Todos los capítulos de จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: Capítulo 241 - Capítulo 250

          ในขณะที่จ้าวเยว่ฮวากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ฉากความทรงจำของเหลียนซีเอ๋อก็เปลี่ยนไป มันเปลี่ยนไปเป็นใบหน้าของชายคนหนึ่ง          ใบหน้านี้คล้ายกับใบหน้าของจ้าวเยว่ฮวาถึงหกส่วน!          ชายตรงหน้าน่าจะอายุราวๆ สามสิบกว่าปี เขาเป็นชายวัยกลางคนที่หล่อเหลาเอาการ ใบหน้าของเขางดงามจับตา หากแต่งตัวเป็นหญิงสาวคงเป็นหญิงงาม          ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นอะไรกับจ้าวเยว่ฮวา!          ชายคนนั้นก้มตัวลงมา ภาพความทรงจำฉายใบหน้านั้นจนเต็มตาจ้าวเยว่ฮวา ชายวัยกลางคนยกยิ้มด้วยสีหน้าสมใจ ต่อมาก็เป็นรอยยิ้มบิดเบี้ยวประการหนึ่ง        “บุตรสาวข้า ในที่สุดพวกเราก็พบกัน!”           จ้าวเยว่ฮวาถอยหลัง แต่สีหน้ากลับสงบเ

        เรื่องที่จ้าวเยว่ฮวารู้มาในวันนี้ นางบอกทุกคนด้วยตัวเอง          ร่างนี้มีชาติกำเนิดที่เป็นปริศนามาตั้งแต่ต้น เดิมทีก็คิดว่าไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ตอนนี้มารู้เรื่องความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับผู้ใช้ศาสตร์ต้องห้ามคนนั้น เรื่องทุกอย่างก็ดูเหมือนจะกระจ่าง          แต่ที่แน่ๆ ที่คนผู้นั้นต้องการให้จ้าวเยว่ฮวาไปหา จะต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่!          ยิ่งคนผู้นั้นต้องการให้จ้าวเยว่ฮวาไปหามากเท่าไหร่ นางยังไร้ความเคลื่อนไหวมากเท่านั้น เรื่องอะไรที่นางจะต้องเต้นไปตามที่เขาต้องการ? เขาให้นางไปหานางก็จะต้องไปหรือ?          ถึงแม้ว่านางจะรู้ดีว่าสักวันนางก็จะต้องไปเยือนอาณาจักรวิญญาณที่ว่านั่นแน่นอน แต่มันจะต้องไม่ใช่ตอนนี้          ประการที่หนึ่ง พวกนางเพิ่งรู้ว่ามี

          “ข้าไม่รับรักษานอกสถานที่!”           ชายหนุ่มยกยิ้ม “ข้าให้เงินเจ้าสามเท่า ไม่สิ สิบเท่าเลย”          จ้าวเยว่ฮวายังคงก้มเขียนใบสั่งยา เมื่อนางเขียนเสร็จแล้วก็ส่งใบสั่งยาให้กับคนป่วยคนก่อนหน้า เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็เอ่ยอีก          “อาการป่วยของท่านข้าไม่รับรักษา” จ้าวเยว่ฮวาเอ่ยจบก็มองไปยังด้านหลัง เมื่อเห็นว่าไม่มีคนมาแล้วก็ลุกขึ้นยืน “เอาละ ข้าจะต้องกลับแล้ว”          ราวกับว่าชายหนุ่มตรงหน้าไร้ตัวตนก็ไม่ปาน จ้าวเยว่ฮวาเก็บทุกอย่างเข้ามิติไม่เว้นแม้แต่เก้าอี้ที่ชายหนุ่มนั่งอยู่ พาให้ชายหนุ่มคนนั้นเกือบจะล้มลงกับพื้น          คนติดตามด้านหลังชายหนุ่มก้าวออกมา “เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเสียมารยาทกับคุณชายหวาง

        แผ่นกระดาษเป็นของจริงอย่างที่จ้าวเยว่ฮวาพูดไม่มีผิด          ลายมือและสัญญากู้ยืมเงินเป็นของจริงแน่นอน หวางหยวนเหิงเคยเห็นลายมือของปู่ตัวเอง ดังนั้นเขาไม่มีทางมองผิดพลาดแน่นอน แต่สิ่งหนึ่งที่เขายังคิดไม่ตกคือเหตุใดมีหนี้สินเช่นนี้ ท่านปู่กลับไม่บอกกล่าวสักหน่อย?          จ้าวเยว่ฮวายังคงนั่งด้วยท่านักเลง หว่าอินและชิงหยวนยืนประกบข้างราวกับกำลังข่มขวัญคนอื่น คนหนึ่งเพลงกระบี่ร้ายกาจ ตวัดไปที่ใดก็เด็ดหัวคนนั้น อีกคนเป็นวิชาพิษ ขอเพียงถูกกระบี่เล่นนั้นแม้เพียงนิดก็ไร้ลมหายใจทันที          ยังมีสองคนที่ตามมาทีหลังอีก หากสู้กันขึ้นมาจริงๆ ตระกูลหวางคนได้ดับสิ้นเป็นแน่ หวางหยวนเหิงหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิด          “เรื่องเงินนี้ คงจะต้องใช้เวลาหลายวันในการรวบรวม....”        &nb

        เช้าวันต่อมา          เหลียงลี่ถังและหลิวฮวนมาที่ตระกูลเหลียง เงาร่างของทั้งสองโดดเด่นจนกระแทกตาใครหลายๆ คน แม้ว่าคนตระกูลเหลียงจะคิดว่าหลิวฮวนนั้นเกาะเหลียงลี่ถังเพราะเงิน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหลิวฮวนนั้นหล่อเหลาไม่แพ้ใคร          เหลียงลี่ถังจับมือหลิวฮวน ในมือถือกำหนดการแต่งงานเอาไว้ นางวางลงบนโต๊ะผู้นำตระกูล “ท่านผู้นำ ถึงอย่างไรข้าก็ถือว่าเกิดที่ตระกูลถัง งานแต่งข้าจะไม่เชิญท่านได้อย่างไร?”          ผู้นำตระกูลเหลียงหน้าดำ ความโกรธจุกแน่น เขาลุกขึ้นยืนและชี้หน้าหลิวฮวนด้วยความหยาบคาย “เจ้าจะเลือกคนไม่เอาไหนคนนี้หรือ? งานแต่งนี้ข้าไม่เห็นด้วย ยกเลิกเดี๋ยวนี้!”          เหลียงลี่ถังสะบัดแขนเสื้อ จับมือหลิวฮวนเอาไว้แน่น “งานแต่งข้า ข้าตัดสินใจเองได้” เหลียงลี่ถังแสยะยิ้ม “จริงสิ ท่านคงไม่ลืมไปใช่หรือไม่ว่าข้าคือศิษ