POV: Rosanna Ysabelle Cortez Tahimik ang loob ng sasakyan. Tahimik kaming dalawa habang binabagtas ang basang kalsada. Paminsan-minsan, sumisilip ako kay Leandro, ngunit agad kong ibinabalik ang tingin sa bintana. Hindi ko maintindihan kung bakit parang mas safe ako kapag kasama siya, kahit siya rin ang taong matagal kong kinamuhian. Pagdating namin sa mansion, sinabi niyang kailangan kong manatili roon pansamantala. “Under the same roof,” malamig niyang sabi. Napabuntong-hininga ako. Ayoko sanang pumayag, pero alam kong may panganib. Sa gabing iyon, hindi ko alam na ang forced proximity namin ang magiging simula ng unti-unting pagbabago. Nag-iisang tunog ng malakas na ulan at mahinang ugong ng makina ang maririnig. Tahimik ako habang nakatingin sa madilim na kalsada. Katabi ko si Leandro, tahimik din ngunit alerto sa bawat galaw sa paligid. She couldn't understand why she felt strangely safe beside him. "You're quiet," he said. "Just thinking." "About what?" "About you."
Última actualización : 2026-09-04
INICIAR SESIÓN
