All Chapters of เธอกับเขาและเราสามคน : Chapter 31 - Chapter 38

 “เพล้ง!”แก้วกาแฟในมือของคินร่วงหล่นแตกกระจายเต็มพื้น ประธานหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนทันที นัยน์ตาที่เคยว่างเปล่ากลับมามีประกายแห่งความหวังลุกโชน "เตรียมเครื่องบินเจ็ตเดี๋ยวนี้... เราจะไปพะงัน"เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา สองผู้บริหารหนุ่มก็เดินทางมาถึงเกาะพะงัน พวกเขาเช่าเหมาลำสปีดโบ๊ตและตรงดิ่งไปยังวิลล่าหรูที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเงียบสงบทันทีเมื่อรถตู้มาจอดเทียบหน้าวิลล่า คินและอติก้าวลงจากรถด้วยหัวใจที่เต้นระรัวราวกับวัยรุ่นที่เพิ่งมีความรักครั้งแรก  พวกเขาผลักประตูรั้วไม้ที่ไม่ได้ล็อกเข้าไปช้าๆภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือลานไม้ระเบียงกว้างที่ยื่นออกไปรับวิวทะเ] มุกในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีขาวสายเดี่ยวพลิ้วไหวกำลังยืนรดน้ำต้นไม้กระถางเล็กๆ อยู่ ใบหน้าของเธอปราศจากเครื่องสำอาง แต่กลับดูสวยงาม สดใส และสงบสุขอย่างที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน  รอยยิ้มบางๆ ที่ผุดขึ้นบนริมฝีปากของเธอมันช่างบริสุทธิ์และไร้เดียงสาคินและอติยืนนิ่งอึ้ง ขอบตาของสิงห์หนุ่มร้อนผ่าวเมื่อได้เห็นผู้หญิงที่พวกเขาเฝ้าตามหาแทบพลิกแผ่นดินมายืนอยู่ตรงหน้าจริงๆ"มุก

 "ฉันรับไว้แล้ว... ทีนี้ก็ไสหัวกลับบ้านพวกคุณไปได้แล้วค่ะ ก่อนที่ฉันจะเอาปิ่นโตนี่โยนทิ้งทะเล"   มุกเอ่ยเสียงห้วน ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าบ้านและปิดประตูล็อกทันที  แม้จะโดนไล่ตะเพิดอีกครั้ง แต่คินและอติกลับหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างคนบ้า ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ การที่มุกยอมรับของที่พวกเขาตั้งใจทำด้วยมือตัวเอง มันคือความสำเร็จก้าวแรกที่ยิ่งใหญ่กว่าการชนะประมูลโครงการหมื่นล้านเสียอีกเมื่อเข้ามาในบ้าน มุกวางปิ่นโตลงบนโต๊ะอาหาร เธอใช้ผ้าขนหนูเช็ดคราบน้ำฝนออกอย่างเบามือ ก่อนจะค่อยๆ เปิดฝาปิ่นโตออกทีละชั้น   ชั้นแรกเป็นข้าวสวยที่หุงแฉะจนเกือบจะเป็นข้าวต้ม  ชั้นที่สองเป็นไข่ดาวที่ทอดจนไข่แดงแตกและขอบไหม้เกรียม  ส่วนชั้นสุดท้ายคือผัดกะเพราหมูสับที่สีสันดูดำมืดคล้ำและมีชิ้นหมูที่หั่นหนาเตอะไม่สม่ำเสมอกันมุกหยิบช้อนขึ้นมา ตักข้าวแฉะๆ คลุกกับผัดกะเพราไหม้ๆ เข้าปากช้าๆ...รสชาติแรกที่สัมผัสได้คือความเค็มปี๋ของน้ำปลา  ตามมาด้วยความขมปร่าของกระเทียมไหม้ และเนื้อหมูที่เหนียวจนแทบเคี้ยวไม่ออก  มันเป็นผัดกะเพราที่รสชาติแ

