CEO x Mafia แค้นรักในเกมอำนาจ

ฉินเคยคิดว่า... คนที่เติบโตอยู่ข้างอีวาน ต้องเป็นคนแบบเดียวกับเขา—เย็นชา เห็นอำนาจสำคัญกว่าความรู้สึก และพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองเป็นฝ่ายชนะ แต่ภาพของผู้หญิงคนนั้นตรงข้ามกับสิ่งที่เขาคิดไว้เลย “อันดา” ชื่อของเธอยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด แม้เขาจะพยายามปัดมันทิ้งสักแค่ไหนก็ตาม ภายในรถยนต์คันหรูที่แล่นไปตามถนนยามค่ำคืน จินนั่งเงียบอยู่ที่เบาะหน้ามานาน จนในที่สุดอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้น “คุณคิดว่าเธอเกี่ยวข้องกับเรื่องของคุณอเล็กเซย์ไหมครับ?” ฉินมองออกไปนอกกระจก แสงไฟนีออนของเมืองใหญ่เคลื่อนผ่านสายตาไปอย่างรวดเร็ว “ยังไม่รู้” คำตอบสั้นๆ แต่สำหรับจินแล้วมันแปลก เพราะปกติหากเป็นเรื่องที่พัวพันถึงอีวาน เจ้านายของเขาจะไม่เคยลังเลที่จะปักใจเชื่อในแง่ร้ายเลยแม้แต่น้อย “แต่เธอเป็นลูกสาวของอีวานนะครับ” จินย้ำเตือน ฉินนิ่งเงียบ... ใช่ เธอเป็นลูกสาวของคนที่เขาเกลียดเข้ากระดูกดำ แต่สิ่งที่เขาได้เห็นในห้องประชุมวันนี้ เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ใช้อำนาจของพ่อเพื่อกดขี่คนอื่น เธอเดินเข้ามาด้วยความมั่นใจ ตัดสินใจด้วยมันสมองของตัวเอง และกล้าสบตาเขาโดยไม่เกรงกลัวรัศมีอันน่ากลัวนั้นเลยสักนิด “สืบเรื

หลังเหตุการณ์วันนั้นข่าวเรื่องการโจมตีบริษัทของอีวานกรุ๊ปถูกปิดเงียบไม่มีข่าวออกสื่อไม่มีรายงานอย่างเป็นทางการเพราะในโลกของคนบางกลุ่ม…ความเงียบคือวิธีป้องกันที่ดีที่สุดแต่สำหรับฉินมันกลับเป็นสัญญาณว่าเรื่องนี้ไม่ได้เป็นแค่การขโมยข้อมูลธรรมดา“มีคนตั้งใจให้เรารู้ว่าเขาเข้าถึงได้”จินพูดขึ้นขณะวางรายงานลงบนโต๊ะฉินมองเอกสาร“ไม่ใช่การโจมตี”เขาพูดเสียงเรียบ“เป็นการเตือน”จินพยักหน้า“ผมคิดเหมือนกันครับ”ความเงียบเกิดขึ้นสิบปีที่ผ่านมาฉินตามหาคนที่เกี่ยวข้องกับคืนที่พ่อเสียชีวิตแต่ไม่เคยคิดว่าคนพวกนั้นจะกลับมาในวันที่เขาเริ่มเข้าใกล้ความจริง“เช็กทุกคนที่เคยอยู่กับพ่อฉัน”ฉินพูด“โดยเฉพาะคนที่หายไปหลังคืนวันนั้น”จินชะงักเพราะคำสั่งนี้หมายความว่าฉินกำลังกลับไปขุดรากของโวลคอฟอีกครั้งอีกด้านหนึ่งคฤหาสน์ของอีวานชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือมองรูปเก่าที่วางอยู่รูปของคนสามคนอเล็กเซย์อีวานและชายอีกคนดมิทรี โวลคอฟ น้องชายของอเล็กเซย์“คุณยังคิดถึงเขาอยู่สินะ”เสียงอันดาดังขึ้นดมิทรีหันกลับมา“คุณหนู”อันดาเดินเข้ามา“ลินบอกว่าคุณมาหาคุณพ่อ”ดมิทรีมองเธอ ก่อนยิ้มเล็กน

เวลาสิบปี…อาจจะนานพอที่จะทำให้บางคนลืมอดีตแต่ไม่ใช่สำหรับฉินเพราะทุกครั้งที่เขาหลับตาภาพของคืนวันนั้นยังกลับมาเสมอเสียงปืนเสียงคนตะโกนและภาพของพ่อที่ล้มลงต่อหน้าเขาเด็กชายคนนั้นในวันนั้นไม่มีอำนาจไม่มีใครปกป้องมีเพียงคำถามเดียวในหัวใครเป็นคนฆ่าพ่อ?และตลอดสิบปีที่ผ่านมาเขาใช้คำถามนั้นเป็นเหตุผลในการมีชีวิตอยู่แต่ตอนนี้…ทุกอย่างกลับเริ่มเปลี่ยนไปเพราะคนที่เขาเคยเชื่อว่าเป็นศัตรูอาจไม่ใช่คนที่ทำลายครอบครัวของเขา“คุณฉิน”เสียงของจินดังขึ้นฉินละสายตาจากเอกสารเก่า“ว่าไง”“เรื่องที่คุณไปพบคุณดมิทรี…”จินหยุดเล็กน้อย“คุณแน่ใจเหรอครับว่าจะเดินหน้าต่อ?”ฉินมองเขา“ทำไมถามแบบนั้น?”จินถอนหายใจ“เพราะถ้าความจริงไม่ใช่อย่างที่คุณคิด”“ทุกสิ่งที่คุณทำมาตลอดสิบปี…”เขาไม่ได้พูดต่อแต่ฉินเข้าใจถ้าอีวานไม่ใช่คนผิด คนที่เขาเกลียดมาตลอดอาจเป็นเพียงคนที่ถูกโยนความผิดให้และนั่นหมายความว่าความแค้นทั้งหมดของเขา อาจถูกสร้างขึ้นจากคำโกหก“ฉันไม่ได้กลัวความจริง”ฉินพูด“ฉันแค่ต้องรู้ว่าใครเป็นคนโกหก”อีกด้านหนึ่งอันดายืนอยู่หน้าชั้นหนังสือในห้องทำงานของอีวานเธอมาที่นี่บ่อยแต่วันนี้ค

