All Chapters of หย่ารัก สามีไร้หัวใจ: Chapter 61 - Chapter 70

72 Chapters

แรงหึง

หลังจากที่กินข้าวเสร็จเรียบร้อยสองสาวอย่างนันทิกากับอัญชันก็ชวนกันไปเดินย่อยและทำสวยตามแบบฉบับผู้หญิง โดยมีสองหนุ่มคอยตามติดไม่ห่าง “ฉันกับยัยอัญจะเข้าไปทำเล็บและไม่ต้องเข้ามา ถ้าจะเฝ้าก็รออยู่ข้างนอก” นันทิกาหันไปบอกชายหนุ่มที่เอาแต่จ้องและตามติดเธอแทบจะทุกฝีก้าว จนบางครั้งเธอก็รู้สึกอึดอัด “นายก็เหมือนกันนายดิน ถ้าจะรอก็อยู่ด้านนอกแล้วก็ห้ามมีเรื่องด้วยน่ะ ป่ะยัยนันไปทำสวยกัน” เช่นเดียวกับอัญชันที่หันไปบอกทนายดินให้รออยู่ข้างนอกร้าน และย้ำด้วยว่าห้ามมีเรื่องกัน เพราะตั้งแต่ตอนกินข้าวแหละเขาชอบหาเรื่องกวนประสาทคุณรัฐภูมิ จนเธอเอือมระอา เมื่อทั้งสองสาวเข้ามาอยู่ในร้านทำเล็บซึ่งเป็นร้านประจำของทั้งคู่นันทิกาทนความอยากรู้ไม่ไว้เพราะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่แปลกไประหว่างเพื่อนตัวเองกับทนายดิน “นี่ยัยอัญฉันว่ารอบนี้ แก่กับคุณดินดูสนิทกันแปลกๆ ชอบทำตัวติดกันเหมือนคนเป็นแฟนกันเลยอ่า บอกมาเลยอะไรยังไง…. ไม่เจอกันแค่สองสัปดาห์ไปสนิทกันตอนไหนยะ” “ฉันปิดแกไม่ได้เลยน่ะยัยนัน……” “เล่ามายัยอัญอย่าลีลา” “ก็ได้…. เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉันพาลูกค้าไปเลี้ยงที่ผับแห่งหนึ่งแล้วบังเอิญเจอกัน อีกอย
Read more

ทำงานแทนเมีย

“นายไม่กลับไปทำงานหรอ……” หญิงสาวหันมาถามชายหนุ่มที่ตอนนี้เข้ามานั่งในห้องของเธอ และไม่เห็นว่าเขาจะกลับไปสักที “ไม่ครับ…. พี่ทำงานเสร็จแล้ว และพี่ก็จะนั่งรอนันในนี้” “เพื่อ!!!” “แค่อยากอยู่กับลูกเมีย พี่ผิดหรอ” “ห้าววว!!!! โอ้ยย ทำไมง่วงแบบนี้น่ะ เฮ้อ แล้วฉันจะอ่านเอกสารหมดไหมเนี้ยะ เฮ้อ…” ผมได้ยินเธอนั้งพึมพำ ปากก็ห้าวอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่แปลกที่เธอจะเป็นแบบนี้ เพราะคนท้องจะง่วงบ่อย ยิ่งเวลาที่อิ่มก็จะหลับง่ายด้วย ผมอ่านเจอในหนังสือเขาบอกแบบนี้….. พอผมหันไปมองเธออีกที ก็เห็นว่าเธอหลับคาเอกสารเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ หึ….. แล้วแบบนี้งานจะเสร็จไหมเนี้ยะนัน เห็นแบบนั้นแล้วผมเองก็ทนมองเมียตัวเองนอนในท่านั้นไม่ได้จริงๆ ผมจัดแจงที่นอนบนโซฟาเพราะโซฟาในห้องของเธอเป็นแบบปรับเป็นที่นอนได้ จากนั้นก็เดินเข้าไปอุ้มเธอ มันคงไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้เธอนอนในท่านั้น ผมกลัวว่าเธอจะตกเอากี้น่ะสิ ฟรึ่บ!!! “อื้มมมม” “จุๆ ไม่งอแงนะครับ พี่จะอุ้มนันไปนอนบนเโซฟาน่ะ นันจะได้นอนสบายๆ” “อื้มมม” “เฮ้อ….ทำไมตัวเบาแบบนี้นะนัน ต่อไปพี่จะขุ่นให้อ้วนเลย” หลังจ
Read more

