Inilibot ako ni Ace pero hindi naman kami masyadong lumayo. “Pwede bang dito muna tayo kahit sandali? Gusto ko sanang hintayin ang pagsikat ng araw,” mahina kong sambit habang patuloy pa rin ang paghanga sa unti-unting pagsikat nito at ang kulay nito ay nagre-reflect sa tubig.“Sige po, maam.” Ibinaba ni Ace ang sagwan at tumanaw din sa pagsikat nito habang nakaupo siya sa kabilang banda ng bangka.“Ang ganda, diba?”Tumingin ako sa kanya pero nagtagpo ang mga mata namin dahil nakatingin pala siya sa akin.Umiwas siya agad ng tingin at nagkunwaring nakatingin na siya sa dagat. “A-Ah, opo. Grabe! Ang ganda naman noon, maam!”Napataas naman ang kilay ko at napangisi. Hindi ko napigilan ang mahinang pagtawa. Ang pangit naman niya magsinungaling, sobrang exaggerated ng acting skills.“Alam mo, mabuti pa magsagwan ka na lang. Nararamdaman ko na rin na medyo nagugutom na ako,” natatawa kong sabi.“Yes, maam!” Nagkunwari pa siyang sumaludo sa akin at muntikan mahulog. Mabuti na lang ay nabala
อ่านเพิ่มเติม