เกศรินทร์ถือโอกาสอ้อนทันที ฝากลูกเขยไว้กับแม่ยาย“เอ่อ… จะดีหรือยัยเกด… ”วาดจันทร์ตกใจ… แม้หล่อนจะว่าง แต่ก็รู้สึกแปลกๆ ยังไงพิกล ถ้าจะต้องมาดูแลลูกเขยสองต่อสองตามที่ลูกสาวไหว้วาน“นะคะแม่ช่วยหนูเถอะนะ… หนูอยากไปเที่ยวไกลๆ ไปอยู่เงียบๆ สักพัก… เผื่อว่ากลับมาอะไรๆ จะดีขึ้น… ”“คือ… มันจะดีหรือลูก… ”“ดีค่ะ… เพราะว่าโทมัสอารมณ์ศิลปินเหลือเกินค่ะแม่… บางทีอาจจะเข้ากับแม่ได้” เกศรินทร์รู้เพราะอยู่กับโทมัสมาเกือบปี จึงรู้ว่า ฝรั่งคนนี้เมื่อก่อนเป็นจิตรกรด้วย จึงรักการวาดรูปมาถึงทุกวันนี้ โทมัสชอบใช้เวลาอยู่กับบ้านเป็นส่วนใหญ่ เห็นได้ชัดว่าเขามีบุคลิกรักความสันโดษ ในแต่ละวันถ้าหยุดพักจากการทำงานศิลปะเขาหันมาปลูกต้นไม้ทำสวน เล่นดนตรีร้องเพลงฟังเพลง และบางครั้งก็เอาเก้าอี้ไปกางนอนในสวน เปิดเพลงบรรเลงฟัง ไม่ค่อยชอบออกไปเจอโลกภายนอกเกศรินทร์รู้ว่าโทมัสไม่ชอบความวุ่นวาย ผู้ชายคนนี้เหมือนคนที่ผ่านโลกมามาก เมื่อวันหนึ่งที่รู้สึกเบื่อแสงสีและความศิวิไลซ์ของเมืองใหญ่ จึงผันตัวมาใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่ในความสงบของบ้านริมทะเลชะอำ“โทมัสเขาชอบทำสวนค่ะแม่… ”เกศรินทร์บอกเล่าถึงงานอดิเรกของสามี“แม่
Dernière mise à jour : 2026-08-24 Read More