10:30น.“คุณหนูข้าน้อยกลับมาแล้วรับ ไม่คิดว่าร้านนั้นลูกค้าจะต่อคิวยาวขนาดนี้” หลี่ฟู่เหยียนกลับมาพร้อมกับขนมที่ไปต่อคิวซื้อ “คนต่อคิวยาว แสดงว่าขนมอร่อย ท่านก็มานั่งเถอะ” เธอไม่ได้หงุดหงิดใจที่เขามาช้าหรอกนะ “ได้ยินว่า เซาปิ่ง ร้านนี้อร่อยคนต่อคิวเยอะด้วย คุณหนูจะลองชิมดูก่อนหรือไม่ขอรับ” เขานั่งลงแล้วเอาขนมที่ซื้อมาวางไว้บนโต๊ะ “หอมดีนะ ชิ้นใหญ่ขนาดนี้ข้ากินไม่หมดแน่นอน แบ่งกันนะ” เธอหยิบขึ้นไปดูก่อนจะแบ่งครึ่งหนึ่งให้ หลี่ฟู่เหยียนด้วย “ขอบคุณขอรับ ถ้ากินไม่ไหวก็เก็บไว้กินที่บ้านได้ขอรับ” เขาก็จัดการเก็บขนมที่เหลือเอาไว้ก่อนเดี๋ยวมันจะเย็นเอา “อื้ม~อร่อยจริง ท่านรีบชิมดูสิ” ปรากฏว่าเธอก็ชอบอีกแล้วล่ะ “แป้งแน่นดีนะขอรับ ไม่แปลกใจที่คิวจะยาว” เขาได้กินแล้วก็ยอมรับเรื่องรสชาติเลย “ฟู่เหยียน ข้ามาลองคิดดูแล้ว ข้าอยากเปิดร้านอาหาร แต่ข้าทำไม่เป็นหรอกนะ” พอเธอได้กินอาหารของสามีเธอก็อยากส่งต่อความอร่อยนั่นแหละนะ “หากคุณหนูต้องการเช่นนั้น ข้าน้อยก็จะช่วยในส่วนนี้เองของรับ คุณหนูดูแลหน้าร้าน ดูแลลูกค้าก็น่าจะทำได้ดีกว่าข้าน้อย” ทางเขาก็ไม่ได้ติดขัดอะไรพร้อมสนับสนุนภรรยาต
Read more