All Chapters of HUSBAND - รักลวง(ร้าย)นายฝาแฝด 3(P)+ #ไข่หวานxไทเกอร์xไทก้าร: Chapter 51 - Chapter 60

HUSBAND - ตอนที่ 52ครืดดด" ใครอนุญาติให้มึงเข้ามาวะ ..อยากตาย? "น้ำเสียงแหบแห้งที่แฝงไปด้วยความอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัดของคนที่กำลังก้มหน้าก้มตราตรวจเอกสารที่อยู่บนโต๊ะกลางห้อง ทำให้ไข่หวานถึงกับน้ำตาคลอหน่วยตาจนเธอต้องเชิดหน้าขึ้นสูงเพื่อไม่น้ำไหลรินลงมาก่อน" ไล่หวานเหรอคะ ใจร้ายจังนะ "เธอเอ่ยยิ้มๆพร้อมกับเท้าที่ก้าวเดินเข้าไปหาคนที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่ตรงหน้าของเธออย่างเชื้องช้า ผิดกับหัวใจดวงน้อยที่เต้นโครมครามอย่างหนักหน่วงจนแทบจะหลุดออกมาจากหน้าอกข้างซ้ายนี้ลิบลับไทเกอร์เอง พอเขาได้ยินเสียงหวานใสที่เขาไม่ได้ฟังมานานถึงสามเดือนเต็ม ร่างสูงก็รีบดีดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วหันหลังกลับมามองยังที่มาของเสียงด้วยความรวดเร็ว" ไข่-หวาน? "ไทเกอร์เอ่ยเรียกชื่อร่างบางที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยน้ำเสียงขาดห้วง ทว่าท้ายคำพูดมันกลับสั่นเครือและเบาบางลง เพราะเขาไม่แน่ใจว่าเธอที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเป็นตัวจริงหรือภาพที่เขาคอยจินตนาการมาตลอดในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา" ฮะ..เฮีย "ไข่หวานเรียกเขากลับเสียงสั่นไม่ต่างกันและตอนนั้นเองที่ไทเกอร์ได้รู้ว่าเธอที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช้ภาพที่เขาจินตนาการขึ้น

HUSBAND - ตอนที่ 54 NC20+" นั่นสินะคะ ถ้างั้น...หวานขอเริ่มก่อนแล้วกันนะคะ^^ "ไข่หวานยิ้มหวานหยาดเยิ้มส่งให้สองฝาแฝดอย่างเปิดเผย นั่นเลยยิ่งเป็นเหมือนเครื่องกระตุ้นความต้องการที่เพิ่มพูนเป็นทุนเดิมอยู่ของพวกเขา ให้ลุกโชนมากขึ้นไปอีก" หึ! ไม่เจอแค่สามเดือน ยั่วเฮียเก่งขึ้นเยอะเลยนะ "ไทก้าร์ยกยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ เพราะยิ่งเธอพยายามยั่วยวนเขามากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกสนุกและตื่นเต้นไปกับท่าทีที่เธอแสดงออกมา" นั่นสิ แบบนี้สงสัยต้องจัดให้หนักๆให้สมกับที่เราไม่ได้เจอกันนานแล้วมั้ง "ไทเกอร์เองก็รู้สึกไม่ต่างกัน เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างหื่นกระหาย มือทั้งสองข้างรีบจัดการถอดเสื้อและกางเกงของตัวเองออกไปจากร่างกายของตัวเองจนเผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยกล้ามมัดแน่นตึงทว่าสิ่งที่ทำให้ไข่หวานร้อนผะผ่าวขึ้นมาจนส่วนกึ่งกลางกายของเธอเริ่มชื้นแฉะได้อย่างง่ายดาย กลับไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาเพียงอย่างเดียวแต่แกนกายแข็งขึงใหญ่โตที่กำลังโชว์หราอยู่ตรงหน้าเธอ ก็ทำให้เธออยากจะจัดการครอบครองมันเอาไว้ ด้วยริมฝีปากของเธอซะให้รู้แล้วรู้รอด" คิกๆ น

HUSBAND - ตอนที่ 56หลายวันต่อมาณ บ้านของไข่หวานภายในห้องรับแขกของบ้าน ตอนนี้ร่างสูงที่มีใบหน้าแทบจะเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วทั้งสองคน กำลังนั่งจ้องหน้าประมุขของบ้านอย่างสุภวัฒน์นิ่ง เพื่อหยั่งเชิงและรอดูท่าทีของว่าที่พ่อตาที่มีต่อพวกเขาว่ามันจะไปในทิศทางไหนทว่า ดูเหมือนว่าวิธีนี้จะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่ เพราะยิ่งพวกเขาเอาแต่เงียบท่านก็ยิ่งแผ่รังสีความกดดันออกมาเรื่อยจนเป็นพวกเขาเองที่เริ่มทนต่อสงครามประสาทนี้ไม่ไหวและไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้นที่ทนไม่ไหว แต่ร่างบางที่นั่งอยู่ระหว่างกึ่งกลางของพวกเขาอย่างไข่หวาน ก็เริ่มทนกับบรรยากาศกดดันตรงหน้านี้ไม่ไหวแล้วเช่นเดียวกัน" โอ้ยย! จะเอาแต่จ้องหน้ากันอีกนานไหมคะ ถ้านาน..หวานจะได้ไปทำอย่างอื่นก่อน "ไข่หวานโวยวายออกมาอย่างหงุดหงิด จ้องกันมานานเกือบจะห้านาทีได้แล้วนะเอาแต่แผ่รังสีใส่กันไม่เลิกแบบนี้เมื่อไหร่จะได้คุยกันสักทีล่ะ เธอไม่ได้อยากจะมานั่งเล่นสงครามประสาทกับพวกเขาทั้งวันหรอกนะ" ก็ถามคนของแกดูสิว่าเงียบทำไม เด็กกว่าแต่ทำตัวไม่มีมารยาท "สุภวัฒน์เอ่ยออกมาเสียงเรียบเย็น ทว่าคำพูดตอนท้ายของเขากลับเต็มไปด้วยคำด่าทออย่างเห็นได้ชัดแต่ถ

