All Chapters of รวมเรื่องรักๆใคร่ๆ: Chapter 41 - Chapter 50

พี่เลี้ยง01 / เอาเเต่ใจNC+ "อ่าส์น้องปริมครับอย่าทำเเบบนี้เลยนะครับ อย่าลืมนะครับว่าผมเป็นพี่เลี้ยงของน้องปริม " เสียงชายหนุ่มดังกึกก้องไปทั่วห้องเมื่อปริมลูกของเพื่อนพ่อที่ต้องดูเเละระหว่างมาฝึกงานนั้น เเต่ไม่คิดว่าเขาเเค่เเกล้งเธอ เเต่เธอกลับรุกเขาอย่างจริงจังจนเขาไม่ทันตั้งตัว "หื้มมตัวของพี่คริสเนี่ยหอมห้อมจริงๆเลยนะคะ หนูอยากจะให้พี่คริสเนี่ยสัมผัสเนื้อนวลเเละเนียนของหนูจังเลยค่ะ " เธอเอ่ยขึ้นพร้อมคลอเคลียอยู่ต้นคอของคริสอย่างหื่นกระหาย "อื้มมม พี่เเค่เเกล้งเล่นเองนะน้องปริมนะเอาจริงอย่างนั้นเหรอ เครื่องพี่เนี่ยติดเร็วนะน้องจะไหวหรือเปล่า" คริสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระเซ่าเป็นอย่างมากเมื่อท่อนเอ็นเริ่มตอบสนองเพราะปริมเธอได้ควบเอวไปมาอยู่อย่างนั้นจนทำให้เขานั้นเกิดอารมณ์อย่างง่ายดาย "เอาจริงสิค่ะหนูรุกขนาดนี้พี่จะไม่ช่วยหนูหน่อยเหรอคะพี่คริส " เธอส่งสายตาอ้อนวอนขอให้คริสนั้นตามใจเธอ ซึ่งมันได้ผลเป็นอย่างมากเมื่อเธอทำเเบบนี้ "ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจหนูปริมนะเเต่อย่ามาโทษพี่ว่าพี่เเกล้งหนูนะ " เขาส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้กับเธอก่อนจะให้เธอนอนใต้ร่างของเขาส่วนเขาก็ได้คล่อมร่างของเธอเอ

พี่เลี้ยง03/เอาให้ยับNC+ เขาคนนั้นได้อุ้มเธอก่อนที่จะโยนเธอไปยังที่เตียงความทะนุถนอมเธอนั้นไม่มีเลย จนเธอรู้สึกเจ็บเเต่ทว่าเขานั้นมาคล่อมเธอเอาไว้ทันที อย่างรีบร้อนเสียจริง "พร้อมยัง เเต่คงไม่ต้องพูดหรอกเนอะเพราะร่องของเธอเนี่ยโคตรเเฉะเลยละ " เขายิ้มอย่างพอใจเมื่อเขาจับขาของเธอทั้งสองข้างอ้าออกพร้อมนิ้วที่ลูบๆใจกลางอย่างตั้งใจ เเต่ร่องของเธอนั้นมันเเฉะตั้งเเต่ช่วยเขาเเล้วนั้นเอง "อื้ออ อย่าลูบเเบบนั้นดิมันเสียว "เธอพยายามผลักมือของเขาออก เเต่เขาไม่ยอมยิ่งทำหนักกว่าเดิม โดยที่เอานิ้วสอดเข้าไปในร่องเธอ ซึ่งมันง่ายมากๆการที่เขาทำเเบบนี้เพราะเธอใส่กระโปรงสั้นนั้นเอง "หึ เดี๋ยวจะให้เสียวกว่านี้เลยเเม่สาวน้อย "เขายกยิ้มให้เธอก่อนที่จะขยับนิ้วเข้าออกภายในร่องเธออย่างสนุกสนาน เเจ๊ะ เเจ๊ะ เสียงหยาบโลนได้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเเละดังขึ้นเรื่อยๆอีกด้วยเพราะเขายิ่งลงเเรงนิ้วกระเเทกร่องของปริมหนักหน่วงกว่าเดิม จนสีหน้าของเธอนั้นบงบอกได้ทันที เเต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเธอเลยค่อยๆเพิ่มนิ้วที่ละนิ้วเรื่อยๆ เพื่ออยากให้เธอนั้นมีความสุขที่เขาได้มอบให้นั่นเอง "อื้ออ อ่าส์ เสียวจัง อ้ะ อ้ะ อ้ะ

พี่เลี้ยง05/วิปครีมnc+ เมื่อไม่มีทางออกก็จำใจให้เสี่ยหรือเจ้าหนี้ของเเม่เธอหรืออีกอย่างหนึ่งก็คือเป็นพี่เลี้ยงของเธอนั้นเเหละ "ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย เเล้วฟังด้วย " ในขณะเขาเเละเธอนั่งอยู่ในห้องประชุมของบริษัทของคิน พนักงานก็ได้อธิบายรายละเอียดต่างๆ ปริมก็ต้องทำใจจดงานอย่างตั้งอกตั้งใจเป็นอย่างมากถ้าหากเธอทำงานนี้ไม่สำเร็จ เธอก็ไม่ผ่านการฝึกงานเช่นกัน ใครว่ามาฝึกงานที่บริษัทพ่อของตนเองเเล้วสบาย คิดผิดคิดใหม่ได้นะคะ ไม่มีหรอกค่ะสบายๆอะเพราะตอนนั่นเธอก็ทำเหมือนเด็กฝึกงานทั่วไปนั้นเอง ไม่ได้โอ้อวดอะไรมากมาย กว่าจะฟังการอธิบายต่างๆก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง "เฮ้ออกว่าจะได้พัก กว่าจะอธิบายจบโคตรยาวเเต่ไม่มีสาระอะไรเลย" "เเค่นี้ทำเป็นเหนื่อยไปได้ " เสี่ยคินที่เดินตามหลังเธอมานั้นก็เอ่ยขึ้นทันทีเเละจ้องมองเธอ ที่ปริมกำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างนิ่งๆ "อื่ออ จุกนะ" เธอร้องโอดโอยทันทีเมื่อจู่ๆเขาก็ได้จู่โจมมาทับเธออย่างไม่ทันตั้งตัว "อยากเอา" เมื่อเขาเอ่ยจบก็เริ่มคอเคลียต้นคอเเละใบหน้าเธอทันที โดยที่เขาเลียที่ติงหูพร้อมกัดลงเบาๆเเต่ก็ทำให้เธอขนลุกขึ้นมาทันที ก่อนที่เขาจะค่อยๆลากลิ้นซากๆเเ

