All Chapters of CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ: Chapter 1 - Chapter 10

สิบปี…เวลาผ่านไปนานพอที่จะทำให้คนบางคนลืมเรื่องราวในอดีตแต่ไม่ใช่สำหรับเขาเพราะบางความทรงจำไม่ได้จางหายไปตามเวลามันเพียงแค่ถูกเก็บซ่อนไว้…รอวันที่จะกลับมาทวงคืนเสียงปืนในคืนนั้นเสียงตะโกนของผู้คนและภาพของชายคนหนึ่งที่ล้มลงต่อหน้าเขายังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน“คุณฉินครับ”เสียงเรียกทำให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่หลุดออกจากความคิดเมืองทั้งเมืองอยู่ใต้สายตาของเขาแสงไฟจากตึกสูงสะท้อนบนกระจกสถานที่แห่งนี้คือสำนักงานใหญ่ของ ตึกส้มบริษัทบันเทิงที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วศิลปินมากมายอยากเข้ามาอยู่ภายใต้การดูแลผู้คนในวงการต่างพูดถึงชื่อของเจ้าของบริษัทแห่งนี้ฉิน โวลคอฟCEO อายุเพียง 25 ปีชายหนุ่มที่สร้างอาณาจักรของตัวเองขึ้นมาโดยไม่ใช้ชื่อของตระกูลไม่ใช้เส้นสายและไม่ต้องการให้ใครเรียกเขาว่า“ทายาทโวลคอฟ”แต่ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ภาพลักษณ์ของนักธุรกิจหนุ่มผู้ประสบความสำเร็จเขายังคงเป็นเด็กชายคนนั้นเด็กชายที่สูญเสียพ่อในคืนเดียว“เอกสารที่คุณให้ผมหามาให้ครับ”เสียงของชายอีกคนดังขึ้นจินวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเขาคือคนที่อยู่ข้างฉินมาหลายปีไม่ใช่แค่ผู้ช่วยแต

ในโลกของธุรกิจทุกคนเชื่อว่า…คนที่มีอำนาจที่สุดคือคนที่ถือเงินมากที่สุดแต่ในโลกของฉินอำนาจไม่ได้วัดจากตัวเลขบนเอกสารมันวัดจาก…คนที่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ“คุณฉิน”เสียงจินดังขึ้นขณะเดินตามเจ้านายเข้ามาในสำนักงานใหญ่ตึกส้ม“เรื่องเมื่อคืน…”ฉินยังคงเดินต่อ“ว่ามา”“คนที่พยายามเจาะข้อมูลของอีวานกรุ๊ป”จินเปิดแท็บเล็ต“ไม่ใช่คู่แข่งทางธุรกิจทั่วไปครับ”ฉินหยุดเดิน“หมายความว่าไง?”จินส่งข้อมูลให้ดู“มีร่องรอยการเชื่อมโยงกับกลุ่มเก่าของโวลคอฟ”ความเงียบเกิดขึ้นทันทีคำว่า “โวลคอฟ”สำหรับคนอื่นอาจเป็นแค่ชื่อแต่สำหรับฉิน…มันคืออดีตที่ยังตามหลอกหลอน“ใคร?”จินลังเล“ยังไม่ยืนยันครับ”ฉินมองหน้าจอแต่เขารู้โลกเดิมกำลังเรียกเขากลับไปอีกด้านหนึ่งอันดานั่งอยู่ในห้องทำงานเอกสารกองเต็มโต๊ะแต่สิ่งที่เธอมองไม่ใช่ตัวเลขแต่เป็นรายงานความปลอดภัย“คุณหนู”ลินพูดขึ้น“คุณแน่ใจนะคะว่าจะไม่บอกคุณอีวาน?”อันดาเงียบ“ถ้าบอก…”เธอพูดช้า ๆ“คุณพ่อจะจัดการเอง”ลินพยักหน้า“แล้วมันไม่ดีเหรอคะ?”อันดามองออกไปนอกหน้าต่างตั้งแต่เด็กเธอรู้ว่าอีวานปกป้องเธอมากมากจนบางครั้งเธอรู้สึ

ชื่อหนึ่งที่ฉินไม่เคยคิดที่จะต้องสงสัย… ดมิทรี โวลคอฟ น้องชายของอเล็กเซย์ คนที่อยู่ในคืนที่พ่อของเขาเสียชีวิต คนที่เขาเคยคิดว่า เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ยังภักดีกับพ่อ แต่ข้อความปริศนากลับบอกเขาว่า “คนที่อยู่ในคืนนั้น” อาจซ้อนความจริงทั้งหมดเอาไว้ “คุณคิดว่ามันเป็นกับดักไหมครับ?” จินถาม ฉินมองข้อความบนโทรศัพท์ “แน่นอน” คำตอบไม่มีความลังเล “แต่ถ้าเป็นกับดัก…” เขาหยุด “ก็แปลว่าคนที่วางแผน ต้องการให้ฉันไป” จินมองเจ้านาย “และคุณจะไป” ฉินเงียบ แต่คำตอบชัดเจนอยู่แล้ว เพราะสิบปีที่ผ่านมาเขารอแค่โอกาสเดียว โอกาสที่จะรู้ว่าใครพรากพ่อไปจากเขา คฤหาสน์ของดมิทรี ประตูเปิดออก ชายวัยกลางคนมองคนที่กำลังเดินเข้ามา ฉิน ทั้งสองคนยืนมองกัน ไม่มีใครพูด เพราะภาพของอเล็กเซย์ ยังอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขา “โตขึ้นมากเลยนะ” ดมิทรีพูด ฉินไม่ได้แสดงอารมณ์ “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังคำชม” “ผมต้องการรู้ความจริง” ดมิทรีหลับตา เขารู้ว่าเวลานี้ต้องมาถึง “เรื่องอะไร?” “คืนที่พ่อผมตาย” บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที ดมิทรีกำมือแน่น เพราะแค่ได้ยิน เขาก็จำ