 คำขอร้องของมุกเหมือนน้ำเย็นที่ชโลมหัวใจที่เคยแห้งผากของสิงห์หนุ่มทั้งสอง พวกเขาเข้าใจแล้วว่ามุกไม่ได้ต้องการเป็นเจ้าหญิงในหอคอยงาช้าง แต่เธอต้องการเป็น 'ราชินี' ที่ได้รับการเทิดทูนผ่านคำพูดและการให้เกียรติ ทว่าในเรื่องบนเตียง... เธอต้องการให้พวกเขาเป็น 'พรานป่า' ที่ล่าเหยื่ออย่างดุดันเหมือนเดิม"ถ้ามุกต้องการแบบนั้น... พวกฉันก็จะจัดให้"  คินกระตุกยิ้มที่มุมปาก นัยน์ตาที่เคยอ่อนโยนกลับมาฉายแววคุกคามอีกครั้ง  "พวกฉันจะทำหน้าที่เป็นคนคุมเกมที่ดุดันที่สุด... แต่ทุกคำที่หลุดจากปากฉัน จะมีแต่ความรักและยกย่องเธอเท่านั้น""ตกลงตามนั้นครับเมียคนสวย"  อติหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างบางเอาไว้ทันที... ความอ่อนโยนมลายหายไป แทนที่ด้วยรังสีความต้องการที่พลุ่งพล่าน  "งั้นเตรียมตัวรับบทลงทัณฑ์ที่แท้จริงได้เลย มุก"อติไม่รอช้า เขาจับข้อมือทั้งสองข้างของมุกรวบขึ้นไปเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะประกบจูบอย่างดุดันและร้อนแรง  ลิ้นร้อนชำแรกแทรกเข้าไปในโพรงปากนุ่มอย่างจาบจ้วง   ดูดดื่มและเรียกร้องจนมุกหายใจแทบไม่

เมื่อลายเซ็นตวัดเสร็จสิ้น มุกก็วางปากกาลง เธอปาดน้ำตาทิ้งและเปลี่ยนสีหน้าเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความเย้ายวนและอันตราย "มุกจะไม่ไล่พวกคุณออกหรอกค่ะ." มุกเอื้อมมือไปคว้าเนคไทของคินและอติ ดึงรั้งให้ใบหน้าของชายหนุ่มทั้งสองเข้ามาใกล้จนลมหายใจรินรดกัน "แต่มุกจะ 'ใช้งาน' พวกคุณให้หนัก... ทั้งในเวลางาน และนอกเวลางาน ในฐานะพนักงาน... และในฐานะ 'ทาสรัก' ของมุก!" ประโยคท้าทายที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนนั้น เปรียบเสมือนการปลดสลักระเบิดตัณหาของสิงห์หนุ่มทั้งสอง คินและอติหัวเราะครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ พวกเขาไม่รอช้าอีกต่อไป คินอุ้มร่างบางของมุกให้ขึ้นไปนั่งอยู่บนโต๊ะประชุมตัวยาวกวาดแฟ้มเอกสารราคาพันล้านทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี!"ถ้าท่านประธานใหญ่ต้องการแบบนั้น... พนักงานต๊อกต๋อยสองคนนี้ ก็พร้อมจะถวายการรับใช้ให้ถึงใจเลยครับ!" อติกระตุกยิ้มร้าย จัดการปลดเข็มขัดและรูดซิบกางเกงสแล็คของตัวเองออก งัดความเป็นชายที่ขยายตัวจนเส้นเลือดปูดโปนออกมาผงาดท้าทายอากาศคินแทรกตัวเข้าไประหว่างเรียวขาเพรียวยาวของมุก เขาจับต้นขาของเธอแยกออกกว้าง รูดซิปกางเกงสูทสีขาวของเธอลงและเกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วลูกไม้รูดลงไปกอง