All Chapters of Something Hot เมียเด็กมันยั่ว: Chapter 11 - Chapter 20

เขาตั้งใจทำให้เธอกลัวแล้วถอดใจไปจากเขาเอง แต่คนตัวบางที่เบิกตากว้างอ้าปากค้างด้วยความตกใจในคราแรกกลับสอดมือเข้าไปเกี่ยวกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีดำออกมาจนสุดปายเท้าชายหนุ่มมองกางเกงชั้นในตัวจิ๋วที่กองอยู่บนพื้นด้วยความตกใจ หันมองคนตัวบางที่กำลังจะถลกกระโปรงชุดนอนขึ้นแล้วรีบรั้งมือเธอเอาไว้“อย่า เจนิส”“ทำไมล่ะคะ เจนิสกำลังจะทำให้พี่พอร์ชดู”น้ำเสียงสั่น ๆ ดวงตากลมโตที่ฉายแววสับสน ใบหน้าแดงซ่านไปจนถึงใบหูทำเขาแทบตบะแตก หัวใจเต้นกระหน่ำคร่อมจังหวะไปหมด“พี่ไม่อยากดูแล้ว”“แต่เจนิสอยากนอนกับพี่พอร์ชนี่ ถ้าพี่ไม่มีอารมณ์ แล้วจะทำเจนิสได้ไง”“ก็ไม่ทำไง พี่เหนื่อย ง่วงด้วย กลับห้องไปซะ”“เจนิสจะนอนกับพี่พอร์ช”เขาถอนหายใจพรืด ไม่รู้จะจัดการกับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่ได้สวมกางเกงในตรงหน้าอย่างไรดี จึงอุ้มเธอขึ้นไปนอนกอดกันบนเตียงแล้วกดรีโมตปิดไฟจนเหลือเพียงโคมไฟหัวเตียงเท่านั้น“นอนหลับไปซะเจนิส”“ค่ะ”มือเล็กแสนซุกซนวางบนอกแกร่งแล้วลากลงมาเรื่อย ๆ เพียงอึดใจก็ผลุบหายเข้าไปในชายเสื้อยืดสีขาว เขาจับข้อมือข้างนั้นของเธอทันทีไม่ให้สัมผัสเขามากไปกว่านี้ แต่คนตัวเล็กร้ายกาจกลับขืนแรงแล้วลูบไล้ซิกซ์

ฮารุและเกี่ยวก้อยยืนชะเง้อคอคอยเจณิสตาอยู่ที่หน้าสตูดิโอที่จะใช้ถ่ายทำเกมโชว์ชื่อดังที่เชิญพวกเธอมาออกรายการ พลันรถตู้คันหรูสีขาวเลขทะเบียนคุ้นเคยก็แล่นมาจอดเทียบ“เดี๋ยวถ่ายเสร็จเจนิสโทรหานะคะลุงดม”“ครับผม”ตอนนี้อุดมได้รับคำสั่งให้มารับส่งเธอเป็นปกติแล้วเพราะรู้สึกงอนพิพัฒน์นิดหน่อยที่เขาเอาแต่ปฏิเสธ แถมยังไปเดตกับเพื่อนร่วมวงของเธออีกต่างหาก จึงจะกลับมาใช้ชีวิตอิสระแล้วเดตกับผู้ชายให้เขาเห็นบ้าง“รอนานไหม”เมื่อลงจากรถตู้ เพื่อนทั้งสองก็ตรงดิ่งมาหาทันที“ไม่นาน เราไปที่คาเฟ่ข้างสตูฯ กันเถอะ ยังไม่ถึงเวลานัด”สามสาวพากันเดินไปยังคาเฟ่เล็ก ๆ ข้างสตูดิโอที่มีสวนป่าเขียวขจีบดบังจนเกือบมิด เสกสรรเดินตามไปห่าง ๆ ก่อนจะเลือกที่นั่งไม่ไกลออกมานักให้ทั้งสามคนพูดคุยกันได้เต็มที่“แกมีอะไรเหรอฮารุ ถึงเรียกฉันมาก่อนเวลา”เจณิสตาเอ่ยถามทันทีที่สั่งเครื่องดื่มเสร็จ ฮารุมองซ้ายขวา คาเฟ่ในยามเช้าไม่มีลูกค้าอื่นนอกจากพวกเธอ จึงเริ่มเรื่องทันที“เมื่อวาน ก่อนฉันจะกลับ ฉันไปเข้าห้องน้ำมา ได้ยินคิตตี้กับรีน่าคุยกันเรื่องคุณพอร์ช”ชื่อที่ได้ยินทำเจณิสตาเม้มปากแน่น ระบายลมหายใจออกมาแล้วพยักหน้ารับรู้“