หลังจากคืนนั้น…ชีวิตของฉินก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่เขาเริ่มตั้งคำถามกับสิ่งที่ตัวเองเชื่อมาตลอดถ้าอีวานไม่ใช่คนฆ่าพ่อแล้วใครคือคนที่ทำ?และทำไมทุกคนถึงยอมให้เขาเกลียดอีวานมาตลอด?ห้องทำงานของฉินเงียบสนิทกล่องไม้เก่าๆวางอยู่บนโต๊ะของที่พ่อเขาทิ้งไว้เขาเปิดมันอีกครั้งรูปเก่าๆ เอกสารบางส่วน และจดหมายหนึ่งฉบับแต่จดหมายฉบับนั้น…ไม่มีชื่อผู้รับ มีเพียงคำเดียว“ถึงลูกชายของฉัน”มือของฉินหยุดนิ่งสิบปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยได้รับอะไรจากพ่ออีกเลยและนี่คือครั้งแรก ที่เขาได้เห็นลายมือของอเล็กเซย์เขาเปิดจดหมาย“ฉินถ้าลูกได้อ่านจดหมายฉบับนี้แปลว่าพ่ออาจไม่ได้อยู่ข้างลูกแล้ว”หัวใจของเขาหนักขึ้น“พ่ออยากให้ลูกรู้ว่าในโลกที่เต็มไปด้วยอำนาจคนที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ศัตรูของเรา”“แต่คือคนที่อยู่ใกล้เราที่สุด และเลือกที่จะทรยศเรา”ฉินกำกระดาษคำพูดเดียวกับข้อความที่เขาได้รับ“อย่าไว้ใจคนที่ยืนอยู่ข้างคุณ”“คุณฉิน”เสียงจินดังขึ้นฉินรีบเก็บจดหมาย“มีอะไร?”จินยื่นเอกสาร“เราเจอข้อมูลเกี่ยวกับคืนที่คุณอเล็กเซย์เสียชีวิตเพิ่มครับ”ฉินรับมา“ใคร?”จินเงียบไปเล็กน้อย

ความมืดจากอาคารร้างยังไม่ทันจางแต่สิ่งที่จางหายไปก่อน คือ “ความแน่ใจ” ของฉินเสียงปืนเมื่อครู่ไม่ได้ฆ่าใครแต่เหมือนมัน “ยิงความเชื่อของเขาทิ้งไปทีละชั้น”จินดึงไฟฉายขึ้น ส่องไปรอบ ๆ ห้อง“คุณฉิน ยังอยู่ไหมครับ”ไม่มีเสียงตอบแสงไฟสั่นเล็กน้อยก่อนจะไปหยุดที่เก้าอี้ตัวเดิมซองเอกสารถูกเปิดออกแต่กระดาษด้านใน…หายไปแล้ว“เขาเอาไปแล้ว…”ฉินพูดเบา ๆจินหันไปทันที“ใครครับ?”ฉินไม่ตอบทันทีสายตาเขามองที่พื้นรอยเท้าใหม่ 3 คู่แต่มี “รอยหนึ่ง” ที่ไม่เหมือนใครหนักกว่านิ่งกว่าเหมือนคนที่ไม่รีบ แต่มั่นใจว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือ“คนที่พ่อผมรู้จักดีที่สุด…”ฉินพูดช้า ๆ“และผมเพิ่งเริ่มรู้จักเขา”ตัดไปอีกฝั่งอีวาน กรุ๊ปอันดานั่งนิ่งอยู่ในห้องแฟ้ม VOLKOV ถูกเปิดค้างไว้แต่ตอนนี้เธอไม่ได้อ่านมันแล้วเธอกำลัง “คิดย้อนกลับไป”ทุกข้อมูลที่เธอเห็นเริ่มขัดกันเองเหมือนมีใครตั้งใจวางมันไว้ผิดที่“ลิน…”อันดาพูดช้า ๆ“คุณเคยรู้จักชื่อเชอร์เกย์มาก่อนไหม”ลินนิ่งไปเพียงเสี้ยววินาทีเดียวแต่เพียงพอให้เห็นว่าเธอ ’รู้มากกว่าที่พูด‘“เคยค่ะ”เสียงเธอเบาลง“แต่เป็นชื่อที่ถูกสั่งให้ลืม”อันดาหันไปทันที“ใค