All Chapters of หย่ารัก สามีไร้หัวใจ: Chapter 51 - Chapter 60

“พี่ไม่หย่า ยังไงก็ไม่หย่า พี่ทำใจไม่ได้…..นันครับ นันให้โอกาสพี่สักครั้งได้ไหม พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำให้นันต้องเจ็บปวดอีก” ชายหนุ่มพูดและอ้อนวอนหญิงสาวตรงหน้าทั้งน้ำตา เพราะเขาไม่ต้องการหย่ากับเธอ แต่ตรงกันข้ามกับเธอที่ไม่ต้องการเขาแล้ว ผู้หญิงที่เคยรักเขา ยอมเขาทุกอย่างไม่มีอีกแล้ว ในวันนี้เธอไม่อยากมีเขาในชีวิตแล้ว สายตาที่เธอมองมาที่เขาตอนนี้มันมีแต่ความว่างเปล่าและแววตาของความรำคาญ เหมือนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยทำแบบนั้นกับเธอ “อย่ามาแสดงความอ่อนแอให้ฉันเห็นเลย เพราะมันน่าสมเพชค่ะคุณรัฐภูมิ.. ฉันยืนยันคำเดิมคือต้องการให้คุณเซ็นใบหย่าให้เร็วที่สุด เพราะฉันจะได้หลุดพ้นจากสถานะบ้าๆ นี้สักที และขอร้องล่ะอย่ามาสัญญาอะไรอีกถ้าคุณไม่มั่นใจว่าตัวเองจะทำได้จริง เพราะที่ผ่านคำพูดของคุณมันเชื่อถือไม่ได้เลยสักนิด….” “ตอนนั้นพี่ยังเด็กพี่ลืมสัญญาที่เคยให้ไว้กับนัน แต่ตอนนี้พี่จะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว นันเชื่อพี่สักครั้งได้ไหม” ตอนที่เขาสัญญาว่าจะปกป้องเธอในตอนนั้นเขายังเด็ก มันคงไม่แปลกที่เขาจะลืมสัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอ แต่ตอนนี้เขามั่นใจว่ายังไงเขาก็ไม่ลืมมันแน่นอน เพราะเขาโตพอที่จ

นันทิกานั่งฟังในสิ่งที่แม่สามีกำลังพูด ดูก็รู้ว่าท่านรักหลานคนนี้มาก ก็น่ะเขาคือหลานคนแรกของตระกูลก็ไม่แปลกที่พวกเขาจะรักทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เห็นหน้า แต่เธอไม่ใช่แม่ที่ใจร้ายถึงขั้นยกลูกให้พวกเขาเลี้ยงหรอกน่ะ…. เธอต้องอุ้มท้องตั้งเก้าเดือนไหนจะคลอดเขาอีก ถ้าเธอไม่อยากมีเขาสู้เธอเอาเขาออกตั้งแต่ตอนนี้ไม่ดีกว่าหรอ อีกอย่างลูกคนเดียวเธอมั่นใจว่าสามารถเลี้ยงเขาได้อยู่แล้ว แต่ที่เธอกังวลก่อนหน้านี้ เพราะไม่อยากมีบ่วงผูกมัดกับผู้ชายคนนั้นต่างหาก “หนูนันลูก…. แม่ยอมทุกอย่างเลย หนูจะให้แม่ทำอะไร แม่ทำให้หนูได้หมด แต่แม่ขอแค่หนูให้โอกาสหลานของแม่ได้ลืมตาดูโลกได้ไหมลูก แม่ทำใจที่จะเสียหลานไปไม่ได้จริงๆ” “หนูเข้าใจนะคะว่าทุกคนอยากได้หลาน แต่หนูก็อยากให้ทุกคนเข้าใจความรู้สึกของหนูด้วย การมีลูกกับผู้ชายที่เกือบทำให้ตัวเองตายมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หนูไม่ต้องการมีพันธะกับเขา เขาคือคนที่ทำร้ายชีวิตของหนู ที่ทุกอย่างต้องลงเอยแบบนี้เพราะเขาค่ะ ทุกคนไม่เป็นนันก็คงไม่เข้าใจหรอกว่าความรู้สึกของคนที่โดนทำร้ายซ้ำๆ มันเป็นยังไง” “พอทำผิดก็มาขอโทษ ร้องไห้ ขอโอกาส มันง่ายจังเลยนะคะ แล้