คนตัวโตถอนหายใจพรืด โถมเข้าหาแล้วบดจูบเร่าร้อนจนคนตัวบางแทบขาดอากาศหายใจ ต้นขาเรียวถูกดันให้แยกออกกว้าง นิ้วแกร่งลูบไล้กลีบดอกไม้ฉ่ำเยิ้มแล้วอมยิ้มมุมปาก“โคตรแฉะเลย เจนิส”เขาซุกไซ้ซอกคอหอมจูบเม้มเสียงดัง มือถลกกางเกงนอนลงกองที่สะโพกมือไม้สั่น ตัวตนใหญ่โตถูกนำมาถูไถความสาวนุ่มลื่นทำเธอร้องครางกระเส่าไม่อาจควบคุมร่างกายได้ ก่อนทั้งคู่จะชะงักเมื่อประตูห้องนอนของเขาถูกเคาะ“พอร์ช นอนหรือยัง”เสียงทุ้มของผู้เป็นพ่อทำพิพัฒน์ได้สติ เขาดึงกางเกงขึ้นสวมแล้วผละออกจากร่างบอบบางทันทีราวต้องของร้อน“เอ่อ ยังไม่นอนครับพ่อ ผมเพิ่งอาบน้ำเสร็จ”เขาสาวเท้ายาว ๆ มายังหน้าประตูแล้วตอบคนเป็นพ่อ“งั้นเดี๋ยวตามไปหาพ่อที่ห้องทำงานหน่อยนะ พ่อขอคุยเรื่องที่ดินของคุณธานินทร์สักหน่อย”“ครับพ่อ เดี๋ยวผมตามไปครับ”เมื่อภายนอกเงียบไปแล้ว เขาจึงหันกลับมาหาคนตัวบางที่ลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้ายับย่นดูเซ็กซี่จนต้องผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ“เธอกลับห้องไปเถอะเจนิส พี่จะไม่ทำแบบนี้กับเธออีก แล้วอย่าเข้ามาในห้องของพี่อีกเด็ดขาด นี่คือคำสั่ง”พูดจบก็ผลุนผลันออกจากห้องไป ทิ้งให้นักร้องสาวนั่งอยู่เพียงลำพังด้วย

“พวกฉันกลับก่อนนะ รีน่า คิตตี้ เจอกันพรุ่งนี้”ฮารุโบกมือลาเพื่อนร่วมวงอีกสองคนแล้วแยกตัวออกมาขึ้นรถตู้ของเจณิสตา เมื่อลับสายตา สองสาวก็รีบพากันขึ้นไปนั่งบนรถแล้วเปิดประเด็นที่สงสัยกันทันที“นี่มันยังไงวะรีน่า เจนิสมันนอนกับคุณพอร์ชแล้วจริง ๆ เหรอ”รีน่าข่มลมหายใจให้เป็นปกติแต่ก็ยากเย็นเต็มที“น่าจะเป็นแบบนั้น เมื่อคืนคุณเตวิชเรียกหาฉันหลังจากคุยโทรศัพท์กับเจนิสเสร็จ เขาบอกว่าได้ยินเสียงคุณพอร์ชพูดแทรกเข้ามาในโทรศัพท์บอกให้มันนอนได้แล้ว ท่าทางว่าเขาก็คงอยากให้คุณเตวิชรู้ว่านังเจนิสมันเป็นเมียเขาแล้วแน่ ๆ”“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ไหนว่าคุณเตวิชคุยกับมันแทบทุกคืนไม่ใช่เหรอ”“อืม เขาก็ว่าอย่างนั้น แต่ก็แค่คุยไง เมื่อคืนมันไปกินข้าวฟังเพลงกับเขายังลากบอดี้การ์ดหน้าโหดของมันไปด้วยเลย เห็นคุณเตวิชบอกหมอนั่นเป็นคนสนิทของคุณพอร์ช”“นี่มันยังไงกันวะ คุณพอร์ชเสร็จแกแล้ว ทำไมไม่จับให้อยู่หมัด”“แกพูดง่ายนะคิตตี้ เขายอมให้เราจับไหมล่ะ คืนนั้นเขาเอาฉันแค่ครั้งเดียว ชวนให้นอนด้วยก็ไม่ยอมนอน แถมหลังจากนั้นก็ไม่ค่อยจะรับสายฉัน ชวนมาหาก็ปฏิเสธตลอด”“แกทำไม่ถูกใจเขาหรือเปล่า หรือว่าคืนนั้นแกนอนเฉย ๆ ปกติ

“คุณพอร์ชครับ คุณธานินทร์ยอมขายที่ดินให้เราแล้วครับ”ประเสริฐเข้ามาแจ้งข่าวดีกับเจ้านายหนุ่มทำคนตัวโตยกยิ้มสะใจ ทิ้งแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วยกกาแฟขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี“ข่าวดีจริง ๆ ป่านนี้ไอ้เตวิชมันคงแทบกระอักเลยสินะ”“ครับ ผมว่ามันน่าจะคลั่งเลยล่ะ”ภายในห้องทำงานหรูหราของท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นคู่แข่งสำคัญของพิมพ์มาดาพร็อพเพอร์ตี้ แฟ้มเอกสารมากมายถูกกวาดลงจากโต๊ะหล่นกระจายบนพื้นเสียงดัง ทำเอาเลขานุการสาวสวยที่เดินเข้ามาแจ้งข่าวร้ายสะดุ้งโหยง บอดี้การ์ดมือดีจึงพาเธอออกจากห้อง ก่อนเข้ามาหาเจ้านายอีกครั้ง“คุณเตวิชครับ ใจเย็น ๆ ก่อน”“มึงจะให้กูใจเย็นอะไรอีกวะไอ้วิทย์ ไอ้พอร์ชมันตัดหน้าที่ดินที่กูอยากได้ไป พ่อยิ่งด่าว่ากูสู้ไอ้พอร์ชไม่ได้สักเรื่องอยู่ แม่งเอ้ย อะไรวะ ทำไมมันถึงได้ที่ดินผืนนั้นไป”ดวงตาคมกริบเบิกโพลงแดงก่ำด้วยความคั่งแค้น เขาทุ่มเทเงินไปเยอะเพื่อกำจัดคู่แข่งที่อยากได้ที่ดินผืนนั้นไปทีละรายจนเหลือเพียงเขากับพิพัฒน์เท่านั้น ทำถึงขนาดนอนกับลูกสาวเจ้าของที่ดินเพื่อหวังหลอกใช้ให้เธอช่วยคุยกับพ่อเธอให้ แต่สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว“เห็นว่ามันทุ่มเงินมากกว่าที่คุณเ