เช้าวันนั้น ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทาทึบเหมือนบางอย่างกำลังถูกซ่อนอยู่เบื้องหลังความเงียบของเมืองภายในของ ตึกส้มฉินยืนอยู่หน้ากระดานข้อมูลขนาดใหญ่เส้นสีแดงบนจอเชื่อมชื่อหลายชื่อเข้าด้วยกันอย่างซับซ้อนอเล็กเซย์ โวลคอฟอีวานเชอร์เกย์ดมิทรีและช่องว่างหนึ่งที่ยังไม่ถูกเติมเต็ม“ข้อมูลจากเมื่อคืนยืนยันแล้วครับ”เสียงของจินดังขึ้นจากด้านหลังเขาวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ“เชอร์เกย์ไม่ได้เป็นแค่คนในเหตุการณ์”ฉินไม่หันกลับไป“พูดให้ชัด”จินกดเปิดไฟล์ภาพเอกสารเก่าปรากฏขึ้นบนหน้าจอ“เขาเคยอยู่ในหน่วยรักษาความปลอดภัยระดับสูงของโวลคอฟ”“และเป็นหนึ่งในคนที่เข้าถึงพื้นที่เกิดเหตุได้โดยตรง”ฉินนิ่งไปเสี้ยววินาทีก่อนเอ่ยเสียงต่ำ“แล้วคืนที่พ่อผมตาย…”จินเงยหน้า“เขาหายไปจากระบบสามชั่วโมงก่อนเกิดเหตุครับ”ความเงียบปกคลุมภายในห้องทันทีอีกด้านหนึ่งของเมืองอาคาร อีวาน กรุ๊ปอันดานั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวแฟ้มสีดำวางอยู่ตรงหน้าคำว่า VOLKOV บนหน้าปกซีดจางลงตามกาลเวลาแต่ยังคงชัดพอที่จะทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่มองมัน“คุณหนูคะ”ลินยืนอยู่ข้างโต๊ะ“ระบบของบริษัทถูกตรวจสอบอีกค

ประตูเหล็กของ “ศูนย์เก็บข้อมูลโวลคอฟ” เปิดออกช้า ๆเสียงโลหะเสียดสีกันดังยาวเหมือนกำลังเตือนว่า “ไม่ควรกลับมา”ฉินก้าวเข้าไปก่อนจินตามหลังอย่างระวังอันดาเดินเข้ามาทีหลังสุดไม่มีใครพูดตั้งแต่ก้าวแรกเพราะทุกคนรู้ดีว่า…นี่ไม่ใช่การค้นหาแล้วแต่มันคือ ‘การเปิดสิ่งที่เป็นความลับมาตลอดทั้งชีวิต’ภายในอาคารไฟสำรองส่องแสงสีขาวซีดไปตามทางเดินชั้นวางแฟ้มข้อมูลเก่าๆถูกจัดเรียงเป็นระเบียบแต่มีฝุ่นหนาเหมือนโลกนี้ลืมที่นี่ไปแล้วจินสแกนระบบก่อนหยุดนิ่ง“ไฟล์ต้นฉบับอยู่ชั้นล่างครับ”ฉินพยักหน้า“ไป”อันดาเดินข้างเขาเงียบ ๆ“คุณแน่ใจเหรอว่าจะเปิดมัน”เธอถามฉินไม่มองหน้า“ผมไม่แน่ใจอะไรอีกแล้ว”คำตอบนั้นทำให้เธอเงียบไปทันทีชั้นล่างสุดประตูเหล็กอีกบานหนึ่งเปิดออกข้างในคือห้องเก็บเซิร์ฟเวอร์เก่าตรงกลางห้องมีเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวเปิดอยู่แล้วเหมือน ‘มีคนรออยู่ก่อนแล้ว’จินชะงัก“มันถูกเปิดไว้…”ฉินเดินเข้าไปนั่งลงหน้าจอไฟกะพริบหนึ่งครั้งก่อนหน้าจอแสดงไฟล์ชื่อเดียวVOLKOV — ORIGINAL ARCHIVEมือฉินหยุดนิ่งอันดาเดินเข้ามาใกล้“นี่แหละเหรอ…”เธอพูดเบา ๆ“ความจริง”ฉินกดเปิดไฟล์ ภาพ