MISSING WITH THE COLD CEO

GEORGINA VALDEZ Sabi ng marami, kapag umabot na daw ng five years ang isang relationship, expected na ang proposal. May mga kaibigan nga ako na tatlong taon pa lang, may pa-diamond ring at crying video na sa social media. Kaya heto ako ngayon, basang-basa sa pawis, kilikili powers activated dahil nasira na naman ang elevator sa building nila, bitbit ang isang box ng signature Mango Bravo cake mula sa paboritong bakeshop ni Kenneth, at may pa-foil balloon pa na nag-spell ng "HAPPY 5TH ANNIV."Pangiti-ngiti pa ako habang umaakyat sa hagdan ng apartment complex niya. Feeling ko kasi, ako na ang pinaka-supportive at the best girlfriend in the universe. Limang taon ba naman. Limang taon ng pag-intindi sa mga "sidelines" niya na laging lugi, limang taon ng pag-ambag sa pambayad niya ng kuryente at internet, at limang taon ng pagiging un-official secretary niya kapag tinatamad siyang mag-reply sa mga kliyente niya. In my head, today is the day. Baka may nakatagong singsing sa loob ng bulsa

GEORGINA VALDEZTuloy-tuloy lang ang paghampas ko ng putikang sapatos ko sa bintana ng sasakyan. Wala na akong pakialam kung anong brand ng kotse 'to. Porsche ba 'to? Ferrari? O kotseng pang-Batman? Basta ang alam ko, basang-basa ako ng maruming tubig-baha at mukha na akong espasol na inilublob sa imburnal dahil sa pagpapatakbo ng driver na 'to."Hoy! Bingi ka ba?! Ibabato ko talaga 'tong sapatos ko sa mukha mo kapag hindi mo binuksan 'to!" sigaw ko. Pilit kong inilalapit ang mukha ko sa tinted na salamin pero wala talaga akong makita sa loob dahil sa sobrang itim nito.Biglang bumukas ang pinto sa kabilang side, doon sa passenger seat. May lumabas na lalaking naka-itim na suit. Base sa tindig, sa suot niyang sunglasses kahit gabi, at sa earpiece na nakakabit sa tainga niya, mukha siyang bodyguard na laging handang bumali ng leeg gamit lang ang hintuturo."Miss, please step away from the vehicle," seryosong sabi nung bodyguard."Step away your face!" bulyaw ko sa kaniya. Itinuro ko an

GEORGINA VALDEZKung may mabilis pa sa internet ng Converge kapag madaling-araw, 'yun ay ang bilis ng pagbabago ng takbo ng buhay ko sa loob lang ng bente-kwatro oras.Galing sa pagiging basang sisiw na saksakan ng malas sa gilid ng highway, heto ako ngayon, nakaupo sa loob ng isang high-end salon sa Makati. Tatlong bakla ang sabay-sabay na humahawak sa buhok ko na parang nire-restore ang isang abandonadong building. May nagka-cutter ng nails ko, may naglalagay ng kung anong mabangong serum sa mukha ko, at sa tapat ko, nakatayo ang isang kulay emerald green na backless gown na mukhang mas mahal pa sa kabuuang sweldo ko sa loob ng tatlong taon."Jusko, teh, kaninong bangkay ba ang dinala mo sa amin? Charot!" bulong sa akin ni Bong habang kunwaring tsine-tsek ang extension na isasabit sa ulo ko.Dahil bago ako inayusan, tinawagan ko agad ang nag-iisang bff kong parlorista para siya ang gumawa ng makeup ko. Mahirap na, baka multuhin ako sa salamin kapag iba ang humawak sa akin."Basta, B

GEORGINA VALDEZGrabe ang titig ni Donya Remedios. Feeling ko para akong ini-scan ng supercomputer na naghahanap ng virus. Yung salamin niya, kahit makapal, kitang-kita ko kung paano lumiit ang mga mata niya habang tinitingnan ang suot kong alahas, ang mukha ko, hanggang sa dulo ng sapatos ko. Parang hinuhulaan niya kung magkano ang worth ng buong pagkatao ko, at base sa mukha niya, mukhang hindi siya kumbinsido."Lola, yes. This is Georgina," basag ni Alejandro sa katahimikan. Inilagay niya ulit ang kamay niya sa likod ko, bahagya akong itinulak pautay sa harap para mas makalapit sa matanda. "The woman I was telling you about.""Magandang gabi po, Donya Remedios," pilit kong pinatamis ang boses ko. Akmang magre-bless sana ako dahil 'yun ang nakasanayan kong kultura kapag may nakakaharap na matanda, pero bigla kong naalala na nasa high-society event pala ako. Baka isipin nito, masyado akong pang-probinsya. Kaya imbes na mag-mano, nag-bow na lang ako nang kaunti na parang ewan.Tumaas

 GEORGINA VALDEZNagising ako dahil sa sobrang lakas ng tunog ng alarm ng phone ko. Pagdilat ko, puting kisame na naman ang nakita ko, pero hindi katulad nung sa ospital, mas mabango ang hangin dito. Kinuha ko ang phone ko sa gilid. Alas-sais pa lang ng umaga. Gusto ko sanang mag-inarte at magtaklob ng kumot para matulog ulit ng limang oras, pero bigla kong naalala na nasa penthouse nga pala ako ng bilyonaryong si Alejandro Martinez at ngayon ang unang araw ng pagiging "on-duty" fiancée ko.Mabilis akong bumangon at dumeretso sa banyo. In fairness kay Boss Alejandro, kumpleto ang paper bags na ipinahanda niya kay Jojo kahapon. May bagong toothbrush, shampoo na amoy mamahaling spa, at isang simpleng puting t-shirt at maong na shorts na saktong-sakto ang sukat sa akin.Paglabas ko ng kwarto habang pinupunasan ang basang buhok ko gamit ang tuwalya, sinalubong agad ako ng amoy ng bagong lutong bacon at brewed coffee. Kumalam bigla ang sikmura ko. Sinunda