All Chapters of ซ่อนรักวิศวะ: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่12เด็กอ้วนป่วยจนได้เป้ยยืนมองลูกสาวแอบทานพิซซ่าอยู่ข้างบ้านเธอจึงเก็บกับข้าวทุกอย่างที่อุ่นไว้ให้ลูกสาวทิ้งลงถังขยะจากนั้นก็กลับไปนั่งไปทำงานโดยไม่สนใจสองพ่อลูกด้านนอกเลย ปุ้มปุ้ยอิ่มจากการทานพิซซ่าและน้ำอัดลมเธอก็เดินเข้ามาทำหน้าตาเฉยปีนขึ้นไปนั่งบนโซฟาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเล่นไม่ได้สนใจสายตาของผู้เป็นแม่เลยสักนิดส่วนปริญญ์เดินคอตกมานั่งฝั่งตรงข้ามพร้อมคำขอโทษเขาไม่น่าตามใจปุ้มปุ้ยจนเธอต่อต้านผู้เป็นแม่"ผมขอโทษครับแต่ผมไม่อยากเห็นปุ้มปุ้ยร้องไห้""นี่มันลูกฉันถ้าลูกฉันป่วยมาคนที่เดือดร้อนก็คือฉัน นายจะเล่นจะตามใจฉันไม่ว่าแต่เรื่องอาหารการกินนายรู้เหรอมาปุ้มปุ้ยแพ้อาหารอะไรบ้าง"คนถูกถามทำหน้าตาตกใจเขาไม่คิดเรื่องนี้เลยไม่รู้ว่าปุ้มปุ้ยแพ้อะไรบ้างแล้วพิซซ่าที่ทานไปจะมีส่วนผสมที่เธอแพ้หรือเปล่า "พี่เป้ยผมไม่รู้ผมแค่อยากเอาใจปุ้มปุ้ยเฉยๆ""คราวหลังอย่าตามใจแบบนี้อีก ปุ้มปุ้ยแพ้กุ้งดีนะพิซซ่าที่ไหนสั่งมาไม่มีกุ้งไม่งั้นคงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้หรอก"ด้านปุ้มปุ้ยตอนนี้เธอเริ่มมีอาการท้องอืดแต่ไม่กล้าบอกใครทำได้เพียงนั่งเปิดพุงให้แอร์เย็นๆ พัดเข้าหาตัวแล้วหายใจเข้าลึกๆ เหมือนที่ปู่เมศ

บทที่14ความจริงที่ปุ้มปุ้ยต้องรู้"อื๊อออ! นายเป็นบ้าอะไรนายมาจูบฉันทำไม!" เป้ยผลักอกของปริญญ์จนเขาเซไปด้านหลังแต่ก็ไม่ได้ทำให้ปริญญ์หยุดการกระทำครั้งนี้ลง มือหนาโอบใบหน้าแล้วดึงรั้งมาจูบใหม่ ครั้งนี้ปริญญ์รุกแรงมากเขาสอดลิ้นกวาดเลียน้ำหวานในโพรงปากนุ่มจนเป้ยแทบจะยืนไม่อยู่ "พี่เป้ยบอกผมมาเถอะ""เรื่องนี้มันไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น ถอยไปได้แล้วฉันจะทำงาน""ไม่ ถ้าพี่ไม่บอกผมจับพี่เอาแน่" "ไอ้บ้า! หยุดคิดอะไรพวกนี้เลยนะ""งั้นพี่ก็บอกผมมาสิว่าปุ้มปุ้ยเป็นลูกของผมใช่ไหม""ถ้าฉันบอกว่าไม่ใช่นายจะหยุดพูดเรื่องนี้ไหม!""