คดีพิพากษาของฉันถูกซุนชิงเสวี่ยทำให้กลายเป็นข่าวใหญ่ที่ผู้คนทั้งเมืองต่างจับตามองผู้คนจากทั้งหมู่บ้านต่างมารวมตัวกันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลานกลางหมู่บ้านแน่นขนัดจนแทบไม่มีที่ยืนนักข่าวจากหลายสำนักมาพร้อมกับกล้องสำหรับถ่ายทอดสด ภาพเหตุการณ์จึงถูกเผยแพร่ไปทั่วทุกแพลตฟอร์มหลัก และฉันที่ถูกวินิจฉัยว่ามีภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายระบบจนจำต้องพึ่งยาและสารอาหารเหลวเพื่อประคองชีวิตก็ถูกพาตัวมายังลานกลางหมู่บ้านแห่งนี้ราวกับนักโทษคนหนึ่งอยู่ ๆ ชายร่างใหญ่คนหนึ่งก็พุ่งตัวเข้ามาบีบคอฉันแน่นพลางตะโกนอย่างเดือดดาล：“จางอี้เหยา ทำไมแกถึงปกป้องคนร้าย！”“แกมันสัตว์เดรัจฉาน！ ครอบครัวฉันพังพินาศก็เพราะแก！ทำไมแกถึงไม่ตาย ๆ ไปซะ！”ฉันถูกเขาบีบคอจนแทบหายใจไม่ออก ภาพตรงหน้าค่อย ๆ ดับวูบลง ฝูงชนเริ่มชุลมุนวุ่นวาย ต่างคนต่างด่าทอสาดสีด้วยอารมณ์:“ไม่มีสามัญสำนึก！เพื่อนตัวเองโดนข่มขืน แต่กลับไม่ยอมบอกความจริงว่าใครเป็นคนทำ！”“เพื่อนกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย แม่ของผู้เสียหายถึงขึ้นเอาหัวโขกประตูจนแตกก็ยังไม่โผล่หัวออกมาเลยด้วยซ้ำ”“ยิ่งกว่านั้นคือยัยนี่ปล่อยหมาออกมากัดคนอื่น น่าขยะแขยงจริง ๆ ！”คำด่าทอที่ถาโถม
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
