All Chapters of So Bad พันธะรักนายสารเลว: Chapter 11 - Chapter 20

11:บำเรอซ่อนเร้น1ข้อความอิงดาว: เอาที่อยู่พี่มาเดี๋ยวอิงขับรถไปเอง " ข้อความถูกส่งไปหาแม็คเคลย์ก่อนที่ข้อความจะถูกตอบกลับเพียงเวลาไม่นานแม็คเคลย์:ใครบอกจะให้เธอขับรถไปคนเดียวยืนอยู่ตรงนั้นแหละฉันกำลังจะเดินไปหา "" ว่าไงนะนี้เขาอยู่แถวนี้หรอ "อิงดาวชะเง้อหน้าแลหลังใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีแม็คเคลย์ก็เดินมาถึงรถ" มองหาฉันอยู่หรือไง เอากุญแจรถมา "อิงดาวหันหลังกลับไปตามเสียงก็พบกันแม็คเคลย์ที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอแล้ว" รถพี่ไปไหนทำไมต้องไปคันเดียวกัน "" อึก! ถอยออกไปนะ " แม็คเคลย์ไม่พูดพล่ำทำเพลงโน้มตัวเข้าหาอิงดาวกักร่างเธอเข้าสู้อ้อมแขนโดยที่เธอยังไม่ทันตั้งตัวก่อนที่แผ่นหลังจะถูกดันติดเข้ากับตัวรถ"เอากุญเเจรถมาอย่าพูดมากหรืออยากให้ฉันทำอย่างอื่นก่อนจะไป "แม็คเคลย์ทำท่าจะโน้มหน้าเข้าหาอีกฝั่งก่อนที่อิงดาวจะรีบยกกุญเเจขึ้นมาชูเหนือหัวเพื่อขั้นจังหวะ แม็คเคลย์ที่เห็นแบบนั้นก็ยิ่งยกยิ้มพอใจ" พูดง่ายแบบนี้หน่อยอะไรจะได้ง่ายขึ้น "" ชิ! " อิงดาวทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอก่อนจเดินตามหลังเขาไปขึ้นรถด้วยความขัดใจคอนโดแกร๊ก!!!" เข้าไปสิ " ประตูห้องถูกเปิดเข้าไปพร้อมกับอิงดาวที่ยืนเก้ๆกังก่อนจะเดินเ

13:หื่นกระหายอิงดาวถูกจับเหนี่ยวรั้งเอวบางให้ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักก่อนจะถูกประคองเอวบางเคลื่อนสะโพกเนิบนาบอย่างต่อเนื่อง ช่วงล่างถูกกระแทกเข้าออกทั้งจุกทั้งเจ็บก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเสร็จสมครั้งแล้วครั้งเล่า" อึก อื้อ "แม็คเคลย์จ้องมองหน้าอิงดาวที่นั่งขนาบอยู่บนตัวพลางยกยิ้ม เขามองว่าเธอว่าอ่อนหัดเรื่องอย่างว่า แต่ก็มีเสน่ห์ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยนอนด้วย ความไม่เคยมันเป็นเหมือนตัวตนอย่างนึ่งของเธอ ที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้เลยว่าความรู้สึกแบบนี้มันเริ่มมีตั้งแต่ตอนไหน ทั้งที่บอกไม่เคยคิดเรื่องความรักกับเหยื่อ หากแต่ว่าตอนนี้เขากับเอาแต่จ้องมองหน้าเธอโดยไม่ละสายตา" อะไรพี่มองหน้าฉันแบบนี้หมายความว่าไง "อิงดาวจ้องมองนัยน์ตาคมที่ชอบดุให้เธอกลัว แต่ทว่าตอนนี้มันกลับอ่อนโยนฉ่ำเยิ้มและน่าหลงไหล เธอไม่เคยสังเกตุเลยว่าชายตรงหน้าจะหล่อเหลาและมีเสนห์มากขนาดนี้จนบางครั้งก็แอบลักลอบมองบ่อยๆเสียไม่ได้" เหลืออีกสองหมดนี้ฉันจะปล่อยให้เธอนอน "ตัวตนยังคงค้างอยู่ในรูร่องของหญิงสาวก่อนที่แม็คเคลย์จะเริ่มออกแรงขยับเขยื้อนและกอดตะครองร่างบางให้แอ่นรับสัมผัสของเขาอย่างถนัดถี่ อกสองเต้าอ

15:ของเดิมพันที่ไร้ค่าบึ๊น! บึ๊น!เสียงเร่งเครื่องดังสนั่นหวั่นไหวเหล่านักแข่งต่างทยอยกันเข้ามาในสนาม สถานที่แห่งนี้คือสนามแข่งรถแต่มันเป็นสนามแข่งรถเถื่อนที่สามารถเอาอะไรมาเดิมพันหรือแลกเปลี่ยนเป็นของรางวัลสำหรับผู้ชนะก็ได้ แต่มันจะต้องมีมูลค่าและราคาที่ต้องจ่าย" เอ่อ คือว่าที่นี้คือสนามแข่งรถแต่มัน อืม...ไม่ถูก กฏหมายใช่ไหมค่ะนึกว่าจะเป็นเหมือนของพี่ลีโอซะอีก " อิงดาวหันซ้ายแลขวาเพราะเริ่มรู้สึกกลัวผู้คนในนี้ล้วนดูเถื่อนจนเธอคิดว่าจะกลับลำขอตัวกลับบ้านตอนนี้จะทันไหม" ครับ เรากลัวงั้นหรอ เดินตามพี่มาไม่มีใครทำอะไรเราได้หรอก "คำพูดหวานหูที่เเลดูจริงใจแต่ที่จริงแล้วมันก็แค่หน้ากากที่คอบหน้าเอาใว้ก็เท่านั้น" น่ากลัวชะมัดเริ่มคิดถึงพี่แม็คเคลย์แล้วสิ "อิงดาวเริ่มรู้สึกกลัวเธอไม่น่าใว้ใจคนง่ายแถมตอบรับเต็มใจมากับเขาโดยไม่ได้ขัดขืนถ้าหากเขาพาเธอไปขายก็คงจะคงไม่รอดแน่คืนนี้" นั้นมัน... "แต่แล้วก็เหมือนนางฟ้าเทวดาเห็นใจผู้ชายคุ้นเคยที่เธอคิดว่าเขาร้ายตอนนี้เขาก็มาอยู่ที่นี้ด้วยแม็คเคลย์ผู้ชายเลวๆคนนั้นที่เขาชอบเข้าหาเธอบ่อยๆ" อิงดาว "แม็คเคลย์สบทคำ ทั้งงงและอึ้งเขาจ้องหน้าเธอเขม็งไม

