ในไดอารี่จดจำแต่ละเหตุการณ์เอาไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง แม้กระทั่งคำพูดของเขากับเสิ่นชิงก็ยังมี เขาเหมือนได้ไปยืนอยู่ในมุมมองของไป๋เสวี่ย ได้เข้าไปสัมผัสและเผชิญหน้ากับเรื่องราวทั้งหมดด้วยตัวเอง มันเป็นตัวอักษรที่ชวนให้อึดอัดและหายใจไม่ออก ทุกบรรทัดเต็มไปด้วยความรู้สึกซึมเศร้าและหดหู่ แสงไฟจากก้นบุหรี่สว่างวาบสลับมืดมิด ถังจิ่งเจ๋อนั่งขดตัวอยู่ข้างเตียงแบบนั้น นั่งอ่านไดอารี่ตลอดทั้งคืน เขาสูบจนหมดไปทั้งซอง ควันทึบที่อัดแน่นจนชวนอึดอัดไปทั้งห้องแทบจะทำให้เขาสำลักตาย เมื่อแสงแรกของวันมาเยือน ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ทั่วทั้งร่างอาบย้อมไปด้วยความโศกเศร้าซูบผอม และความสิ้นหวังอ้างว้างอย่างหาที่สุดไม่ได้ ตัวเขาในตอนนี้ ดูเหมือนจะสามารถรับรู้ถึงความเจ็บปวดของไป๋เสวี่ยได้แล้ว แต่ทุกอย่างมันสายไปแล้ว เขาหาไป๋เสวี่ยไม่พบแล้วเขามันคือไอ้เดรัจฉาน! ทั้งที่ไป๋เสวี่ยคือเหยื่อ ทั้งที่เสิ่นชิงชั่วร้ายถึงขั้นเสียสติขนาดนี้ ตัวเขาเองกลับยังลำเอียงเข้าข้างเสิ่นชิง ถึงขั้นคิดจะปิดปากไป๋เสวี่ย ให้เธอไม่ไปแจ้งความ บีบให้เธอกลืนฟันที่หักปนเลือดลงคอไปเงียบๆ หล่อนม
Magbasa pa
Mag-log in
