Todos los capítulos de Falling For The Wrong Mr. Villarreal : Capítulo 11 - Capítulo 20

Kora's POV Pagbukas pa lang ng elevator sa executive floor ng Villarreal Group, pakiramdam ko para akong sundalong papasok sa gyera. Hindi dahil sa trabaho, kundi dahil hindi ko alam kung anong klaseng laro ang naghihintay sa akin ngayong araw. *Kung hindi ko siya papansinin at gagawin ko lang nang tama ang trabaho ko, baka mapagod din siya sa akin,* pilit kong pagkumbinsi sa sarili ko habang naglalakad paitaas. Trabaho lang. Walang personalan. Hinding-hindi ko na hahayaang kontrolin niya ang utak ko o takutin ako nang ganoon na lang uli. Imbis na maiyak o mag-panic tulad ng mga nakaraang araw, nararamdaman ko ang kakaibang tapang na bawiin ang kontrol sa buhay ko. Hindi ako magiging sunod-sunuran sa kaniya. Pagdating ko sa floor namin, agad akong sinalubong ng pamilyar na ingay ng opisina. "Uy, bumalik ka rin! Grabe ka, akala ko tuluyan ka nang nag-resign, eh!" malakas na bati sa akin ni Lance habang may hawak na mug ng kape. "Hala, hindi naman. Baka ma-miss mo pa kagandahan ko,"

Kora's POV Ewan ko ba, ni hindi ko na alam kung paano ako nakatulog kagabi. Buong magdamag kasi, pabalik-balik sa utak ko 'yung nangyari sa private club—lalo na 'yung huling ginawa ni Erik bago niya ako iwan. Tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, nararamdaman ko pa rin 'yung bilis ng mga daliri niya sa loob ko, at kung paano niya dinalian 'yung sarili niyang kamay habang nakatingin nang diretso sa akin. Galit na galit ako sa sarili ko. Sobrang nandidiri ako sa katotohanang nag-traydor ang sarili kong katawan at sumuko sa sarap kahit na alam kong maling-mali. Pero wala akong magagawa ngayon. Alam kong kapag hindi ako pumasok, totoohin niya 'yung huling banta niya sa akin na kung anu-ano ang papasukan niya. Kaya kahit sobrang bigat ng katawan ko at halos walang tulog, pinilit kong bumangon, nag-ayos ng corporate attire, at pumasok. Pero pag-apak ko pa lang sa floor ng executive office, laking gulat ko nang makitang wala na 'yung table ko sa labas. Blanko ang pwesto ko. Nataranta ako bi

Kora's POV Limang araw. Limang araw na ang nakakalipas simula nung iniwan akong tulala, nanginginig, at literal na nagwawala sa tindi ng bitin sa ibabaw ng lamesa niya, pero hanggang ngayon, parang nararamdaman ko pa rin 'yung dila niya. Sobrang nakakainis. Araw-araw kaming magkasama rito sa iisang malaking opisina dahil sa bagong pwesto ko, pero si Erik? Prenteng-prente. Para kaming estranghero kung umasta siya. Ultra-professional, walang emosyon, at cold kung mag-utos. Pero ang mas malala nitong mga nakaraang araw, laging masama ang timpla ng mood niya. Parang laging may kaaway o may malalim na problemang pinapasan na hindi mo maintindihan. Kulang na lang ay maging yelo ang buong paligid sa lamig ng aura niya. "Ms. Santos, dala mo na ba 'yung compilation ng Q3 financial projection?" bulong sa akin ni Lance habang naglalakad kami sa hallway papuntang malaking boardroom. Hawak niya 'yung makakapal na binder at halatang pinagpapawisan siya ng malamig. "Oo, hawak ko. Huwag kang kabah

Kora's POV Natigilan ako. Lalong naging mabigat ang katahimikan sa loob ng opisina, at ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang hugong ng aircon. Dahan-dahan kong isinarado 'yung p***o sa likod ko nang hindi inaalis ang tingin sa kaniya. Nanatili siyang nakasandal doon sa leather couch, nakapikit pa rin, habang ang kaniyang malawak na dibdib ay dahan-dahang umuunat sa bawat malalim at mabigat na paghinga. "Sir?" untag ko. Pilit kong ibinabalik 'yung professional kong boses kahit na ang totoo, naghuhuramentado na naman ang kabog sa dibdib ko dahil sa posisyon namin. "Sabi po ng HR, pinapatawag niyo raw ako." Dahan-dahan niyang idinilat ang kaniyang mga mata. Walang natitirang bakas nung galit na nakita ko sa kaniya sa boardroom kaninang umaga—pinalitan 'yon ng matinding pagod, pero nandoon pa rin 'yung pamilyar na talas, dilim, at bagsik sa kaniyang titig. Umayos siya ng upo, ibinuka nang bahagya ang mga binti niya, at ipinatong ang mga braso sa tuhod habang nakatingin nang dire

Kora's POV *Ting.* Ang tunog ng elevator sa dulo ng hallway ay parang hampas ng kidlat sa pandinig ko. Kasunod niyon ang pamilyar na boses ni Lance at ng dalawang babae mula sa accounting department na nagtatawanan. Pababa na sila. At maglalakad sila diretso sa direksyon kung nasaan kami ni Erik. Sa tindi ng panic ko, hindi ko na naisip kung anong ginagawa ko. Imbis na si Erik ang humila sa akin, bago pa man niya ako mahawakan ay ako na ang mabilis na humablot sa kwelyo ng polo niya. Kalahating kaladkad, kalahating tulak ko siyang binaligtad at ipinasok sa loob ng ladies' room. *Blag.* Bahagya kong isinara ang p***o, mabilis na inikot ang lock, at bago pa man ako makahinga nang maluwag ay hinila ko na siya papasok sa pinakadulong cubicle. Pumasok kaming dalawa roon at mabilis kong ibinaba ang latch para i-lock ang p***o nito. Hingal na hengal ako, ang likod ko ay nakasandal sa malamig na pader ng cubicle. At doon lang tuluyang nag-sink in sa utak ko ang posisyon naming dalawa sa