جميع فصول : الفصل -الفصل 40

คำพูดนั้นทำให้ลิลินเหมือนถูกตอกจนใจสั่นสะท้าน ร่างเล็กก้มหน้าหลบ แก้มแดงจัดจนแทบไหม้ ความเงียบโอบล้อมอยู่ครู่ใหญ่ มีเพียงเสียงหัวใจที่ดังเกินไปจนเธอได้ยินชัดเจนในอกตัวเอง เขาขยับลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาใกล้จนเธอถอยหลังไม่ทัน สุดท้ายแผ่นหลังบางก็ชนเข้ากับผนังห้อง ดวงตาคมกริบมองลงมาไม่กะพริบ ริมฝีปากยกย

แสงเหนือก้มลงมองใบหน้าเล็กในอ้อมแขน สีหน้าเขายังเย็นแต่แฝงความดื้อรั้น "แล้วยังไง?" คำพูดนั้นยิ่งทำให้หัวใจเธอเต้นแรงไม่หยุดเพื่อน ๆ รอบข้างเริ่มซุบซิบกันเสียงเบา "ตายแล้ว…พี่เหนืออุ้มน้องลินต่อหน้าคนทั้งคณะเลยนะ" "เห็นสายตาพี่เหนือมั้ย แม่งโคตรจริงจังอะ" "หรือว่าสองคนนี้…คบกันจริง?" เสียงซุบซ

แสงเหนือยกมือเคาะอีกครั้งคราวนี้เสียงทุ้มต่ำอ่อนลงนิด "พรุ่งนี้เป็นวันหยุด เธอจะนอนทั้งคืนโดยไม่กินอะไรเหรอ" "......" "ลิน!" "......" เงียบเช่นเดิม ไม่มีเสียงตอบจากด้านใน เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางพึมพำกับตัวเอง “เด็กดื้อ เอาแต่ใจจริง ๆ” ปัง! ปัง! ปัง! จู่ๆเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นด้วยควา

“...ลิลิน” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยชื่อเธอแผ่วเบา ต่างจากทุกครั้งที่เคยห้วนกระด้าง “เปิดประตูให้หน่อย” ภายในห้องนอนลิลินที่ยังไม่หลับสนิทสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียก หัวใจเต้นแรงรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เขามาเรียก…ในสภาพนี้ เธอเม้มริมฝีปากแน่น พยายามบอกตัวเองว่าไม่ควรเปิด แต่เสียงเคาะเบา ๆ ก็ดังขึ้นอี

“ต่อให้โลกทั้งโลกไม่เห็น…แต่เธอจะเป็นของฉันตลอดไป” เขากระซิบเสียงแผ่วพร่า แต่เต็มไปด้วยอำนาจที่เธอไม่อาจโต้เถียง ลิลินเม้มปากแน่น น้ำตาเอ่อรื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ทั้งเพราะความเหนื่อยล้าและความสับสนที่เกินควบคุม แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนเหมือนกำลังยอมรับความจริงที่เธอเองไม่กล้าพูดออกมา แสงเหนือมองภาพนั