เริ่มเปิดใจ

“นันครับ….. ตื่นได้แล้ว” ตอนนี้ผมนั่งลงข้างๆ เธอและกำลังปลุกคนขี้เซาให้ตื่น เพราะตอนนี้มันจะหกโมงแล้ว “อื้มมมม ห่ะ!! นี่มันกี่โมงแล้ว ว้าย!! จะหกโมงแล้วหรอ แล้วฉันมานอนตรงนี้ได้ยังไงอ่า แล้วรายงานล่ะ ฉันยังอ่านไม่จบเลย ฮื่อๆ” “ใจเย็นๆ ครับ…... แล้วก็นั่งนิ่งๆ และตื่นให้เต็มตาก่อน พี่เคลียร์งานให้นันหมดแล้ว” “ห่ะ!!! หมายความว่ายังไง นะ.... นายเป็นคนตรวจแฟ้มทั้งหมดบนโต๊ะฉันหรอ” “อาห่ะ พี่เคลียร์ให้หมดแล้ว” “นายรู้หรอว่าฉันต้องตรวจอะไรบ้าง” “พี่ไปถามเลขาของนันแล้ว อีกอย่างอันไหนที่พี่ไม่มั่นใจพี่ก็ไปถามคุณย่าด้วยตัวเอง อีกอย่างทำไมพี่จะทำแทนนันไม่ได้ล่ะ อย่าลืมสิว่าธุรกิจของเรามันก็คล้ายๆ กัน” “แต่ฉันยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแฟ้มเหล่านั้นเลยน่ะ... ถ้าต้องเข้าประชุมฉันจะตอบทุกคนยังไงล่ะ” เธอทำหน้าเครียดคิ้วขมวดจนเขาเอ็นดู เพราะเอกสารทุกอย่างเธอต้องอ่านและทำความเข้าใจเวลาประชุมเธอต้องรายงานปัญหาออกมาให้ได้ “พี่สรุปมาให้นันแล้วไม่ต้องห่วง” “จริงๆ น่ะ” หึ..... ผมชอบจริงๆ รอยยิ้มแบบนี้ของเธอ “เอกสารพี่ถ่ายเก็บไว้ในไอแพดเดี๋ยวพี่อธิบ
Read more

ให้โอกาสหัวใจตัวเอง

“นายภูมิ..... ฉันตัดสินใจแล้วน่ะ​ ฉันจะไม่เอาลูกออก”​ ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบชายหนุ่มก็เข้ามากอดเธออีกครั้งด้วยความดีใจ “นันพูดจริงๆน่ะ​ ไม่ได้หลอกให้พี่ดีใจใช่ไหม” “ลูกทั้งคน​ฉันทำไมลงหรอก​ ถึงจะโกรธ​พ่อเขามากแค่ไหนก็เถอะ” “ขอบคุณ​ครับ​ ฟอดดด!!” “นี่​ ฉวยโอกาส​หรอห่ะ!!” “ก็พี่ดีใจอ่า~.... นันครับมานั่งบนเตียงมา​ ” “ อุ๊ยยย!! นายภูมิ​ฉันไม่อยากนั่งบนตักนาย”​ดูความเจ้าเลห์ของเขาสิคะ​ ตะกี้บอกให้เธอไปนั่งบนเตียง​ ไอ้เราก็คิดว่าเขาคงจะเห็นว่าเธอนั่งไม่สบายตัว​ ก็เลยให้ไปนั่งบนเตียง​ ที่ไหนได้เขาให้เธอไปนั่งตักตัวเอง “พี่อยากให้นันนั่งบนตักพี่มากกว่า พี่อยากทำแบบนี้มานานแล้ว​ ” “เหอะ​ เจ้าเลห์” “นันครับ.... ความจริงแล้วพี่รู้ว่ายังไงนันก็ไม่เอาลูกของเราออก เพราะพี่รู้ว่านันเป็นคนจิตใจดี​ นันทำไม่ลงหรอก​ แต่ว่าวันนั้นที่โรงพยาบาลที่พี่ร้องไห้แล้วกราบนัน​ พี่ยอมรับว่าพี่ก็แอบกลัวน่ะ​ กลัวจริงๆ​นั่นแหละ​ ถึงแม้พี่จะมั่นใจก็เถอะ​ ตอนนั้นหัวใจพี่มันสลายไปหมดเลย​ ขอบคุณ​นะครับที่ไม่เอาเขาออก” “จริงๆแล้ว.....ตอนแรกฉันมีความคิดแบบนั้นจริงๆ​น่ะ​ ตอนที่รู้ว่าตัวเองท้องฉันทั้งกลัว
Read more