วันนั้นที่พี่คุยกับพี่กระแตผมได้ยินทุกอย่างแต่ผมอยากได้ยินจากปากของพี่ว่าปุ้มปุ้ยเป็นลูกสาวของผมใช่ไหมที่ผ่านมาผมไม่ได้อยู่กับพี่ผมตามหาพี่ไม่เจอที่สำคัญผมไม่ได้อยู่ปกป้องปุ้มปุ้ยเลยแต่ถ้าพี่ยังจะปฏิเสธเพื่อความสบายใจผมจะขอตัว DNA พี่โอเคไหม""ฉันไม่เคยมีอะไรกับใคร" สิ่งที่เป้ยพูดออกมาทำให้ปริญญ์เผยรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้าเขาหันไปมองเด็กอ้วนบนเตียงก่อนจะจับมือนุ่มของพี่เป้ยคนสวยขึ้นมาทั้งสองข้าง "ผมเชื่อว่าพี่ไม่มีทางมีอะไรกับใครง่ายๆ ผมขอรับผิดชอบพี่กับลูกได้ไหม""รับผิด

บทที่16ปุ้มปุ้มเจอเพื่อนพ่อนี่คงเป็นเรื่องยากของปริญญ์เสียแล้วเมื่อพี่สาวคนสวยไม่ยอมให้เขาเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยคืนนี้ปริญญ์แทบจะนอนไม่หลับแต่เขาก็เข้าใจดีว่าจุดเริ่มต้นของเขากับพี่เป้ยเป็นเพียงความสนุกชั่วข้ามคืนแต่เมื่อมีลูกสาวที่เกิดจากความคึกคะนองของเขาทั้งสองคนจะให้เขาปล่อยปละละเลยก็คงไม่ได้ไหนจะสถานะของเขากับพี่เป้ยคนสวยที่ไม่มีทางจะพัฒนาขึ้นเลย"ถ้ามึงยอมแพ้มึงก็เป็นแค่ไอ้ขี้แพ้คนนึง" เขาพูดกับตัวเองในกระจกก่อนจะเดินออกมานอนที่โซฟาส่วนพี่เป้ยคนสวยนอนอยู่บนเตียงกับปุ้มปุ้ยขืนปล่อยให้มานอนกับเขาปุ้มปุ้ยคงได้งอแงอีกแน่ วันต่อมา วันนี้เป็นวันที่ปุ้มปุ้ยดีใจที่สุดในชีวิตเพราะว่าเธอได้ออกจากโรงพยาบาลและกลับไปอยู่บ้านดูปลาทองทั้งสามตัวของเธอ มาถึงเด็กอ้วนก็รีบให้อาหารปลาจนปลาทั้งสามตัวอิ่มหนำสำราญ"ปุ้มปุ้ยแม้ว่าช่วงเช้าแม่จะทำแซนด์วิชขายหน้าบ้านปุ้มปุ้ยว่าดีไหมลูก""ดีสิคะ ปุ้มปุ้ยชอบกินแซนด์วิชนะ""แม่จะทำขายถ้าเกิดปุ้มปุ้ยกินหมดแม่ขาดทุนพอดี""ฮ่าๆๆ ทำขายไหมคะเดี๋ยวปุ้มปุ้ยจะช่วยขายเอง^^" วันนี้ปริญญ์เลยได้รับหน้าที่เป็นหนูทดลองเพราะว่าเป้ยดูสูตรจากใน YouTube และคลาสเรียนที่เธอ

บทที่18รำลึกความหลังNC"ครั้งก่อนผมไม่เคยและผมก็ตั้งรับไม่ทันเลยไม่รู้ว่าตัวเองทำดีหรือไม่ดีแต่วันนี้เป็นวันของผม พี่จงจำเอาไว้ว่าผมจะไม่มีวันปรานีพี่อีกต่อไป ต่อให้พี่ร้องขอชีวิตผมก็จะไม่หยุด""พูดมากอยู่ได้เอาสักทีเถอะฉันแฉะหมดแล้ว"ปริญญ์ไม่รอช้ารีบจัดการถอดเสื้อผ้าของพี่เป้ยและตัวเขาออก