บ้างแล้วว่าอีกไม่ไกลนักคงจะถึงถนนใหญ่"อ้าว..พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย อย่างนี้เขาเรียกหยิ่งนะครับน้อง" ผู้ชายร่างใหญ่อีกคนเอ่ยขึ้น ครั้งนี้สีหน้ามันเรียบตึง"เอาไงลูกพี่ "".............."คนที่มันเรียกลูกพี่หน้าตาหล่อ เข้ม รูปร่างสูงใหญ่พอๆ กับอคิณ แต่คนนี้ดูบึกบึนมากกว่า ซึ่งเป็นคนเดียวกันที่เขาคิดไว้ไม่ผิด เมื่อลูกพี่มันไม่พูดพวกมันจึงเดินมาดักหน้าทันที อย่างต้องการที่จะหาเรื่อง“เนื้อชิ้นหวานหลงเข้ามาใครจะปล่อยไปวะ” หนึ่งในนั้นพูดอย่างอารมณ์ดี"ไปไหนครับน้อง หน้าตาดี น่ารักอย่างนี้ พี่ชอบวะ" มันเอื้อมมือมาจับตรงหน้าชายหนุ่มเบาๆ แต่พีทรีบสะบัดมือมันออกอย่างแรง"อุบ๊ะ!! มีสู

เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อ…สามปีก่อน...'พวกมึงวันนี้กินดื่มให้เต็มที่" เสียงตะโกนร้องบอกเพื่อนๆดังมาจากปากของไอ้กายวันนี้มีงานกินเลี้ยงกันหลังสอบเสร็จที่บ้านไอ้กาย เพื่อนๆในห้องมากันหมดทุกคน และมีเพื่อนห้องอื่นด้วยบางส่วนรวมทั้งพีทด้วย"ผักหวานอยากกินอะไรให้เราตักให้ไหม" ชายหนุ่มเดินเข้าไปถามหลังจากเห็นว่าหญิงสาวยืนมองอาหารอยู่ตั้งนานแล้วแต่ยังไม่ตักอะไรเลย จึงอาสาจะตักให้"เรากินอะไรก็ได้ พีทตักเลย" หญิงสาวตอบกลับไปสีหน้าสดใสระบายไปด้วยรอยยิ้มAkinTalkผมนั่งมองมันสองคนยืนพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกกันขณะกำลังตักอาหารไปนั่งทานด้วยความโมโห ผักหวานคือเด็กของผม เราชอบกันมานานตั้งแต่สมัยเรียนอยู่มัธยมต้น พอขึ้นมัธยมปลายเราก็ได้อยู่ห้องเดียวกันอีก ผักหวานเป็นคนที่หน้าตาดี น่ารัก อัธยาศัยดี เข้ากับคนอื่นได้ง่าย ตอนนั้นผมเองก็ฮอตที่สุดของโรงเรียนเช่นเดียวกันกับตอนนี้ ทำให้ทุกคนและรวมถึงตัวผมคิดว่าผักหวานคือคนที่คู่ควรที่สุดแต่ครั้นพอมีไอ้พีทเข้ามาทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ผักหวานเริ่มไปสนิทสนม และคลุกคลีอยู่กับมัน ผมจับโกหกเธอได้หลายครั้ง พวกเพื่อนๆก็มาเล่าให้ฟังตลอด บางทีก็เห็นมันอยู่กับผักห

"อะ อ๊ะ"ชายหนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นตอนดึก เขาขยับตัวไม่ได้เพราะมีร่างหนาใช้มือโอบรอบเอวและขาข้างขวาของเขาพาดมาบนตัว ตอนนี้รู้สึกปวดร้าวระบมไปทั้งตัวเหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ นี่คงใกล้จะสว่างแล้ว เขาจะต้องหนีออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดก่อนที่จะสว่าง ชายหนุ่มผลักร่างหนาออกไปด้วยความยากลำบากแล้วค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นมองคนข้างกายควานหาเสื้อผ้าสวมใส่เหตุการณ์เมื่อคืนหลั่งไหลเข้ามาในหัวของชายหนุ่มทำให้เขารู้สึกผิดและโกรธตัวเขาเองที่ไม่ระวังตัว โกรธทุกคนที่มีส่วนให้เขาต้องเป็นแบบนี้ เขาหันหลังกลับมามองอีกคนที่นอนหลับใหลด้วยแววตาที่ไม่สามารถอธิบายได้ ก่อนจะกัดฟันนำร่างอันบอบซ้ำออกไปจากบริเวณนั้นอย่างยากลำบากอคิณรู้สึกตัวตื่นเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์วิ่งผ่านไปมา ชายหนุ่มเอื้อมมือควานหาคนข้างกายแต่ไม่มีเอ๊ะ!! หายไปไหนแล้ว อคิณลืมตารีบดีดตัวลุกขึ้นมองไปรอบๆตัวแต่ไม่มีมันแล้ว ว่างเปล่า อะไรของมันวะ ไอ้เชี้ยพีทมึงได้กูแล้วชิ่งเหรอ!ชายหนุ่มจำเหตุการณ์เมื่อคืนได้ดี ความรู้สึกที่ได้รับ เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เขาเคยมีเซ็กส์มานับครั้งไม่ถ้วน หญิงสาวสวยมากมายยอมพลีกายให้ แต่ไม่เคยมีคนไหนที่ทำให้เ