สารภาพความในใจ

“นายภูมิ.... นายรักฉันตอนไหนอ่า”เป็นสิ่งที่เธออยากรู้ว่าเขารักเธอตั้งแต่เมื่อไร “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ความรู้สึกหึงหวงและอยากให้นันอยู่ในสายตามันเกิดขึ้นหลังจากวันนั้นที่เรามีอะไรกัน​ ตอนนั้นพี่อยากให้นันอยู่ในสายตาตลอดเวลาและโกรธ​มากที่นันหนีพี่ไป​ รู้ไหมว่าพี่ต้องให้ไอ้สิงมันส่งลูกไปตามหานันเลย​ พอรู้ว่านันอยู่ที่หัวหินพี่รีบตามไปทันที”​ พอพูดถึงวันนั้นทำให้แก้มทั้งสองข้างของเธอร้อนขึ้นมา​ เพราะมันทำให้เธอนึกถึงกิจกรรมระหว่างเธอกับเขา​ “ถ้าเราไม่มีอะไรกัน​ นายก็คงไม่รักฉันสิ” “ต้องบอกว่าถ้ามันไม่เกิดขึ้นพี่คงยังไม่รู้ใจตัวถึงจะถูก” “หื้มม​ หมายความว่ายังไง”​ “ คือที่พี่ตามนันไป​เพราะพี่กลัวว่านันจะไปกับไอ้ทนายหน้าจืดนั้น​ แล้วก็คิดว่าถ้าไปถึงจะบังคับให้นันมาอยู่กับพี่ที่คอนโดทันที​ เพราะหลังจากที่เรามีอะไรกันพี่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรอยากอยู่กับนัน​ อยากให้นันอยู่ในสายตาพี่​ตลอดเวลาและพี่ก็บอกคุณย่าแล้วด้วย​ ที่พี่ขู่นันเรื่องเออ... คลิปนั่นเพราะพี่กลัวว่านันจะ​ปฏิเสธ​ แล้วก็เรื่องคลิปมันไม่มีเลยนะครับนัน​ ทั้งหมดพี่โกหกพี่แต่งเรื่องขึ้นมา​ เพ
Read more

เริ่มต้นกันใหม่

โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง “ตื่นเต้นจังเลยค่ะ”ตอนนี้ฉันกับพี่ภูมิก็มาถึงโรงพยาบาลแล้ว​ พี่ภูมิเลือกโรงพยาบาลที่ดีที่สุด​ เขาบอกว่าเขาอยากมั่นใจว่าฉันกับลูกจะปลอดภัยและได้รับการดูแลที่ดีที่สุด​ แพงแค่ไหนเขาก็ไม่เกี่ยง​ ดูความเห่อลูกของเขาสิคะ​ แค่เห็นความตั้งใจของคนเป็นพ่อ​ ว่าที่คุณแม่อย่างเธอก็รู้สึกปลื้มใจ​แล้ว “ค่อยๆ​ เดิน​ ไม่ต้องรีบนะครับ​ ถ้าตรวจเสร็จแล้วเราไปเดินช็อปปิ้ง​กันต่อนะ​ พี่อยากซื้อเสื้อชุดใหม่ให้นัน”​ ตอนนี้เขาสังเกตว่าเธอเริ่มเป็นคนขี้ร้อนขึ้น​ ทั้งๆ​ ที่อยู่ในห้องแอร์แต่เธอจะมีเหงื่อไหลตลอดเวลา​ ดังนั้นเวลาอยู่บ้านเขาอยากเลือกชุดที่เนื้อผ้าไม่หนา​ เป็นผ้าเย็นสบาย​ให้เธอใส่​มันน่าจะดีกว่า “แต่เสื้อที่ห้องเต็มตู้แล้วนะคะ​ บางตัวนันยังไม่ได้ใส่เลยด้วยซ้ำ​ จะซื้อให้เปลืองทำไมค่ะ... รู้หรอกว่ารวยอ่า” เธออดเหน็บเขาไม่ได้จริงๆ​ เพราะชุดที่ห้องคือเยอะมากแล้ว​ใส่แทบไม่หมด​ เธอไม่อยากให้เขาฟุ่มเฟือย​ “คุณแม่อยากดุสิครับ​ ก็ช่วงนี้พี่รู้สึกว่านันขี้ร้อนขึ้น​ ทั้งๆที่เราก็อยู่ในห้องแอร์แต่นันมักจะมีเหงื่อไหลตลอด​ พี่ก็เคยคิดว่าจะไปซื้อชุดที่มันสบายๆให้นันใส่ตอนอยู่ที่บ้านจะได
Read more

