LOGIN
ทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ
4
Share:
Report
ทุกครั้งที่สามีไปค้างคืนที่บ้านแฟนเก่า เขาจะยกตึกให้ฉันหนึ่งหลัง แต่งงานมาสองปี อสังหาริมทรัพย์และตึก 286 แห่งในมือฉันกระจายอยู่ทั่วประเทศ ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ผู้ชายคนนี้ทำร้ายจิตใจฉันมาแล้วถึง 286 ครั้ง ตอนที่โฉนดที่ดินฉบับที่ 287 ถูกส่งมาถึงมือฉัน แฟนเก่าของเขาก็ส่งคลิปวิดีโอมาอวดเบ่งทันที “พี่เจ๋อให้เงินแกแล้วยังไง สิ่งที่ฉันได้คือตัวและหัวใจของเขาต่างหาก เป็นถึงซูเปอร์โมเดลระดับโลกแล้วยังไง สุดท้ายก็ยังนอนกับผู้ชายของตัวเองไม่ได้อยู่ดีไม่ใช่เหรอ?” ฉันไม่ได้ลดตัวไปฉะฝีปากกับหล่อน แต่กลับแสดงความเอาใจใส่ด้วยการส่งชุดชั้นในวิกตอเรียซีเคร็ตคอลเล็กชันใหม่ล่าสุดจากรันเวย์ไปให้หล่อนหนึ่งชุด เมื่อสามีรู้ว่าฉันใจกว้างส่งของขวัญไปให้ เขาก็ให้รางวัลฉันด้วยการพาไปร่วมงานปาร์ตี้ของพวกไฮโซ ตอนเล่นเกมในปาร์ตี้ แฟนเก่าของเขาเล่นแพ้ติดกันสามตารวด จึงถูกสั่งลงโทษให้เลียครีมบนต้นขาของเพลย์บอยคนหนึ่ง หล่อนทุบขวดเหล้าจนแตกแล้วเอาปากฉลามมาจ่อที่คอตัวเอง ยอมตายแต่ไม่ยอมทำตาม “พี่เจ๋อ ฉันไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาหยามเกียรติฉันเด็ดขาด!” สามีที่มักจะเย็นชามาตลอดกลับลุกลี้ลุกลนจนทำอะไรไม่ถูก เขาถึงขั้นอ้อนวอนขอให้ฉันรับโทษแทนแฟนเก่าของเขา “ก็แค่เลียครีมเองน่า พี่รับปากว่าจบเรื่องคราวนี้ พี่จะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนเธอดีๆ” ทุกคนในงานต่างรอดูเรื่องตลกของฉัน แต่ฉันกลับไม่โวยวายและตอบตกลงอย่างใจเย็น เขาไม่รู้หรอกว่า นี่คือการทำร้ายจิตใจฉันเป็นครั้งที่ 287 แล้ว และฉันก็ไม่อยากเป็นนกน้อยในกรงทองของเขาอีกต่อไปแล้ว รอแค่ชดใช้บุญคุณที่เขาเคยช่วยชีวิตฉันไว้จนหมดเมื่อไหร่ เราสองคนก็เป็นอันขาดกัน
View MoreChapter 1
บทที่ 1
Latest chapter
ทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ บทที่ 13
“ถึงนายจะสารภาพรักโดยไม่มีดอกไม้ให้สักดอก แต่ฉันก็จะยอมเมตตาตกลงเป็นแฟนนายก็แล้วกัน”“ดีใจแล้วใช่ไหม เลิกคิดจะโดดน้ำได้แล้ว เฉินจิน”“ถือซะว่าทำเพื่อฉันนะ”เฉินจินมองฉันอย่างได้สติ แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง จู่ๆ ขอบตาก็แดงเรื่อและจับมือฉันเอาไว้แน่นความจริงแล้ววันนั้นฉันไม่ได้จะกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย แค่นึกคึกอยากจะยืนในที่สูงๆ จะได้มองเห็นอะไรกว้างขึ้น แต่กลับบังเอิญไปเจอเฉินจินที่ตั้งใจจะมากระโดดน้ำฆ่าตัวตายเข้าพอดี สายตาที่เขามองฉันในวันนั้นต่างหากที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและตายด้านอย่างแท้จริง ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจกลับบ้านไปกับเขา อย่างที่เขาว่ากันว่า ช่วยชีวิตคนหนึ่งคนได้บุญยิ่งกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น ไม่รู้ว่าเขาเคยผ่านเรื่องอะไรมาบ้าง แต่ในเมื่อเขาตัดสินใจสารภาพรักกับฉัน งั้นฉันก็กลายเป็นห่วงผูกพันของเขาแล้ว เขาคงไม่คิดอยากจะตายแล้วมั้ง วันเวลาของการเป็นเถ้าแก่เนี้ยร้านหนังสือนั้นแสนจะเรียบง่าย ธรรมดาๆ ก็แค่จัดหนังสือทุกวัน ทำเครื่องดื่มนิดหน่อย แล้วก็ลูบหัวเจ้าลูกหมาที่แสนเปราะบาง แต่วันหนึ่ง ผู้ชายที่มีสภาพทุลักทุเลและซูบผอมจนดูไม่ได้คนหนึ่ง ก็มาปรากฏตัวอยู่ตร
ทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ บทที่ 12
“เธอพูดถูก ฉันมันสกปรกจริงๆ ฉันจะตามหาเธอเพื่อไถ่บาป แต่ฉันจะต้องแก้แค้นให้เธออย่างแน่นอน!” เสิ่นชิงถูกสายตาที่เย็นชาจนแทบจะหยดเป็นเลือดของเขาทิ่มแทงจนหนาวสั่นไปทั้งตัว ส่วนถังจิ่งเจ๋อ ก็จับหล่อนเหวี่ยงลงพื้นอย่างแรง แล้วหันไปสั่งบอดี้การ์ดข้างๆ“เล่นสนุกกับหล่อนให้เยอะๆ หน่อย แค่เหลือลมหายใจไว้ก็พอ”เมื่อเห็นว่าทุกอย่างบานปลายจนคุมไม่อยู่แล้ว เสิ่นชิงก็เบิกตากว้าง ตกใจกลัวจนปัสสาวะราด แผดเสียงร้องอย่างน่าเวทนา“พี่เจ๋อ ฉันผิดไปแล้ว ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไปขอโทษเธอ ฉันไสหัวไปก็ได้ จะย้ายประเทศไปเลยก็ได้ ฉันจะไม่มาเกะกะสายตาพวกพี่อีก แต่พี่จะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ พี่จะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ถังจิ่งเจ๋อ!” ถังจิ่งเจ๋อโยนเสิ่นชิงให้กับแก๊งอันธพาล จากนั้นก็ไม่สนเสียงกรีดร้องอ้อนวอนของหล่อน เขาถ่ายรูปและคลิปวิดีโอของหล่อนเอาไว้สารพัด แล้วเอาไปปล่อยลงเน็ต ดึงดูดชาวเน็ตให้เข้ามารุมด่าทอและบูลลี่อย่างหนัก เพียงชั่วพริบตา เสิ่นชิงก็กลายเป็นหมาหัวเน่าที่ใครๆ ก็พากันรุมประณาม แต่ถึงกระนั้น ถังจิ่งเจ๋อก็ยังไม่หยุดมือ เขาใช้ชื่อในฐานะสามีของไป๋เสวี่ยยื่นฟ้องเสิ่นชิงข้อหาจงใจทำร้ายร่างกาย สุด
ทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ บทที่ 11
