All Chapters of ทวงคืนรักนายโคตรร้าย | อาร์ทีxจีน่า: Chapter 21 - Chapter 30

“ถ้าใช่แล้วจะทำไม” เธอก็ตอบพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี“ได้ไง เธอยังไม่รับผิดชอบเราเลยนะ จะไปมีคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง”“นี่อาร์ที นายควรหยุดพูดเรื่องวันนั้นได้แล้วนะ” แล้วจีน่าก็ต้องหันซ้ายมองขวา เพราะกลัวคนอื่นจะได้ยินบทสนทนานี้“ทำไมจะพูดไม่ได้ก็มันเป็นเรื่องจริง”“นายต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ ๆ”“คงใช่มั้ง เราถึงได้มาถามหาความรับผิดชอบจากเธอนี่ไง”“เห้อ เราไม่มีอารมณ์มาพูดเล่นกับนายนะ”“ไม่มีอารมณ์พูดเล่น แล้วอารมณ์อย่างอื่นมีไหม” เขาพูดอย่างหน้าตาเฉย“นี่นาย! หยุดพูดจาแบบนี้เลยนะ”“ทำไมจะพูดไม่ได้ ในเมื่อคืนนั้นเราสองคน...”“หุบปาก! ถ้าไม่มีเรื่องอะไรจะพูด นอกจากเรื่องนี้แล้วก็ออกไป เดี๋ยวผู้ชายเราจะมา” แล้วเธอก็พูดขึ้นอย่างไม่มีเยื่อใย“โอ้โห นี่มีประสบการณ์แล้วถีบหัวเราส่งเลยเหรอ”“แล้วนายจะคิดให้มากความทำไม เลิกยุ่งกันไปแล้วก็จบสักที อย่าคิดถึงเรื่องอดีตที่ผ่านมาอีก”“มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอกนะจีน่า”“ง่ายสิ ไม่เห็นมีอะไรต้องยากเลย” ปากก็พูดไปแบบนั้น แต่รู้แล้วว่าตอนนี้ เธอคงได้เล่นกับไฟแล้วจริง ๆ ดูแล้วเขาคงจะไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ อย่างที่คิดไว้“จีน่า!” ด้วยที่เธอพูดแบบนี้ เขาก็หงุดหงิด

“แดกเหล้าไปเหอะมึงอ่ะ อะไรจะไม่เอนจอยขนาดนั้น”“เออ พวกมึง วันนี้กูกลับก่อนนะ”“รีบไปไหนวะ”“เออ ไปที่ชอบ พี่ไปก่อนนะ” แล้วเขาก็ไม่ลืมลาผู้หญิงข้างกาย ก่อนจะรีบลุกขึ้น แล้วเดินออกจากตรงนั้นไปทันทีตอนนี้เขาไม่อาจคิดหรือรู้สึกอะไรกับใครได้เลย ตั้งแต่มีความสัมพันธ์กับจีน่าวันนั้น ทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไปหมด เขาแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง มันเอาแต่นึกถึงเธออยู่แบบนั้น จนตอนนี้ก็เหมือนกัน เขาอยากเจอเธอเดี๋ยวนี้เลย“จีน่าแม่ง!”ไวเท่าความคิด ตอนนี้รถสปอร์ตคันหรู ขับมาจอดอยู่ที่หน้าคอนโดเธอ ขนาดตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่ม เขายังคิดว่าอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ ที่จะได้เจอเธอก็ได้ ทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าเธออยู่ที่บ้าน แต่เพราะเซ้นอะไรก็ไม่รู้ ที่ทำให้เขามาที่นี่ในวันนี้จีน่า Talkเพราะวันจันทร์นี้ต้องสอบแล้ว ทำให้เธอต้องอ่านหนังสือเยอะทั้งวัน หลังจากยุ่งกับเฟสปลอม ก็หนังสือที่กองอยู่เต็มโต๊ะเนี่ยแหละที่ทำให้เครียดอยู่ตอนนี้ แล้วดูเวลาก็ห้าทุ่มแล้ว รู้สึกหิวขึ้นมา ก็เลยลงไปร้านสะดวกซื้อหน้าคอนโดซะหน่อย“กินอะไรดีนะ” แล้วเธอก็เดินวนเลือกของกินอยู่แบบนั้นสักพัก ก่อนที่จะไปจ่ายเงิน แต่ก็ต้องชะงักไป เมื่อมีมือปริศนาย

“ก็รับผิดชอบแบบเดิม แบบที่เราทำกัน”“บ้าเหรอ จะทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ” แล้วเธอก็ต้องประท้วงขึ้น“ทำไมจะทำไม่ได้ วันนั้นเรายังทำกันอยู่เลย”“ก็...” จนร่างบางต้องก้มหน้าลงเพื่อหลบสายตา“วันนั้นเธอเรียกร้องเองนะจีน่า แล้วเราก็ให้เธอได้ด้วย” ได้ทีคนอย่างเขาก็ทำทีทวงบุญคุณเลย“ก็วันนั้นกับวันนี้ ไม่เหมือนกันแล้วไง”“ทำไมจะไม่เหมือน ในเมื่อวันนั้นเธออยากทำ แต่วันนี้เราอยากทำ”“นะ...นี่นาย”“ขนาดตอนเธออยากเรายังช่วยเธอได้เลย”“นายก็ไปหาผู้หญิงของนายสิ เยอะแยะจะตาย นายจะจิ้มใครก็ได้ มายุ่งกับเราอีกทำไม” ก็เห็น ๆ อยู่ขนาดแท็กรูปในเฟสบุ๊คกันขนาดนั้น“ก็...” สายตาคมของเขา ก็มองสำรวจเรือนร่างของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า“ยะ...หยุดนะ อย่ามามองเราด้วยสายตาแบบนั้น” แล้วร่างบางก็ทำทีเอามือมาปิดหน้าอกไว้ เมื่อเห็นสายตาคมคู่นั้นของเขาที่มองมา“ปิดทำไม ปกติเราก็เห็นมาหมดแล้ว ได้จับอีกต่างหาก ได้จูบได้ดูดด้วย รู้แม้กระทั่งว่าเธอไซส์อะไร จะอายอะไรอีกวะจีน่า” เขาก็ยังคงพูดอย่างหน้าตาเฉยอยู่“อ๊ายยย อาร์ที! นายหยุดพูดเลยนะ ผ่านมาเป็นเดือน ๆ แล้ว นายควรลืมเรื่องวันนั้นไปซะ เพราะมันจะไม่เกิดขึ้นอีก”“ไม่อ่ะ จะผ่านมาก