น้ำตาลูกผู้ชาย

“นันโอเคไหม นั่งก่อนนะครับ ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง อยากเป็นลมไหม” ตอนนี้สีหน้านันดูไม่ดีเลย ทำให้ผมอดกังวลไม่ได้ “หนูนัน.... ตาภูมิหนูนันเป็นอะไรทำไมหน้าซีดแบบนี้” ผู้เป็นแม่หันมาถามลูกชายว่าหญิงสาวเป็นอะไร มันเกิดอะไรขึ้น เพราะเธอเห็นสภาพลูกสะใภ้คือหน้าตาซีดเผือดจนน่าเป็นห่วง “นันเขากลัวเข็มครับแม่” “ถึงกับหน้าซีดเลยหรอเรา หื้ม... ไม่เคยเปลี่ยนเลยน่ะ ตั้งแต่เด็กยันโตกลัวจริงๆ กับเข็มเนี้ยะ มันก็เล็กนิดเดียวนะย่าว่า....เอานี่ยาดมกลิ่นนี้หลานชอบมันน่าจะทำให้สดชื่นกว่าอันที่ถืออยู่” “คุณย่าอ่า ไม่พูดแบบนี้สิคะ ถึงเข็มมันจะเล็กแต่มันคมมากเลยนะคะ ตอนนั้นนันเจ็บมากๆ เลย จะดึงแขนออกมาก็กลัว ดีน่ะที่มีพี่ภูมิอยู่ด้วย ไม่งั้นนันร้องไห้แน่เลย” “ดูพูดเข้า โตจนจะมีลูกแล้วยังกลัวอยู่อีก แล้วต่อไปถ้าต้องเอาลูกมาฉีดวัคซีนจะทำยังไงล่ะ แม่ยิ่งกลัวเข็มอยู่ด้วย” ผู้เป็นย่าได้ทีก็แซวหลานใหญ่เลย จนทุกคนยิ้มด้วยความเอ็นดู “ก็ให้พี่ภูมิจับลูกสิคะ... หรือไม่ก็ให้คุณย่าหรือคุณพ่อคุณแม่ช่วยจับเจ้าตัวเล็กก็ได้นิค่ะ ส่วนนันค่อยปลอบลูกที่หลัง” “ฮ่าๆๆๆ ช่างคิดนะเรา แล้วตอนนี้เราต้องรอทำอะไรอีกไหมตาภูมิ” “พี
Read more

สิ่งที่ค้างคาในใจ

ตอนนี้พวกเราทุกคนมารวมตัวที่บ้านของคุณย่าและพี่ภูมิกำลังถือพานเพื่อขอขมากับคุณย่าที่เคยล่วงเกินและทำร้ายจิตใจของเธอ การกระทำของเขายิ่งทำให้เธอกับคุณย่ารู้สึกดี ที่เขายังนึกถึงและยังเห็นหัวผู้หลักผู้ใหญ่​ เธอไม่รู้มาก่อนด้วยซ้ำว่าวันนี้เขาและคุณพ่อคุณแม่เตรียมตัวเพื่อจะมาขอขมากับผู้เป็นย่าด้วย​ “เอาล่ะๆๆ​ ตอนนี้ย่าว่าพวกเราทุกคนก็เข้าใจกันดีแล้ว​ก็อย่างที่ยัยนันได้บอกไว้​ ย่ากับยัยนันให้อภัยทุกคนและยกโทษ​ให้ทุกคน​ เพราะถัดจากนี้ไปพวกเราไม่อยากยึดติดกับสิ่งที่ผ่านมา​ ปล่อยให้มันเป็นบทเรียนของชีวิตไปน่ะ​ ย่าแค่หวังว่าต่อไปนี้ครอบครัวของเราจะมีแต่ความสุข​ ในเมื่อวันนี้ตาภูมิบอกว่ารักยัยนันหลานย่าจากใจจริง​ ย่าขอแค่ให้เราถนุถนอมน้องด้วยความรัก​ ไม่เข้าใจอะไรให้หันมาคุยกัน​ อย่าได้หันหลังให้กันอีก​ ช่วยทำให้หลานสาวของย่ามีความสุขตลอดไปก็พอ ย่าขอแค่นี้เราจะทำให้ย่าได้ไหม​ หื้มม”​ “ครับคุณย่า​ ผมขอรับปากด้วยชีวิตของผม​ ว่าผมจะทำให้นันมีความสุขตลอดไปครับ”​ “เห็นแบบนี้ย่าก็สบายใจ... ถึงตายก็ตายตาหลับแล้ว​ เพราะคนที่ย่าห่วงที่สุดตอนนี้มีคนดูแลแล้ว”​ “คุณย่าขา~~ อย่าพูดแบบนี้สิคะ​ คุณย่าต้อง
Read more

