“โอเคครับ พอแล้วครับคุณยาหยี...หายใจลึกๆ แต่ไม่ต้องกลืนอากาศทั้งสาทรนะครับ” เขาพูดติดตลก ทำให้เธอนึกถึงภาพจำในอดีต แม้ธามจะเป็นคนที่หล่อระดับนายแบบ แต่เขาก็สร้างเสียงหัวเราะให้เธอเสมอแต่ธามเผยรอยยิ้ม ยาหยีแอบยิ้มเขินนิดๆ ทั้งคู่ยังไม่รู้เลยว่าสองชั่วโมงจากนี้ จะมีเหงื่อแตกกี่ลิตร กับอดีตรักที่อาจเริ่ม... ออกกำลังกายอีกครั้งกันแน่ธามยกเครื่องชั่งน้ำหนักดิจิทัลออกจากกระเป๋าใบใหญ่ นำมาตั้งบนพื้นไม้ใกล้โซฟา เขานั่งยองๆ ตรวจความเรียบร้อยอย่างมืออาชีพ“โอเคครับ ก่อนเริ่มเทรน พี่ขอวัดน้ำหนักกับส่วนสูงก่อนนะครับ จะได้ตั้งเป้าการฝึกให้เหมาะสม” ธามพูดจบ ยาหยียืนกอดอก มองเครื่องชั่งอย่างไม่ไว้ใจ เหมือนมันจะหักคะแนนชีวิตเธออย่างไงอย่างนั้น“ต้องชั่งจริง ๆ เหรอพี่ธาม...” เสียงเธออ้อนแบบแกล้งๆ แต่สายตาดูมีแววจริงจัง“มันจะระเบิดมั้ยอ่ะ ถ้ายาหยีเหยียบมัน?” เธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหวาดระแวง ธามกลัวหัวเราะออกมา“ไม่ระเบิดหรอกครับ รับน้ำหนักได้ถึงสองร้อยโลเลยครับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก“พี่ไม่ได้กำลังบอกอะไรแอบแฝงใช่มั้ย?”“เปล่าเลยครับ” ธามรีบปฏิเสธพลางยิ้ม “แค่เครื่องมันดีนะครับ” เขาพูด ยาหยีกลับถ
Zuletzt aktualisiert : 2026-07-09 Mehr lesen