ไม่รู้ว่าเพราะเขาวิ่งออกไปเอาอาหารให้เธอหลายรอบเกินไปหรือเปล่าจนพยาบาลที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์เอ่ยแซ่ว “ว่าที่คุณพ่อน่ารักจังเลยนะคะ เอาใจคุณแม่เก่งมาก” จากนั้นพี่ๆพยาบาลก็ยกนิ้วโป้งให้เขา ส่วนเขาก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ส่งกลับไป “ขอบคุณครับ” เอาว่ะถามพยาบาลสักหน่อย เพื่อเป็นข้อมูล “ผมขอถามสักนิดได้ไหมครับ ปกติคนท้องเขาเอาใจยากไหมครับ แบบว่า…. ต้องทำยังไงให้เธออารมณ์ดีตลอดเวลาน่ะครับ ผมรู้สึกว่าภรรยาผมหงุดหงิดง่ายมากเลย” “ฮ่าๆๆ ง่ายๆเลยนะคะคือต้องตามใจเธอ​ ถ้าขัดใจละก็บ้านแตกแน่ ช่วงนี้คุณพ่อต้องอดทนหน่อยนะคะต้องเข้าใจคุณแม่ด้วยคนท้องอารมณ์จะแปรปรวนเพราะฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลง​ และบางครั้งด้วยร่างกายที่เปลี่ยนแปลงไปอาจจะทำให้เธอคิดมาก เอาง่ายๆ คือคนท้องน้อยใจเก่งและมีร้อยอารมณ์ในเวลาเดียวกัน เพราะฉะนั้นแนะนำว่าอย่าขัดใจเด็ดขาดคะ แล้วก็คนท้องมักจะหิวนั้นหิวนี่บ่อยๆก็พยายามอย่าห้ามเธอเลย… ถ้ามันไม่มากเกินไปก็ตามใจเธอถูกแล้วค่ะ” “ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะครับ นี่ครับผมซื้อไก่​ เอาไปแบ่งๆกันน่ะครับ” “อุ๊ยยย ไก่อีกแล้ว…. คุณพ่อใจดีจังเลยนะคะ ขอบคุณคะ” “ผมขอตัวไปดูภรรยาก่อน

เกือบสองอาทิตย์แล้วที่เธอใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้ที่คอนโด เอาจริงๆ มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด ยอมรับเลยว่าเขาดูแลเธอดีมาก ดีจนไม่คาดคิดว่าผู้ชายอย่างเขาจะทำได้และทำทุกอย่างเป็น และแน่นอนว่าจนถึงทุกวันนี้เธอไม่เคยทำอะไรเลย ก็เธอบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอจะมาอยู่เฉยๆ แม้แต่รีดผ้าคนที่ทำหน้าที่นั้นก็คือเขา ตื่นเช้ามาเขาจะทำอาหารเช้าให้กิน ซักผ้า รีดผ้าให้เธอ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอรู้สึกได้ว่าเขาเปลี่ยนไปไม่ว่าจะเป็นการกระทำหรือคำพูด ยิ่งเรื่องอาหารเธอไม่เคยรู้เลยว่าเขาจะทำอาหารเก่งและอร่อยด้วย แตกต่างจากเธอที่ทำอะไรไม่เป็นเลย และเวลาที่เขาเข้าครัว ไม่มีท่าทีเก้ๆ กังๆ เลยสักนิด เขาทำมันอย่างคล่องแคล่ว พอเธอถามเขาก็บอกว่าตอนอยู่เมืองนอกเขาต้องทำอาหารกินเอง แบบนี้สิน่ะถึงได้ทำอาหารเป็น ส่วนเรื่องเสื้อผ้า เขาจะจัดการให้เธอหมดเลย แม้แต่ซักผ้าเขาก็ทำมันได้ดีไม่แพ้กัน ตอนนี้เธอใช้ชีวิตสบายมาก ตอนเช้ามีคนขับรถไปส่งที่ทำงาน ตอนเย็นมีคนมารับ อาหารกลางวันเขาก็ซื้อมาให้ อาหารเย็นเขาก็ทำให้กิน แต่เขาไม่ค่อยพาเธอออกไปไหน เขาชอบอ้างว่ากลัวเธอจะซุ่มซ่ามแล้วหกล้มจะเป็นอันตรายเหอะ…. เขาก็คงไม่ได้อยาก

“นี่คุณ!!! ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไงห่ะ!!! ฉันบอกว่านัดส่วนตัวไง นายจะไปด้วยทำไม” ตอนนี้หญิงสาวกำลังทะเลาะกับผู้ชายหน้าด้านที่กำลังขับรถพาเธอไปที่ห้าง แต่ดูเหมือนว่าต่อให้เธอด่าเขาไปแค่ไหน เขาก็ทำเป็นหูทวนลม ไม่สนใจอะไรเลย กลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังพูดคนเดียว เหตุการณ์ก่อนหน้านี้เธอไม่คิดจะไปกับเขาด้วยซ้ำ แต่เขาเข้ามาอุ้มเธอต่อหน้าต่อตาพนักงานหลายคน เธอจึงต้องยอมขึ้นรถมากับเขา จะโวยวายก็ไม่ได้เพราะเธอก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองเหมือนกัน “ถ้ารู้ว่าเหนื่อยก็เลิกบ่นพี่ได้แล้ว…. เห็นไหมหายใจไม่ทันแล้วเนี้ยะ อ่ะ…ชาไข่มุก ของโปรดของนัน” “นี่… นายเห็นว่าฉันเป็นเด็กหรือไงห่ะ ที่จะเอาของกินมาล่อห่ะ ฉันไม่กิน” หญิงสาวสะบัดหน้าหนีชายหนุ่มอย่างแรง จนเขาอดยิ้มให้กับท่าทางของเธอไม่ได้ “รู้ครับว่าไม่เด็ก พี่จับมาแล้วเต็มไม้เต็มมือมาก” คำพูดของเขาทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร ทำให้ตอนนี้หน้าของเธอเห่อร้อนด้วยความอาย จนเขาอดเอ็นดูไม่ได้ ทำไมเมียเขาน่ารักขนาดนี้ เสียดายจังที่ผ่านมาเขาไม่น่าหลงผิดเลย ไม่งั้นเขากับเธอคงจะมีความสุขไปนานแล้ว “ไอ้โรคจิต….”