All Chapters of MISSING WITH THE COLD CEO: Chapter 11 - Chapter 20

 GEORGINA VALDEZGrabe, muntik na akong himatayin sa kaba kanina habang naglalakad kami papasok dito sa dining room. Noong nasa sala kami at nagsisinungaling si Alejandro tungkol sa elevator, literal na pinagpapawisan ang likod ko. Akala ko talaga mahahalata ni Samantha na imbento lang ang lahat, lalo na nung umentra ako sa kwento ng sinigang. Ang seryoso kasi ng mukha ni Alejandro, kulang na lang sabihin niyang 'sinungaling ka' sa harap ng lola niya. Buti na lang nakuha niya agad ang senyas ko at sumakay siya sa ad-lib ko, kundi, baka pinalayas na kami pareho ni Donya Remedios bago pa man ihain ang appetizer.Pag-upo namin sa mahabang hapag-kainan, lalong lumuwa ang mga mata ko. Ang daming kubyertos. May maliit na tinidor, malaking tinidor, kutsara na may kakaibang hugis, at tatlong magkakaibang baso sa gilid ng plato ko. Tiningnan ko si Alejandro sa tabi ko, baka pwedeng humingi ng tulong kung alin ba dito ang unang gagamitin para sa salad na inihahain ng mga na

 GEORGINA VALDEZLiteral na huminto ang mundo ko nang makita ko ang mukha ng lalakeng pumasok sa pinto. Si Kenneth. Naka-navy blue suit siya, maayos ang buhok, at may hawak na mamahaling paper bag. Yung ex kong walang hiyang ipinagpalit ako sa iba dahil lang sa pera. Ngayon, andito siya sa harap ko, nakatayo sa mamahaling restaurant na ’to, at mukhang naging tuod din nang magtama ang mga mata naming dalawa."Kenneth, finally! You’re here," masiglang bati ni Samantha. Tumayo pa siya para salubungin ito, halatang-halata ang kislap ng tagumpay sa mga mata niya. Lumingon siya sa buong lamesa, lalo na sa akin. "Guys, this is Kenneth. Ang bagong marketing consultant ng Cruz Holdings. At sa pagkakaalam ko, magkakilala na kayo ni Georgina, right?"Naramdaman ko ang biglang paglamig ng kamay ni Alejandro sa ibabaw ng tuhod ko. Bahagya siyang umayos ng upo, at kahit hindi ko siya lingunin, alam kong nagbago na naman ang aura niya. Naging parang yelo sa so

GEORGINA VALDEZKung may Olympic sport lang sa pinakamabilis mag-ayos ng sarili habang may mini-heart attack, siguradong nakuha ko na ang gintong medalya ngayon. Sa loob ng saktong sampung minuto, nakaligo ako nang mabilis, nagsuot ng isang simpleng asul na sundress na kasama sa mga ipinamili ni Jojo, at mabilisang tinalian ang buhok ko. Walang makeup-makeup, lip tint lang at dasal na sana ay hindi kami itakwil ni Lola Remedios sa mansyon."O, gora na, boss. Buhay pa naman ako," hingal kong sabi pagkalabas ko ng pinto ng guest room.Tiningnan ako ni Alejandro mula ulo hanggang paa. "You look decent enough. Let’s go."Hindi ko na nagawang magreklamo kahit walang almusal. Buong biyahe patungong Forbes Park, parang may nagrarasahang karera ng kabayo sa loob ng dibdib ko. Tinititigan ko lang si Alejandro na busy mag-scroll sa tablet niya. Sobrang kalmado ng mukha niya, parang sanay na sanay na siyang may sumasabog na bomba sa pamilya niya araw-araw. Pero ako? Isang ordinaryong mamamayan l

GEORGINA VALDEZMaaga pa lang, gising na ang buong diwa ko. Kahit sabihin nating paid leave ako ng anim na buwan at hindi ko kailangang mag-log in sa shift ko para sumagot ng mga galit na kustomer, hindi pa rin ako mapakali. Paano ba naman, ngayon ang dating ng sikat na production team na kinuha ni Alejandro para sa engagement party namin.Lumabas ako ng kwarto na naka-oversized white t-shirt at cycling shorts, gulo-gulo pa ang buhok ko. Sakto namang bumukas ang pinto ng elevator ng penthouse at iniluwal si Jojo na may kasamang tatlong tao. Dalawang babae na naka-all-black pantsuit at isang lalaki na may hawak na makapal na folder at kulay gintong panulat. Mukha silang mga direktor ng pelikula na handang mag-shoot ng award-winning film.Napatigil ako sa gitna ng sala. Tiningnan nila ako, tapos tumingin sila kay Jojo na parang nagtatanong kung ako ba ang katulong o ang fiancée ng boss nila."Good morning, Ms. Georgina," mabilis na bati ni Jojo, tila

GEORGINA VALDEZHilahil na naupo si Kenneth sa lumang wooden chair ng coffee shop. Ako naman, dumeretso sa tapat niya at umupo nang nakataas ang isang kilay. Si Alejandro, parang gwardya sibil na tumayo lang sa gilid ko, nakapamulsa habang ang matatalas na mata ay nakatutok sa ex ko. Hindi man lang siya nag-abalang umupo. Siguro dahil madumi sa paningin niya ang upuan, o baka naman gusto niya lang talagang iparamdam kay Kenneth kung gaano ito kaliit sa harap namin."Georgina... bakit kasama mo siya?" nauutal na tanong ni Kenneth habang sumusulyap kay Alejandro na parang natatakot na baka bigla siyang sakalin nito. "Sabi ko mag-usap tayong dalawa lang. Para sa atin 'to, eh.""Para sa atin?" muntik na akong matawa nang malakas, pero pinigilan ko ang sarili ko. Nilagay ko ang siko ko sa lamesa at sumandal. "Kailan pa nagkaroon ng 'atong dalawa,' Ken? Noong iniwan mo ako sa baha para sumama doon sa Samantha na 'yun, may 'atong dalawa' ba sa utak mo? At saka, fiance