ในไดอารี่จดจำแต่ละเหตุการณ์เอาไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง แม้กระทั่งคำพูดของเขากับเสิ่นชิงก็ยังมี เขาเหมือนได้ไปยืนอยู่ในมุมมองของไป๋เสวี่ย ได้เข้าไปสัมผัสและเผชิญหน้ากับเรื่องราวทั้งหมดด้วยตัวเอง มันเป็นตัวอักษรที่ชวนให้อึดอัดและหายใจไม่ออก ทุกบรรทัดเต็มไปด้วยความรู้สึกซึมเศร้าและหดหู่ แสงไฟจากก้นบุหรี่สว่างวาบสลับมืดมิด ถังจิ่งเจ๋อนั่งขดตัวอยู่ข้างเตียงแบบนั้น นั่งอ่านไดอารี่ตลอดทั้งคืน เขาสูบจนหมดไปทั้งซอง ควันทึบที่อัดแน่นจนชวนอึดอัดไปทั้งห้องแทบจะทำให้เขาสำลักตาย เมื่อแสงแรกของวันมาเยือน ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ทั่วทั้งร่างอาบย้อมไปด้วยความโศกเศร้าซูบผอม และความสิ้นหวังอ้างว้างอย่างหาที่สุดไม่ได้ ตัวเขาในตอนนี้ ดูเหมือนจะสามารถรับรู้ถึงความเจ็บปวดของไป๋เสวี่ยได้แล้ว แต่ทุกอย่างมันสายไปแล้ว เขาหาไป๋เสวี่ยไม่พบแล้วเขามันคือไอ้เดรัจฉาน! ทั้งที่ไป๋เสวี่ยคือเหยื่อ ทั้งที่เสิ่นชิงชั่วร้ายถึงขั้นเสียสติขนาดนี้ ตัวเขาเองกลับยังลำเอียงเข้าข้างเสิ่นชิง ถึงขั้นคิดจะปิดปากไป๋เสวี่ย ให้เธอไม่ไปแจ้งความ บีบให้เธอกลืนฟันที่หักปนเลือดลงคอไปเงียบๆ หล่อนม
ทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ บทที่ 10
“จริงสิคะคุณผู้ชาย คุณผู้หญิงบอกว่าตู้เซฟเต็มแล้วค่ะ” ขมับของถังจิ่งเจ๋อเต้นตุบๆ เขารีบวิ่งไปที่ห้องหนังสือแล้วเปิดตู้เซฟออก เขาไม่เคยเข้าใจเลย ว่าทำไมไป๋เสวี่ยถึงต้องเอาตู้เซฟสูงครึ่งคนมาตั้งไว้ในห้องหนังสือ ตอนที่ช่างยกตู้มาวาง เขาเคยเอ่ยถาม ไป๋เสวี่ยยิ้มแล้วตอบว่า“ความลับ! รอให้ตู้เซฟเต็มเมื่อไหร่ เดี๋ยวคุณก็รู้เอง”ตอนนั้นเขายังไม่ใส่ใจ คิดว่าเป็นแค่เกมไร้สาระของเด็กผู้หญิง แต่ตอนนี้ เขามองดูโฉนดที่ดินที่อัดแน่นอยู่เต็มตู้ ถูกเขียนหมายเลขกำกับตั้งแต่ 1 ไปจนถึง 290 ทว่าบนใบหน้ากลับยังคงเต็มไปด้วยความงุนงง ความลับของเธอ ก็คือการหายไปอย่างไร้ร่องรอยงั้นเหรอ? ทิ้งหนังสือหย่ากับหนังสือยกเลิกสัญญาเอาไว้ให้เขา จากนั้นก็หายตัวไปจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์แล้วหมายเลข 290 ล่ะ? ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอเขียนไดอารี่ ก็เคยจดตัวเลข 289 เอาไว้ ตกลงแล้วพวกนี้มันหมายความว่ายังไงกันแน่? ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างมหาศาลก่อตัวขึ้นในใจของถังจิ่งเจ๋อ จู่ๆ อาการอยากสูบบุหรี่ก็กำเริบขึ้นมา พูดถึงไดอารี่ จริงสิ ยังมีไดอารี่อยู่นี่ พอนึกขึ้นได้ว่าไป๋เสวี่ยยังทิ้งไดอารี่ไว้บนโต๊ะให้
You may also like
New Release Novels
reviews