All Chapters of จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: Chapter 1 - Chapter 10

“ย้ากกก!” เสียงร้องโหยหวนดังก้องสุสานหมื่นวิญญาณอีกครั้ง ร่างของทหารสามนายสิ้นใจลงอย่างน่าอนาถเหมือนกับทหารสองนายก่อนหน้านี้ หญิงสาวใบหน้างดงามค่อยๆ เงยขึ้น แสงจันทร์และแสงจากเปลวไฟอาบไล้ใบหน้างดงามจนยากจะหาสิ่งใดเปรียบ นางคือความงดงามและอ่อนหวานที่สุดในใต้หล้า นางมีใบหน้ารูปไข่และดวงตาหวานซึ้ง นางค่อยๆ หลับตาลงและเข้าสู่การระลึกความทรงจำของร่างกายที่นางครอบครอง ภาพความทรงจำหลายอย่างฉายเข้ามาในหัวของนางราวกับนางเผชิญมันด้วยตนเอง ทว่า ร่างกายที่นางครอบครองนี้มีความทรงจำจำกัด นางรับรู้เพียงเป็นเด็กน้อยที่ถูกหมอหลังเขาคนหนึ่งเก็บกลับมาจากกลางป่าลึก ตอนเขาไปเก็บสมุนไพรได้เจอเด็กทารกพร้อมกับทหารนับร้อยนายที่ตายลง คนที่รับร่างนี้มาเป็นหมอที่เห็นความตายมาแล้ว เขาเล่าให้ร่างนี้ฟังว่า เขาถือว่ามีวาสนากับร่างนี้ จึงเก็บนางมาเลี้ยงดูในฐานะบุตรสาวบุญธรรม แต่... หลังจากพ่อบุญธรรมของร่างนี้ออกไปตระเวนรักษาชาวบ้านตามหมู่บ้านต่างๆ เขาไปหนึ่งครั้งกินเวลาไปนานถึงหนึ่งเดือน ร่างนี้เลยเข้าเมืองและซื้ออาหารกับบ่าวรับใช้ และหลัง

เมืองเหอสุย แคว้นหลงอัน กลิ่นอายยามค่ำคืนแผ่ปกคลุมเมืองเหอสุย ชาวบ้านธรรมดาต่างเข้านอนเร็ว การเคลื่อนไหวยามค่ำคืนแม้แต่เสียงเล็กๆ ก็อาจจะได้ยินชัดเจน แต่กลุ่มคนที่กำลังเหาะอยู่ด้านบนบ้านเรือนกลับเคลื่อนไหวเงียบเชียบเสียยิ่งกว่าสิ่งใด เสียงกรนของชาวบ้านยังดังกว่าฝีเท้าของคนกลุ่มนั้น ท้ายขบวนมีร่างบางของหญิงสาวคนหนึ่งถูกเปลหาม เสื้อผ้าปลิว เส้นผมแผ่กระจายตามสายลมที่พัดผ่าน ใบหน้าของหญิงสาวถูกเส้นผมสีดำปรกคลุมไว้ แต่ผิวขาวนวลที่โผล่ออกมาเล็กน้อยก็บ่งบอกว่า หญิงสาวคนนี้จะต้องงดงามมากแน่นอน น่าเสียดายที่สภาพของหญิงสาวในตอนนี้ หากบอกว่า ยับเยิน ก็น้อยไปสำหรับคำบรรยายสภาพร่างบาง เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดทั้งใหม่และเก่า คราบคำจากการถูกเผาไหม้ในช่วงแรก และเสื้อผ้าเปื้อนดินโคลน อนาถกว่าขอทานเสียด้วยซ้ำไป “ตามหมอ” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนรถเข็นเอ่ยเสียงเรียบ ใบหน้าหล่อเหลาต้องแสงเทียนในห้องแลลึกลับและน่าค้นหา เมื่อผสมกับท่าทางสูงศักดิ์และกลิ่นอายเย็นชาจนยากจะเข้าใกล้ ยิ่งทำให้เสียงที่เอ่ยสั่งการแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม

        บ้านหลังเขา          บ้านหลังน้อยอบอุ่นของจ้าวเยว่ฮวา มาบัดนี้มันมีสภาพเละเทะจากการต่อสู้และมุ่งหน้าทำลายทุกอย่าง สายลมยามเช้าพัดเข้ามาจนเสื้อผ้าสีชมพูสะบัด          พึบพับ!          คนที่ช่วยนางเอาไว้ไม่ได้เอ่ยอะไรให้มากความ หลังจากที่เขารู้ว่านางมีเรื่องที่จะต้องจัดการก็จัดรถม้าพร้อมคนขับเอาไว้ นับว่ามีคุณธรรมอย่างหาได้ยาก          แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าเขาต้องการจะคุยกับนางเรื่องอะไร แต่หากคาดเดาไม่ผิดละก็ คงไม่พ้นเรื่องพิษในตัวเขาแน่นอน          ตอนที่ช่วยนางไว้เขาจะต้องยืนอยู่แน่ แต่พิษที่เขาได้รับทำให้เขาพิการ สิ่งที่ทำให้เขายืนได้คงไม่พ้นตัวนาง          นางเผลอดูดพิษจากร่างเขามา! เพราะแบบนี้ในช่วงเวลาสั้นๆ

        อำนาจ คือสิ่งที่ยากจะปล่อยมือมากที่สุด          เมื่ออยู่ในจุดสูงสุดอย่างผู้ปกครองแคว้นแล้วละก็ สิ่งที่คุกคามต่อบัลลังก์คือสิ่งที่ต้องกำจัด ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองก็ตาม          จ้าวเยว่ฮวารู้ซึ้งถึงความโหดร้ายของจิตใจมนุษย์!          ร่างนี้น่าสงสาร ร่างก่อนของนางก็น่าเศร้าใจพอๆ กัน นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่านางตายได้อย่างไร? นางกำลังทำอะไรก่อนที่จะตาย? นางจำไม่ได้เลยสักอย่าง          บ้านหลังเขามีสามชีวิตเคลื่อนไหว          คนของหวางจวินหลงรายงานความเคลื่อนไหวของบ้านหลังเขาเป็นระยะไม่มีขาด หวางจวินหลงเองก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร นิสัยของหญิงสาวคนนั้นเขาเองก็พอจะเข้าใจเล็กน้อย          นางไม่เหมือนห

        หน้าเมืองเหอสุย          จ้าวเยว่ฮวา หว่าอินและชิงหยวนเข้าเมืองตั้งแต่เช้า รถม้าคันเดิมที่หวางจวินหลงทิ้งไว้ให้ ถูกทั้งสามใช้งานแบบไม่เกรงใจ เดิมทีก็ไม่เกรงใจตั้งนานแล้ว          “ไปที่ท้ายเมือง” จ้าวเยว่ฮวาบอกชิงหยวนที่กำลังบังคับม้าอยู่ด้านหน้า          ชิงหยวนตอบเสียงสดใส “ขอรับ! ย่ะ!”          รถม้าไม่เก่าจนเกินไปและไม่หรูหราจนเกินไปค่อยๆ มุ่งหน้าไปที่ท้ายเมือง ชิงหยวนมาซื้อของที่เมืองเหอสุยบ่อย จึงรู้ทางไปที่ท้ายเมืองเป็นอย่างดี          ชาวบ้านต่างออกมาใช้ชีวิตวันใหม่อันอย่างสดชื่น เมืองเหอสุยอยู่ใกล้กับสุสานหมื่นวิญญาณและภูเขาลูกที่จ้าวเยว่ฮวาอาศัยอยู่ ไม่แห้งแล้งจนเกินไปแต่ก็ไม่ได้เจริญเหมือนกับเมืองหลวง       &nb