《The Billionaire's Runaway Maid》全部章節：第 311 章 - 第 320 章

Letitia Del Fuego's POVAng taglamig sa Montreux ay lalong nagiging marahas habang ang niyebe sa labas ng aming chalet ay dahan-dahang kumakapal sa ibabaw ng mga pine trees. Sa loob ng aming malawak na living room, ang tanging nagbibigay ng maanghang at mamula-mulang liwanag ay ang apoy mula sa malaking stone fireplace. Ang init niyon ay bahagyang nagpapalayas sa lamig na nagmumula sa Lake Geneva, ngunit ang lamig sa loob ng aking dibdib ay tila walang anumang apoy ang makakatupok.Nakatayo ako sa harap ng glass wall na nakatitig sa madilim na lawa. Hawak ko ang isang tasa ng herbal tea habang nakabalot ang aking katawan sa isang mahabang cream trench coat. Si Gabriel ay napaidlip na sa kabilang silid matapos ang ilang oras na paglalaro sa niyebe kasama si Mateo. Ang kanyang maliliit na hilik at ang tahimik niyang paghinga ang tanging nagbibigay sa akin ng dahilan para magpatuloy sa bawat araw ng aming pagtatago.Bumukas ang mabigat na wooden door ng chalet. Pumasok si Mateo, ngunit s

Letitia Del Fuego's POVNanlamig ang aking buong katawan sa matinding panginginig ng kanyang palad sa ibabaw ng akin. Sa kabila ng matinding diin ng baril na nakatutok sa kanyang dibdib, hindi galit o marahas na paghahari ang nakikita ko sa kanyang mga mata.Wala ang lumang Drake na punung-puno ng arrogansya at pananakop. Ang nakatayo sa harap ko ngayon sa gitna ng malamig na chalet ay isang lalaking tuluyan nang winasak ng sarili niyang mga pagkakamali—isang lalaking walang natitirang sigla kundi ang matinding pakiusap na huwag ko muli siyang iwan sa dilim."Drake... bitawan mo ako," pabulong kong utos, ngunit ang aking boses ay bahagyang nabasag nang maramdaman ko ang patuloy na pag-agho ng kanyang dibdib."I can't, Letty..." paos, pabasag, at halos walang lakas niyang bulong. Dahan-dahan niyang inilipat ang kanyang dalawang kamay para wraps sa paligid ng aking mga pulso—hindi para agawin ang baril, kundi para suportahan ang panginginig ng aking mga kamay. "Dalawang taon... dalawang

Letitia Del Fuego's POVAng malamig na hangin na dumadaloy mula sa patuloy na bumabagsak na niyebe sa labas ay tila walang epekto sa matinding tensyon na biglang sumakop sa loob ng chalet. Ang dalawang singsing na inilapag ni Drake sa ibabaw ng wooden table ay nananatiling nagniningning sa ilalim ng malamig na ilaw ng chandelier—isang tahimik na saksi sa panunumpa ng isang lalaking minsang nagwasak sa aking mundo, ngunit ngayon ay nakahandang ibigay ang lahat para lamang sa aming paghilom.Bago pa man ako makapagsalita upang sagutin ang kanyang sinabi, ang mabigat na double doors ng chalet ay marahas na bumukas."Letty!"Isang galit at hingal na sigaw ang umalingawngaw sa buong silid. Mabilis na pumasok si Mateo, nakasuot ng kanyang snow-covered tactical coat. May hawak siyang semi-automatic pistol sa kanyang kanang kamay, at ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa matinding galit nang agad nitong matagpuan ang kaanyuan ng lalaking nakatayo ilang pulgada lamang ang layo mula sa akin."M

Letitia Del Fuego's POV Ang taglamig sa dalampasigan ng Lake Geneva ngayong hapon ay bahagyang kumalma. Ang dating marahas na pagbagsak ng niyebe ay napalitan ng manipis na hamog, habang ang araw sa likod ng Swiss Alps ay nagbibigay ng maamong kulay-ginto at rosas na liwanag sa paligid.Nakatayo ako sa gilid ng dalampasigan ng Parc de l'Indépendance sa Montreux. Suot ko ang aking dark emerald wool coat at nakabalot ang isang cream scarf sa aking leeg. Hawak ko ang isang mainit na tasa ng kape habang ang aking mga mata ay nakatutok sa dalawang taong naroroon sa may malaking wooden bench sa ilalim ng walang-dahong puno ng maple.Sampung metro ang layo mula sa akin, si Mateo ay nakasandal sa posteng bakal ng parke. Nakatitig siya nang matalim at walang kurap, nakahanda ang kamay sa ilalim ng kanyang jacket—isang patunay na sa kabila ng pagsang-ayon kong mangyari ang pagkikitang ito, nananatiling nakaambang ang aming proteksyon.Sa ibabaw ng bench, naroroon si Drake at si Gabriel.Ito an

Letitia Del Fuego's POV Ang gabi sa Montreux Palace Hotel Grand Ballroom ay pinaliligiran ng mga nagniningning na kristal na chandelier, ang marangyang tugtog ng string quartet, at ang pormal na ingay ng pinakamatataas na lider ng negosyo sa buong Europa at Asya.Gabi ito ng pormal na Del Fuego Empire Revival Gala—ang kauna-unahang pampublikong paglitaw ng pamilya Del Fuego matapos ang dalawang taong haka-haka sa buong mundong pangnegosyo.Nakatayo ako sa gitna ng silid, nakasuot ng isang pormal at eleganteng emerald green silk gown na may nakabukas na likod. Ang aking kulot na buhok ay nakataas at nakatali gamit ang isang gintong hairpin, habang ang aking dibdib ay pinalalamutian ng pagmamay-ari ng aming pamilya na kulay-berdeng brilyante.Sa aking tabi ay nakatayo si Mateo, nakasuot ng all-black tuxedo, at sa 'di kalayuan ay nakaupo si Daddy—na ngayon ay tuluyan nang nakakagalaw at nakakarekober mula sa kanyang gamot sa Zurich clinic."Nakahanda na ang lahat, Letty," mahabang bulon