17:สิ่งตอบแทน ฟุ่บ! ร่างบางถูกวางลงบนโต๊ะกินข้าวในห้องโถงทำเอาอิงดาวมึนงงมองแม็คเคลย์ส่งสายตาปริบๆ " นี่เรา! จะทำกันตรงนี้หรอคะ "แม็คเคลย์ยกยิ้มอ่อนโยนเพียงแค่เห็นหน้าที่ดูเลิ่กลั่กของอิงดาวเขาก็คล้ายจะตกหลุมรัก " อืม! จะทำตรงนี้แหละเปลี่ยนบรรยากาศ " คำพูดถูกกลืนลงในคออีกครั้งเสียงจูบดูดดื่มดังกระสันไปทั่วห้องโถงไม่มีใครผลักไสไม่มีใครปฏิเสธมีเพียงเสียงหืดหาดของลมหายใจที่ดังก้องกังวานข้างใบหู " อึก " คมเขี่ยวถูกฝังลงบนเนื้อนุ่มเต่งตึงเสื้อผ้าที่ห่อหุ้มถูกถอดทิ้งกระจัดกระจายสองเต้าอวบถูกจูบฟัดกัดเล็มเลียโลมไล้จนตั้งชัน " ตรงนี้ แฉะแล้ว "เสียงแหบพร่ากระซิบเอ่ยบอกพรางส่งสายตาแพรวพราวเข้าหา ซุกไซ้ไปทั่วเรือนกายปลายนิ้วเรียวสอดแทรกเข้าหายังช่วงล่างที่ฉ่ำเยิ้ม " อ๊ะ อื้อ " อิงดาวเปล่งเสียงครางใบหน้าเหยเกเมื่อช่วงล่างถูกกระหน่ำระรัวเร็วเข้าออกจากนิ้วเดียวเพิ่มเป็นสองนิ้วเสียงของน้ำกระทบกันดังเฉอะแฉะ " ชอบไหม ตรงนี้น้ำเยิ้มเชียว " หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นอ้าขาออกค้างเมื่อปลายทางใกล้จะสุขสมยิ่งปลายนิ้วกระแทกเข้าออกระรัวเร็วเท่าไหร่ร่างกายก็ยิ่งบิดเกร็งใบหน้าหวานเริ่มบิดเบี้ยวไหล่เริ่มห่อเ

19:อิสรภาพหรือแค่เบื่อ ถึงแม้เรื่องราวที่เกิดขึ้นจะผ่านมาแล้วหลายวันหากแต่ว่าแม็คเคลย์กับทำตัวห่างเหินไม่ได้คอยตามติดเธออย่างที่เคยจนอิงดาวรู้สึกแปลกๆเหมือนกำลังขาดอะไรบางอย่างไป " ตอนนี้พี่เขากำลังทำอะไรอยู่กันนะ หรือว่าโกรธเกลียดเราแล้วจริงๆ " ทั้งที่มันเป็นผลดีต่อตัวเธอที่จะได้เป็นอิสระหากแต่ว่าภายในใจจิตใจของอิงดาวกับกำลังเรียกร้องหาผู้ชายเลวๆคนนั้น " มัวแต่ชะเง้อมองหาใครอยู่จ๊ะ " แนนที่เดินเข้ามายกยิ้มกริ่มมองดูเพื่อนที่ทำตัว หยุกหยิก มองซ้ายแลขวา เหมือนกำลังกวาดสายตามองหาใคร " เอ่อ ปะ ปะ ป่าว มองไปเรื่อยนะ " "คงไม่ได้มองหาใครบางคนอยู่หรอกนะรุ่นพี่ที่คอยเข้าหาแกบ่อยๆ ว่าแต่ เดี๋ยวนี้พี่เขาดูเงียบๆไปไม่เห็นตามติดแกเหมือนแต่ก่อนเลย "แนนเอ่ยพูดพร้อมจิ้มแตงโมงที่ถือมาด้วยเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆคอยสังเกตดูอาการเพื่อนสาว " ไม่รู้สิคงเบื่อเราแล้วมั้ง สงสัยมีเหยื่อรายใหม่ " อิงดาวยิ้มแหยงๆหัวเราะกลบเกลื่อนก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติหากแต่ว่าดวงตากับดูเศร้าจนแนนจับสังเกตุได้ " เหยื่อคงไม่ได้หลงรักเสือหรอกนะ กฏของผู้ล่าพอมันกินอิ่มจนพอใจมันก็ทิ้งของเก่าแล้วหาเหยื่อรายใหม่ถ้าพี่เขาเลิกสน