“หึ งั้นเริ่มวันนี้เลยได้ป่ะ สถานะก็มีแล้ว” แล้วเขาก็ทำทีโน้มตัวไปหาเธออีก“ไม่ได้ อย่ามาหื่นแถวนี้นะ” คนตัวบางก็ต้องทำทีถอยหนี“จีน่า” เขาก็ได้แต่เพียงทำสายตาเว้าวอน“หยุด เราขอเวลา สองอาทิตย์ต่อจากนี้สอบ หลังจากสอบเสร็จค่อยว่ากัน”“โถ่ แบบนั้นเราก็ตายพอดีดิว่ะ” แล้วเขาก็ประท้วงขึ้น“ตายอะไรล่ะ ผู้หญิงของนายเยอะแยะ ไปสิไปมีอะไรกับใครก็ไป”“หึ ถ้าเราไปเงื่อนไขของเราก็จบสิ อย่าคิดว่าเรารู้ไม่ทันเธอนะจีน่า”แล้วเธอก็ทำทีไหวไหล่ เพราะก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ ลองเขาไปมีอะไรกับคนอื่นให้เธอรู้สิ เรื่องของเราก็ให้จบกันแค่นั้น“อย่าให้สอบเสร็จก็แล้วกัน”“แล้วก็อย่าลืมด้วยห้ามบอกใคร”“อือ ถ้าข้อเสนอตกลงกันได้แบบนี้ เรื่องของเราก็เป็นความลับต่อไป”“ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว”“จะนอนยัง”“อือ เราจะอาบน้ำนอนแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นมาอ่านหนังสือแต่เช้า”“เราก็ง่วงแล้วเหมือนกัน” แล้วเขาก็พูดขึ้นอย่างหน้าตาเฉย“อะไร ง่วงก็กลับไปนอนสิ จะมาบ่นอะไรอยู่ที่นี่”“ก็จะมาที่นี่ไง มานอนกับเธอ”“บ้าเหรอจะนอนกับเราได้ยังไง”“นอนได้สิ เพราะเราเตรียมตัวมาแล้ว ของเราอยู่ข้างล่างอยู่บนรถ”“หึ เตรียมการอะไรดิบดีขนาดนั้น ไปนอ

“เออ แดก ๆ ไปเหอะ พวกมึงอ่ะ เดี๋ยวสอบอีกก็ไม่ได้มาแดกกันแล้ว” เขาก็ทำทีเป็นคนใจดีไป“เออ สัสวันนี้แปลก ใจดีผิดมนุษย์มนา”“เสร็จนี่กูจะกลับละนะ วันนี้ต้องนอนบ้าน” แล้วเตอร์ก็พูดขึ้น“เออ ถ้าอิ่มแล้วพวกมึงกลับกันเลยนะ กูมีธุระต้องทำต่อ” เพราะก็เห็นแล้วว่าโต๊ะที่เธอนั่งอยู่ก็กำลังจะลุกกลับเหมือนกัน“เออ จ่ายเลยนะมึง พวกกูไปละ ขอบใจสัส” เพื่อนเขาแต่ละคนก็ต่างลุกกันไป เหลือแต่เขาคนเดียว ที่เอาแต่มองสังเกตการณ์จีน่าอยู่ห่าง ๆในตอนนั้นจีน่าก็ไปเข้าห้องน้ำพอดี และเมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จ พอออกมาจากห้องน้ำ เธอก็โดนดึงตัวไปในมุมหนึ่ง จนตกใจสุดขีด“อรี๊ดดด อะ...ปะ...ปล่อยนะ ช่วย...”“จีน่า...” เป็นมือหนาของเขาที่ปิดปากเธอไว้“อาร์ที!”“อืม”“เล่นบ้าอะไรของนายเนี่ย ปล่อยนะ!” แล้วเธอก็ต้องมองด้วยสายตาที่ไม่พอใจ นี่ที่ห้างด้วยคนก็เยอะ เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง“หึ ก็กะว่าจะมาทักทาย” แล้วเขาก็ปล่อยเธอ พร้อมกับยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์“ทักทายบ้าอะไรล่ะ อย่าทำแบบนี้อีกนะ”“โกรธจริงจังไปได้ ขอโทษละกัน” แล้วเขาก็ต้องเอ่ยคำขอโทษ เมื่อเห็นว่าเธอคงโกรธจริง ๆ ที่เขาเล่นไม่รู้เรื่องแบบนี้แต่ในตอนนั้น สายตาของทั้งคู