LOGINเธอและเขาเริ่มต้นชีวิตคู่...ด้วยความเข้าใจผิด เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรื่องของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เขาเลือกที่จะหันหลังให้เธอและยังคอยทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหัวใจของเธอแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี " นันรักพี่ภูมิ ทำไมพี่ไม่เห็นค่าความรักของนันเลย" "เธอจะให้ฉันรักผู้หญิงที่วางยาตัวเองงั้นหรอ ฉันรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่สุด จำใส่สมองเธอไว้ด้วย!!" " แต่นันไม่ได้ทำ!! " " เหอะ... คนอย่างเธอไม่เคยยอมรับความจริงหรอนันทิกา จะไปตายที่ไหนก็ไป "
View Moreหลังจากวันนั้นที่เธอไปบ้านสวน ทุกวันนี้เรียกได้ว่าทุกๆ อาทิตย์เธอกับพี่ภูมิจะไปพักผ่อนที่นั่นตลอด เพราะมันทำให้รู้สึกดีและสดชื่นมากๆ ส่วนคุณย่าว่างเมื่อไรก็จะไปเกือบทุกครั้ง เพราะท่านเองก็ชอบบรรยากาศที่นั่นเช่นกัน ยิ่งมีมุมจิบชาส่วนตัวท่านก็ยิ่งชอบ “นันครับมาช่วยพี่เลือกแบบบ้านหน่อยสิครับ” ตอนนี้ผมอยู่ห้องรับแขกและกำลังเรียกภรรยาสุดสวยที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องนอน เพื่อมาเลือกแบบบ้านของเรา “บ้านอะไรหรอค่ะ หญิงสาวเดินเข้าไปหาผู้เป็นสามี ร่างตุ้ยนุ้ย ท่าทางการเดินเหมือนนกแพนกวินเรียกรอยยิ้มจากคนเป็นสามีได้เป็นอย่างดี “มานั่งบนตักพี่เร็ว” “หนักนะคะ ไหวหรอ” “ฮ่าๆๆ ไหวสิครับ มาเลือกบ้านของเรากันเถอะ” “พี่ภูมิจะซื้อหรอค่ะ” เธอหันไปห้ามเขาด้วยความสงสัย “ใช่ครับพี่อยากจะซื้อบ้านสักหลัง บ้านที่เป็นของเราเอง” “แล้วเรือนหอที่คุณพ่อคุณแม่ซื้อให้ละคะ เรือนหอหลังนั้นยังไม่เคยไปอยู่เลย” “พี่ขายไปแล้วครับ มันเป็นของขวัญจากคุณพ่อคุณแม่ก็จริง แต่เราไม่เคยไปอยู่ที่นั่น และตอนนั้นที่เราแต่งงานกันเพราะเหตุผลบางอย่าง แต่ตอนนี้เราอยู่ด้วยกันเพราะความรัก ดังนั้นบ้านที่จะเป็นของเรามันต้องเกิดจากความ
หลังจากที่เธอคุยกับพ่อเสร็จ ก็ชวนกันออกมาข้างนอก เพราะเธอรู้ว่าเมื่อสักครู่ทุกคนตั้งใจเปิดโอกาสให้เธอได้อยู่กับพ่อ “อยู่ทานข้าวกับพ่อก่อนนะลูก” เราไม่ได้ทานข้าวด้วยกันมานานแล้ว” “ได้สิคะ” “ตาภูมิพ่อขอบคุณเรามากๆเลยน่ะที่วันนี้พาน้องมาหาพ่อ ขอบคุณที่ทำให้พ่อกับน้องได้มีโอกาสแบบนี้อีกครั้งและขอบคุณที่เราดูแลน้องมาอย่างดี “ผมยินดีครับคุณพ่อ ตอนนี้สิ่งที่ผมอยากทำมากที่สุดคือทำให้นันมีความสุขในทุกๆวันครับ” ฟรึ่บ....!! “จะทำอะไรละตาภูมิ” ตอนนี้ผมลงไปนั่งบนพื้นตรงหน้าท่าน ทำให้ทุกคนต่างก็ตกใจกับการกระทำของผม แต่ผมคิดดีแล้วครับ ว่าผมควรให้เกียรติทั้งนันและพ่อของเธอ “ผมจะขอขมาคุณพ่อครับ ที่ผ่านมาผมทำร้ายจิตใจของนันมาโดยตลอดและบังคับนันสารพัด การกระทำของผมมันเลวมาก วันนี้ผมอยากขอโทษที่เคยทำร้ายลูกสาวของคุณพ่อครับ” ตอนนี้ผมกำลังขอขมาพ่อของนันอีกคน เพราะยังไงท่านก็เป็นพ่อของคนที่ผมรักดังนั้นผมควรทำสิ่งนี้เพื่อให้เกียรติคนที่ผมรักด้วย “ในเมื่อนันให้อภัยภูมิแล้ว พ่อเองก็เช่นกัน พ่อให้อภัยเราน่ะ ที่ผ่านมาไม่ใช่แค่เราที่ทำร้ายนัน แต่พ่อเองก็ทำร้ายนันเหมือนกัน ดังนั
“นี่มันอะไรกันค่ะป้าพร” เมื่อเธอก้าวเข้ามาในบ้านสิ่งแรกที่เธอตกใจคือในบ้านมีแต่รูปภาพของเธอเต็มไปหมด รูปใหญ่กลางบ้านเป็นรูปของครอบครัวที่ถ่ายเมื่อตอนที่เธอเพิ่งคลอดมีเราสามคนพ่อแม่ลูกและคุณย่าอยู่ด้วยกัน ในภาพทุกคนยิ้มอย่างมีความสุข และมีรูปของเธอกับคุณแม่ที่เราเคยถ่ายก่อนที่ท่านจะเสียอีกหลายๆรูป “รูปของคุณหนูกับคุณผู้หญิงไงคะ สวยไหมค่ะ คุณผู้ชายตั้งใจทำมากเลยนะคะ” “ทำไมต้องติดรูปของนันเยอะขนาดนี้ด้วยค่ะ รูปพวกนี้ไปเอามาจากไหนกัน” “คุณท่านไปเอาที่บ้านคุณหญิงมาค่ะ ท่านแอบไปเอามาแล้วก็เอาไปอัดเก็บไว้เยอะมากๆ และสั่งให้พวกเราไปใส่กรอบเพื่อจะเอามาแปะผนังบ้าน ท่านบอกว่าบ้านหลังนี้คือบ้านของคุณหนูและให้พวกเราทุกคนเตรียมความพร้อมเสมอ เผื่อวันใดที่คุณหนูมาที่นี่จะได้พร้อม และที่สำคัญคุณผู้ชายติดรูปคุณหนูไว้ เพราะกลัวว่าวันหนึ่งถ้าตัวเองแก่ลงจะจำหน้าคุณหนูไม่ได้ค่ะ “ฮื่อๆๆๆ ทำไมคุณพ่อต้องทำขนาดนี้ด้วย” ตอนที่เธอเห็นภาพเหล่านั้น น้ำตาเธอก็ไหลลงมาแล้ว ยิ่งได้ฟังในสิ่งที่ป้าพรบอกก็ยิ่งทำให้เธอกลั้นเสียงร้องไม่ได้เลย ที่ผ่านมาเธอไม่เคยรู้เลยว่าพ่อทำเพื่อเธอข
หลังจากที่ไปเยี่ยมแม่เสร็จแล้ว พี่ภูมิก็พาฉันมาที่บ้านหลังหนึ่ง ตัวบ้านเป็นสีขาวสวยสะอาดตา รอบๆเต็มไปด้วยดอกไม้ที่ให้ความรู้สึกสดชื่น มันคือบ้านสวนของพ่อเธอเองเป็นครั้งแรกที่เธอมาที่นี่และเธอก็ไม่รู้หรอกว่าพี่ภูมิรู้ได้ยังไงว่าบ้านหลังนี้คือบ้านของท่าน ตอนแรกที่พี่ภูมิชวนเธอมา ยอมรับว่าคิดมาก เพราะเรื่องนี้ไม่เคยมีอยู่ในความคิดของเธอเลย เพราะตั้งแต่วันที่มางานบวชของท่านเธอเองก็ไม่เคยรับรู้เรื่องราวของท่านอีกเลย เราเหมือนต่างคนต่างอยู่ จนวันนี้ที่พี่ภูมิพูดถึงท่านมันทำให้เธอได้คิดตามคำพูดของเขาและมันก็จริงอย่างที่พี่เขาว่า