HUSBAND - ตอนที่ 58 NC20+หลายชั่วโมงต่อมาหลังจากที่อ่านเอกสารปีแรกที่บิดาให้อ่านจนจบดีแล้ว ไข่หวานก็หอบเอกสารที่เหลือกลับมาอ่านต่อที่คอนโดของตัวเองอย่างที่เธอคิดเอาไว้ตอนแรกที่เธอบอกบิดาของเธอว่าจะเอาเอกสารมาอ่านที่คอนโด ท่านก็โวยวายไปแล้วรอบหนึ่ง แต่พอเธอบอกว่าเธออยากอ่านเอกสารแบบสบายๆ ท่านเลยยอมอนุญาตให้เธอหอบเอกสารทั้งหมดกลับมาอ่านที่คอนโดได้แต่ประเด็นคือตอนที่เธอกำลังจะย้ายเอกสารท่านดันให้เธอยกข้อมูลทุกอย่างขึ้นรถเองจนเสร็จเลยด้วยนะ เธอจะขอเป็นไฟล์งานก็ไม่ยอมให้ มีการบอกด้วยว่าให้อ่านจากกระดาษเอาจะได้ไม่ปวดตา ไม่เข้าใจตรงไหนก็ติ๊กไว้ให้เรียบร้อยแล้วค่อยมาถามท่านทีหลังเธอก็ไม่อยากจะเถียงท่านไง รีบขนออกมาให้จบๆไปเลย เดี๋ยวท่านเปลี่ยนใจไม่ให้เธอเอามาอ่านที่คอนโดอีก =_=^แล้วกว่าจะย้ายเอกสารทั้งหมดขึ้นมาชั้นแปดได้ก็ทุลักทุเลไปอีก ดีนะที่เธอไปขอยืมรถเข็นจากพนักงานมา ถ้าไม่มีรถเข็นนะเธอไม่คิดเลยว่าเธอจะต้องเดินขึ้นเดินลงอีกกี่รอบ เรียนจบยังไงให้เหมือนยังไม่จบก็ไม่รู้ ไข่หวานบ่นกับตัวเองไม่หยุดพอขนเอกสารเข้ามาวางในห้องนั่งเล่นเรียบร้อยแล้ว ไข่หวานก็กดโทรลงไปที่ชั้นหนึ่งเพื่อสั่งอาห

HUSBAND - ตอนที่ 60วันต่อมาณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่ไทก้าร์เลือกเข้ามาฝึกตอนปีหกหรือก็คือโรงพยาบาลเดียวที่อยู่ภายในเครือเดียวกันกับมหาวิทยาลัย ภายในห้องผ่าตัดของโรงพยาบาล เจ้าของร่างสูงของนักศึกษาแพทย์อย่างไทก้าร์กำลังนั่งรอพยาบาลเตรียมอุปกรณ์สำหรับการผ่าตัดด้วยท่าทีสบายๆส่วนไข่หวานที่ต้องเป็นคนรับการผ่าตัดกลับไม่ได้รู้สึกสบายอกสบายใจเลยสักนิด เพราะตอนที่เธอฝังยาคุมเธอไม่ทันได้รู้ตัว แต่ตอนที่ต้องถอดยาคุมที่ฝังออก เธอนั้นกลับต้องมารับรู้ขั้นตอนทุกอย่างซึ่งมันก็ทำให้เธออดที่จะกังวลไม่ได้ เพราะเธอกำลังกลัวว่าตัวเองจะต้องเจ็บตัวมากกว่าที่ไทก้าร์เคยปลอบเธอเอาไว้ก่อนหน้านี้" เฮียจะไม่เจ็บมากใช่ไหมคะ หวานกลัวอ่ะ "ไข่หวานเบะปากน้ำตาคลอหน่วยตา เธอมองพยาบาลที่กำลังเดินเตรียมนู้นเตรียมนี้ด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ ถึงจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องเตรียมอะไรบ้างก็ตาม แต่พอยิ่งเวลาผ่านไปนานเข้าๆ เธอกลับยิ่งรู้สึกกังวลใจจนขยับตัวยุกยิกๆ" เจ็บนิดเดียวครับ เดี๋ยวเฮียฉีดยาชาให้ ไม่ต้องกลัวเนอะ^^ "ไทก้าร์ยังคงยิ้มปลอบโยนเธอเช่นเคย" เปลี่ยนจากยาชาเป็นยาสลบแทนได้ไหมคะ แบบพอฟื้นขึ้นมาผ่าเสร็จแล้วไรงี้ "