All Chapters of CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ: Chapter 11 - Chapter 15

ความมืดเข้าปกคลุมห้องเซิร์ฟเวอร์จนแทบมองไม่เห็นแม้แต่ปลายนิ้วของตัวเองเสียงพัดลมระบายอากาศที่เคยทำงานอยู่เมื่อครู่เงียบสนิท เหลือเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสามที่ดังชัดขึ้นในความเงียบ ราวกับเป็นเสียงเดียวที่ยังยืนยันว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ฉินยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ดับสนิทมือข้างหนึ่งวางค้างอยู่บนเมาส์ แม้จะรู้ดีว่าไม่มีอะไรให้กดอีกแล้วภาพสุดท้ายที่เห็นยังติดอยู่ในหัวอเล็กเซย์ล้มลงท่ามกลางกองเลือดเงาของคนสี่คนยืนล้อมรอบร่างนั้นเชอร์เกย์…ดมิทรี…และอีกสองเงาที่ถูกใครบางคนจงใจลบออกจากความจริงยิ่งคิด…หัวใจของเขายิ่งหนักอึ้งสิบปีที่ผ่านมา เขามีชีวิตอยู่ด้วยความเชื่อเพียงอย่างเดียวอีวานคือศัตรูเชอร์เกย์คือฆาตกรและพ่อของเขาคือเหยื่อแต่ไฟล์เมื่อครู่กำลังทำลายทุกอย่างลงทีละชิ้น“…พ่อคุณ”เสียงของฉินดังขึ้นแผ่วเบาราวกับเขากำลังพูดกับตัวเองมากกว่าจะพูดกับใคร“…อาจไม่ได้อยู่ในฝ่ายที่ถูกเสมอไป”คำพูดนั้นทำให้อันดาหันขวับมาทันทีแม้แสงจากไฟฉายในมือจินจะส่องมาเพียงริบหรี่ แต่ก็เพียงพอให้เห็นว่าใบหน้าของเธอซีดลงอย่างเห็นได้ชัด“คุณพูดอะไร”เสียงของเธอสั่นไม่ใช่เพราะความโก

สายฝนเมื่อคืนทิ้งไว้เพียงกลิ่นดินชื้นกระท่อมไม้หลังเล็กริมทะเลสาบตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองหลายกิโลเมตร เงียบจนได้ยินเสียงคลื่นน้ำกระทบตลิ่งเป็นจังหวะช้า ๆชายชราคนหนึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านเสื้อเชิ้ตสีซีดกางเกงผ้าธรรมดาใบหน้าที่ผ่านกาลเวลามาหลายสิบปีไม่มีใครคิดว่าชายคนนี้ ครั้งหนึ่งเขาเคยนั่งอยู่บนโต๊ะประชุมของโวลคอฟในฐานะผู้บริหารที่ได้รับความไว้วางใจที่สุดคนหนึ่งเชอร์เกย์เขาปิดก๊อกน้ำ ก่อนก้มลงเก็บบัวรดน้ำเข้าที่เดิมชีวิตของเขาในตอนนี้เรียบง่ายเสียจนเหมือนชายชราที่เกษียณแล้วคนหนึ่งแต่ความสงบนั้นอยู่ได้ไม่นานเสียงรถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้ารั้วไม้ชายหนุ่มในชุดสูทเดินลงมาพร้อมกระเป๋าเอกสารสีดำเขาไม่เคาะประตูเพียงยืนรออยู่หน้าบ้านเชอร์เกย์มองผ่านหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปิดประตูออกไป“มีอะไร”ชายหนุ่มก้มศีรษะเล็กน้อย“มีรายงานใหม่ครับ”เชอร์เกย์รับกระเป๋ามาโดยไม่พูดอะไร ก่อนเดินกลับเข้าไปในบ้านภายในห้องรับแขกมีเพียงโต๊ะไม้ตัวเล็ก หนังสือเก่า ๆ และนาฬิกาแขวนที่เดินช้ากว่าปกติเล็กน้อยเขาเปิดกระเป๋าด้านในมีแฟ้มสีน้ำตาลเพียงแฟ้มเดียวเมื่อเปิดออกภาพแรกที่ปร

เช้าวันถัดมาฝนที่ตกต่อเนื่องมาตลอดทั้งคืนเพิ่งหยุดลงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเมฆสีเทายังคงปกคลุมท้องฟ้า ราวกับไม่ยอมปล่อยให้แสงอาทิตย์ส่องผ่านง่าย ๆฉินยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องทำงานสายตาของเขาทอดมองออกไปโดยไม่มีจุดหมายในหัววนเวียนอยู่กับข้อความในจดหมายของอเล็กเซย์“จงตั้งคำถามกับทุกอย่าง… แม้แต่คำพูดของพ่อเอง”เขาอ่านประโยคนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกครั้งที่อ่าน แม้แต่พ่อยังบอกให้เขาสงสัยทุกอย่าง…แล้วเพราะอะไรตลอดสิบปีที่ผ่านมา เขาจึงไม่เคยตั้งคำถามกับความแค้นของตัวเองเลยเสียงเคาะประตูดังขึ้น“คุณฉินครับ”จินเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารและแท็บเล็ตในมือ“ผมหาตำแหน่งของคลังเอกสาร A-17 ได้แล้ว”ฉินหันกลับมา“อยู่ที่ไหน”จินวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ แผนที่ดาวเทียมปรากฏขึ้นทันทีจุดสีแดงกะพริบอยู่บริเวณชานเมือง ห่างจากสำนักงานใหญ่โวลคอฟเดิมหลายกิโลเมตร“เป็นโกดังเก่าของบริษัทขนส่งครับ”“ในเอกสารระบุว่าเลิกใช้งานตั้งแต่สิบปีก่อน”“แต่…”จินหยุดพูดฉินเลิกคิ้ว“แต่อะไร”“เมื่อสามวันก่อน มีการใช้ไฟฟ้าที่อาคารนี้”ภายในห้องเงียบลงทันทีฉินก้มมองตัวเลขบนหน้าจอปริมาณกระแสไฟไม่มากแต่เพียงพอจะบอกได้ว่า…สถาน