ตอนนี้เธอยอมรับว่าตัวเองมีความสุขมาก มีครอบครัวที่น่ารักสามีก็เอาใจเก่ง ทุกคนน่ารักกับเธอมาก แต่ลึกๆแล้วเธอยังรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ และสิ่งนั้นก็คือเรื่องของผู้เป็นพ่อนั่นเอง พอได้รู้จากพี่ภูมิว่าท่านสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง ใจของเธอใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไร ลึกๆแล้วมันก็เป็นห่วงเพราะท่านก็ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของเธอ เธอไม่รู้หรอกว่าถ้าท่านรู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นคุณตาจะดีใจไหม แต่วันนี้เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไปหาท่าน
ฉันชื่อ นันทิกา เกียรติวรา เป็นทายาทคนเดียวของตระกูล เพราะเป็นลูกสาวคนเดียวของคุณจักรพงษ์ คนที่นั่งแท่นตำแหน่งผู้บริหารบริษัทเกียรติวรา หลายคนมักจะอิจฉาชีวิตของเธอเพราะคิดว่าเกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวยชีวิตคงจะดีดั่งเจ้าหญิง อยากทำอะไรก็ได้ทำ อยากได้อะไรก็ต้องได้ แต่นั่นมันเป็นเมื่อก่อน ตอนนี้ชีว
เวลาประมาณสี่ทุ่มชายหนุ่มขับรถมาถึงผับที่หญิงสาวได้บอกไว้ เขารีบเข้าไปข้างในและบังเอิญเห็นหญิงสาวพอดี ตอนนี้เธอกำลังนั่งดื่มคนเดียวที่โต๊ะแถมยังร้องไห้สะอึกสะอื้น ภาพนั้นมันทำให้เขารู้สึกไม่ดีเลย ที่ทำให้เธอต้องมีน้ำตา เธอต้องมาที่ อโคจรแบบนี้เพราะเขา มันยิ่งทำให้เขารู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก….. “น้อ
ในระหว่างที่ผมกำลังดื่มเหล้าอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อระบายความหงุดหงิดในใจ แต่แล้วก็มีเสียงเรียกเข้าที่ทำให้ผมหลุดยิ้มขึ้นมาได้ เธอคือผู้หญิงที่ผมรัก ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆผม และคอยเป็นห่วงผมเสมอมา ครืด ครืด ครืด “ครับ...น้องดรีม” “ฮึกๆ ฮื่อออ พี่ภูมิฮื่อๆๆ น้องดรีมรักพี่ภูมิ น้องดรีมเสียใจที่พี่แต่ง
Part phum หลังจากที่ผมออกมาจากห้องหอที่ผู้ใหญ่เตรียมไว้ให้สำหรับคืนนี้ มันคงจะดีถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่ผมรักอย่างน้อง ดรีมที่ทั้งน่ารัก เรียบร้อย อ่อนหวาน นิสัยดี ผมคงจะดีใจและมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ เพราะผู้หญิงน่ารังเกียจคนนั้นคนเดียวที่ทำให้ชีวิตของผมบัดซบแบบนี้ ในเมื