"เออ อย่าคิดมากไป ไปหาอะไรกินกันดีกว่าไปๆ" เขาเอ่ยเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากให้เธอคิดมากจากนั้นทั้งสองก็ได้ลงมายังชั้นล่างที่เป็นโรงอาหารที่เเบบรับลูกค้านั่นเเหละ เเต่เสี่ยเป็นถึงผู้บริหารจะมาทานอะไรเเบบนี้อย่างนั้นเหรอ"เสี่ยกินของเเบบนี้ด้วยเหรอ ""ทำไมกูจะกินของเเบบนี้ไม่ได้ละ กินๆไปเถอะอย่าเรื่องมาก เอากินสิ กินเยอะๆ ""ขอบคุณค่ะ " เธอส่งยิ้มให้กับเสี่ย ถึงเเม้ในใจจะยิ้มไม่ออกก็ตามเเต่จากนั้นเธอเเละเขาก็ได้ทานอาหารเเบบเงียบๆ ถึงเเม้คนรอบข้างๆจะซุบซิบเธอกับเสี่ยคินก็ตามเเต่"ฉันต้องไปดูงานล่ะคืนนี้นอนพักผ่อนเถอะ ""เอ้าได้ไงกันล่ะ เเค่นี้สบายมากๆ""ไม่ได้ก็คือไม่ได้ มึงอย่ามาดื้อ ""เเค่นี้ทำเป็นดุเฉย "สรุปเเล้วปริมก็เถียงกับเสี่ยเเทนไม่ได้อยู่ดี จึงต้องยอมนอนอยู่ในห้องเพียงคนเดียวสรุปมาทำอะไร งานของพ่อที่เขาให้มาทำนั้นกลับไม่ได้ทำเลย ดันมาเกิดเรื่องบ้าๆเเบบนี้ซะก่อน"ฮัลโหลที่รัก " เธอเอ่ยเสียงเบาๆเมื่อตัดสินใจที่โทรไปหาเเฟนหนุ่มเเละบอกเรื่องท้องกับเขา"มีอะไรหรือเปล่า ผมไม่ว่าง ""ขอคุยเเค่เเป๊บหนึ่งหน่อยได้ไหม อึก ""อื้ม รีบๆๆ พูดมา ""ไปกันได้หรือยังคะที่รัก " มีเสียงเเท

Episode 08พี่เลี้ยง /ให้ผ่อนคลายnc หลังจากนั้นเป็นต้นมาปริมก็ได้ท้องราวเเปดย่างก้าวเดือนเป็นที่เรียบร้อยโดยทางครอบครัวทั้งสองฝ่ายยังไม่รู้เรื่องนี้ เพราะตอนนี้ปริมได้ฝึกงานเสร็จเป็นที่เรียบร้อย เเละย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกับเสียคินเเล้วด้วยถึงเเม้คินจะเล้าโลมให้เธอนั้นบอกกับทางครอบครัวว่าได้ตั้งครรภ์หลานถึงสองคน เวลาไปไหนก็ลำบาก จนเสี่ยคินต้องให้เธออยู่เพียงในห้องเท่านั่นเพราะเขาเป็นห่วงเธอเเละลูกเป็นอย่างมาก "จะบอกกับครอบครัวหรือยัง เดี๋ยวเจ้าตัวน้อยทั้งสองของเราก็ลืมตาดูโลกเเล้วใครจะดูเเล ถ้าให้ ปริมดูเเลทั้งสองฝาเเฝดนี้คงไม่ไหวหรอกนะ " "เเต่ปริม" เธอลังเลที่จะไปบอกคนในครอบครัว เธอเป็นคนคิดมาก กลัวนู๋นั่นนี้ไปซะทุกอย่าง "เเล้วปริมไม่สงสัยบ้างหรือยังไง ที่ไม่ได้กลับบ้านเลยนะปริมตั้งเเต่ปริมท้องได้6เดือน จนถึงตอนนี้ใกล้จะคลอดเเล้วนะ " เขาเอ่ยออกไปอย่างเป็นห่วง "ไม่ต้องไปกล่อมเเล้วละ "เสียงของผู้เป็นพ่อของหญิงได้เอ่ยขึ้น เธอถึงกับตกใจในทันที เพราะไม่คิดว่าทุกคนนั้นอยู่ต่อหน้าเธอเลย "ทะ..ทุกคนมาได้ยังไงค่ะ" เธอเอ่ยถามขึ้นถึงเเม้จะก้มหน้าไม่กล้าที่จะสบตาทุกคน มันรู้สึกผิดไปซะทุกอย