ทั้งสองร่างกายเปลือยเปล่าแม้เป้ยจะอายที่ตัวเองนั้นมีรอยผ่าคลอดเธอยกมือขึ้นปิดแต่ปริญญ์ดึงมือเธอออกสำหรับเขามันไม่ใช่รอยแผลที่น่าเกลียดแต่มันคือรอยแผลที่สวยงามเขาก้มลงจูบที่รอยแผลทำให้เป้ยหวั่นไหวไปกับการกระทำของเขาไม่น้อย"สวยจะตาย ต่อให้พี่จะมีลูกมาแล้วสิบคนพี่ก็สวยที่สุดสำหรับผมเลยรู้ไหม""อื๊มม~" สองขาของเธอถูกจับแยกออกจากกันปริญญ์ส่งลิ้นเข้าไปกวาดเลียความหวานในโพรงสาวเขาดูดดุนกลีบกุหลาบทีละข้าง เขาตวัดเลียตามรอยแยกขึ้นมาถึงยอดปลายแหลมเพียงแค่เขาขยี้จุดอ่อนไหวของเหลวสีใสก็ล้นทะลักราวกับน้ำพุที่แสนสุขสม"อ๊าาา~" สาวสวยร้องครางอย่างสุดเสียงเหมือนเธอได้ปลดปล่อยความเครียดและความกระสันเรื่องเซ็กซ์เธอเป็นผู้หญิง เป็นคนธรรมดาย่อมมีกิเลสตัณหาแต่ว่าที่ผ่านมาเธอทำหน้าที่แม่จนไม่มีเวลาทำเรื่องพวกนี้และท

บทที่20ปุ้มปุ้ยVSดินดินเวลาผ่านไปแม้ปริญญ์จะไม่ได้เข้าไปอยู่ในฐานะสามีหรือคนรักแต่เขาก็เป็นคนที่เป้ยไว้ใจมากที่สุด ช่วงนี้เป้ยมีงานที่สำนักพิมพ์ทุกวันเพราะนิยายที่เธอเขียนกำลังจะถูกนำมาตีพิมพ์ ปริญญ์จึงต้องคอยอยู่ดูแลลูกสาวพาไปเที่ยวเล่นที่วัดเพื่อคลายความเหงา"พ่อเด็กวัดพรุ่งนี้ปุ้มปุ้ยต้องไปโรงเรียนแล้วนะพ่อเด็กวัดไปหรือเปล่า""เดี๋ยวพ่อไปส่งปุ้มปุ้ยครับตอนเช้าแม่ก็ไปนะตอนเย็นพ่ออาจจะเป็นคนไปรับคนเดียวเพราะว่าแม่ติดงานอาจจะกลับมืดเลย""แม่คะ แม่ขาทำงานเยอะ แม่เป้ยบอกว่าต้องทำงานเก็บเงินจะได้พาปุ้มปุ้ยไปเที่ยวค่ะ""ปุ้มปุ้ยอยากไปเที่ยวที่ไหนครับ""ปุ้มปุ้ยอยากไปดูหมูเด้งค่ะ หมูเด้งที่ชอบเกรี้ยวกราดพ่อเด็กวัดเคยดูไหม" เด็กอ้วนบรรยายลูกฮิปโปให้ปริญญ์ได้ฟังเธออยากไปดูตัวจริงแต่ว่าช่วงนี้เขาเองก็ต้องเร่งทำงานส่วนเป้ยก็งานยุ่งคงจะยังไม่มีเวลาว่างพาลูกสาวไปเที่ยว"เอาไว้วันไหนแม่หยุดงานหลายวันเราไปเที่ยวกันนะ ไปค้างคืนนึงก็ยังดี""ไปค่ะไปปุ้มปุ้ยอยากไปอยากไปเที่ยวจะได้แต่งตัวสวยๆ^^" กลับมาถึงบ้านเป้ยก็เข้าครัวทำอาหารแล้วทั้งสองรีบพากันไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกมานั่งรอที่โต๊ะอาหารพอกับข้าว