ทำตามความรู้สึก

หลังจากที่ไปเยี่ยมแม่เสร็จแล้ว​ พี่ภูมิก็พาฉันมาที่บ้านหลังหนึ่ง​ ตัวบ้านเป็นสีขาวสวยสะอาดตา​ รอบๆเต็มไปด้วยดอกไม้ที่ให้ความรู้สึกสดชื่น​ มันคือบ้านสวนของพ่อเธอเอง​เป็นครั้งแรกที่เธอมาที่น​ี่และเธอก็ไม่รู้หรอกว่าพี่ภูมิรู้ได้ยังไงว่าบ้านหลังนี้คือบ้านของท่าน​ ตอนแรกที่พี่ภูมิ​ชวนเธอมา​ ยอมรับว่าคิดมาก​ เพราะเรื่องนี้ไม่เคยมีอยู่ในความคิดของเธอเลย​ เพราะตั้งแต่วันที่มางานบวชของท่านเธอเองก็ไม่เคยรับรู้เรื่องราวของท่านอีกเลย​ เราเหมือนต่างคนต่างอยู่ จนวันนี้ที่พี่ภูมิพูดถึงท่านมันทำให้เธอได้คิดตามคำพูดของเขา​และมันก็จริงอย่างที่พี่เขาว่า​ ตอนนี้เธอยอมรับว่าตัวเองมีความสุขมาก​ มีครอบครัวที่น่ารัก​สามีก็เอาใจเก่ง​ ทุกคนน่ารักกับเธอมาก​ แต่ลึกๆแล้วเธอยังรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ​ และสิ่งนั้นก็คือเรื่องของผู้เป็นพ่อนั่นเอง​ พอได้รู้จากพี่ภูมิว่าท่านสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง​ ใจของเธอใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไร​ ลึกๆแล้วมันก็เป็นห่วง​เพราะท่านก็ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของเธอ​ เธอไม่รู้หรอกว่าถ้าท่านรู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นคุณตาจะดีใจไหม​ แต่วันนี้เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไปหาท่าน​
Read more

ปลดล็อก​สิ่งที่อยู่ในใจ

“นี่มันอะไรกันค่ะป้าพร”​ เมื่อเธอก้าวเข้ามาในบ้านสิ่งแรกที่เธอตกใจคือในบ้านมีแต่รูปภาพของเธอเต็มไปหมด​ รูปใหญ่กลางบ้านเป็นรูปของครอบครัวที่ถ่ายเมื่อตอนที่เธอเพิ่งคลอดมีเราสามคนพ่อแม่ลูก​และคุณย่าอยู่ด้วยกัน ในภาพทุกคนยิ้มอย่างมีความสุข และมีรูปของเธอกับคุณแม่ที่เราเคยถ่ายก่อนที่ท่านจะเสียอีกหลายๆรูป​ “รูปของคุณหนูกับคุณผู้หญิง​ไงคะ​ สวยไหม​ค่ะ​ คุณผู้ชายตั้งใจทำมากเลยนะคะ”​ “ทำไมต้องติดรูปของนันเยอะขนาดนี้ด้วยค่ะ รูปพวกนี้ไปเอามาจากไหนกัน”​ “คุณท่านไปเอาที่บ้านคุณหญิงมาค่ะ​ ท่านแอบไปเอามาแล้วก็เอาไปอัดเก็บไว้เยอะมากๆ และสั่งให้พวกเราไปใส่กรอบเพื่อจะเอามาแปะผนังบ้าน​ ท่านบอกว่าบ้านหลังนี้คือบ้านของคุณหนูและให้พวกเราทุกคนเตรียมความพร้อมเสมอ​ เผื่อวันใดที่คุณหนูมาที่นี่จะได้พร้อม​ และที่สำคัญคุณผู้ชายติดรูปคุณหนูไว้​ เพราะกลัวว่าวันหนึ่งถ้าตัวเองแก่ลงจะจำหน้าคุณหนูไม่ได้ค่ะ​ “ฮื่อๆๆๆ​ ทำไมคุณพ่อต้องทำขนาดนี้ด้วย”​ ตอนที่เธอเห็นภาพเหล่านั้น​ น้ำตาเธอก็ไหลลงมาแล้ว​ ยิ่งได้ฟังในสิ่งที่ป้าพรบอกก็ยิ่งทำให้เธอกลั้นเสียงร้องไม่ได้เลย​ ที่ผ่านมาเธอไม่เคยรู้เลยว่าพ่อทำเพื่อเธอข
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status