《Forbidden》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

Naging mabilis ang takbo ng oras para kay Lauren matapos ang komprontasyon sa library. Ginamit niya ang bawat natitirang minuto para i-finalize ang kaniyang Architectural Thesis blueprint at design drafts gamit ang matte-black vintage fountain pen na regalo ni Anne. Pagsapit ng eksaktong alas-singko ng hapon, matagumpay niyang naipasa ang kaniyang mga structural plans sa departamento. Perpekto at walang naging kahit anong aberya ang mga technical drawings, kaya naman isang malalim na buntong-hininga ng ginhawa ang pinakawalan niya. Nang magsimula nang mag-alisan ang mga estudyante, patagong tinungo ni Lauren ang service elevator sa dulo ng faculty wing para maiwasan ang mga kaklase niya. Ang kaniyang puso ay muling bumubulusok sa kaba habang bumababa ang elevator patungo sa underground parking. CHIRP. Agad na tumunog ang gray sedan ni Anne nang pindutin ni Lauren ang key fob na palihim na iniwan sa kaniya. Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at isinara ang pinto, tuluyang pin

"Gutom lang ako... I was trying to go to the kitchen," mahinang bulong ni Lauren, bahagyang isinasandal ang kaniyang ulo sa balikat ng propesor. "Pero hindi ko pa pala kayang maglakad nang maayos dahil sa ginawa mo." Isang mahinang tawa ang kumawala sa dibdib ni Anne, ang mahinang vibration nito ay direktang naramdaman ni Lauren sa kaniyang likod. "I'm sorry, baby. I just couldn't help myself. You were too irresistible tonight." Hinalikan ni Anne ang gilid ng leeg ni Lauren bago marahang kumalas sa yakap. Lumapit siya sa walk-in closet at kumuha ng dalawang silk sleeping robe. Lumapit siya pabalik sa dalaga, at sa napakaingat na paraan—tila ba hinahawakan ang isang napakarupok na mamahaling glass sculpture—ay dahan-dahan niyang isinuot kay Lauren ang oversized robe nito bago malambing na itinali ang sinturon sa baywang ng dalaga. Sunod niyang isinuot ang sarili niyang robe, hinahayaan itong nakabukas nang bahagya sa kaniyang dibdib. Bago pa man makahakbang si Lauren ay mabilis n

Pagpasok sa loob ng malawak na lecture hall, mabilis na naupo si Lauren sa kaniyang nakasanayang puwesto sa gitnang row. Hindi nagtagal ay pumasok na rin si Anne, bitbit ang kaniyang leather organizer. Nang magsimula ang lecture, ang buong silid ay binalot ng seryosong atmospera habang ipinapaliwanag ni Anne ang mga complex structural formulas sa white board. Habang seryosong nagsusulat ng notes si Lauren, wala sa sariling malakas na nagsalita ang kapwa student na nasa kaniyang tabi. "Jade... is... is that a love bite?!" Nakangiti at tila nanunukso ang boses at titig ng kaklase niya, sapat para marinig ng ilang mga estudyante sa paligid nila. Biglang napahinto ang pen ni Lauren. Natigilan siya at awtomatikong napahaplos sa kaniyang leeg. Doon niya narealize na marahil dulot ito ng marahas at nangingigil na pag-angkin sa kaniya ni Anne sa bathtub kaninang umaga—o kaya naman ay nung kasagsagan ng kanilang rounds kagabi sa penthouse. Sa sobrang pagmamadali at pagod, hindi na niya n

Nang mag-click ang pinto at tuluyang sumara, naiwang nakatayo si Lauren sa gitna ng faculty wing hallway. Ang kaniyang draft folder ay tila ba naging isang dambuhalang pabigat na kayang magpabagsak sa kaniya sa sahig. Ang hangin sa pasilyo ay biglang naging napakalamig, ngunit ang love bite na iniwan ni Anne sa kaniyang leeg kagabi ay tila ba nag-aalab sa hapdi—isang mapang-uyam na paalala na ang babaeng nagmamay-ari ng markang iyon ay may iba pang kargang babae sa kandungan nito kanina lang. Hindi niya alam kung paano niya nagawang maglakad palayo nang tuwid ang likod at walang emosyon ang mukha. Pero ang totoo, sa bawat hakbang niya palayo sa opisina ni Anne, unti-unting nadudurog ang kaniyang puso. Samantala, sa loob ng opisina, ang katahimikan ay bumasag sa pagitan nina Anne at Chiara. "Chiara, get the hell out of my office. Now," matigas at nagngangalit na utos ni Anne. Ang kaniyang boses ay tuluyang nawalan ng pormalidad, binalot ng isang mapanganib at madilim na ga

Pagpasok na pagpasok ni Lauren sa kaniyang maliit at tahimik na apartment, agad niyang inihagis ang kaniyang backpack at architectural draft folder sa sofa. The heavy silence of the room immediately enveloped her. Doon lang niya tuluyang pinakawalan ang lahat ng emosyong kanina pa niyang pinipigil habang humahakbang patungo sa kaniyang kama. BZZZZ.The sudden vibration of her phone inside her pocket broke the quietness. Dahan-dahan niya itong hinugot, and just as she expected, Anne’s name was flashing all over the screen. BZZZZ. BZZZZ. BZZZZ.Hindi tumitigil ang kaniyang telepono sa pag-vibrate. Paragraphs of frantic apologies, unread text messages, and missed calls began to flood her notification bar. Napaupo si Lauren sa gilid ng kama at walang emosyong binuksan ang chat box nila ng propesor."Baby, please reply—malabong-malabo ang utak ko ngayon. I am so sorry for what you had to see. It was entirely Chiara's doing, but I blame myself for not locking that door earlier or pu