All Chapters of Cover your eyes baby [Series 1]: Chapter 11 - Chapter 19

Habang pilit na ibinabalik ni Victoria ang kanyang seryosong awtoridad matapos ang banat ni Mila, si Vivian naman ay hindi na nakapagpigil. Ipinatong nito ang kanyang baso ng alak nang may dabog at matalim na tumingin sa dalaga."You certainly have a mouth on you, Miss Zaitseva," Vivian sneered, her voice dripping with artificial sweetness. "But let’s be real here. Axel’s family corporate empire handles international logistics and multi-billion investments. I know you. Your father’s company might be wealthy, but it's local. Hindi tayo magkapareho ng mundong ginagalawan. Do you even know what kind of responsibilities a true elite wife holds, or are you just here to flaunt your father's wealth?"Napantig ang Tenga niya sa sinabi nito.Naramdaman niya ang bahagyang paggalaw ni Axel sa kanyang tabi, akmang magsasalita na ito upang ipagtanggol siya, ngunit marahan siyang humakbang pasulong upang pigilan ang binata. She matched Vivian’s condescending gaze with her own sharp, independent smi

Warning ⚠️: SPG SCENES AHEAD. Read at your own risk, but do not imitate. Scroll past if you cannot handle it.Marahan siyang inihiga ng binata sa likod ng sasakyan habang agresibo nitong hinahalikan ang kanyang leeg. Kasabay niyon, dahan-dahan nitong ipinulupot ang binti ng dalaga sa sariling baywang."A-Axel… wait…""How old did you say you were again?" he asked, catching her off guard."19—""Old enough."Mabilis siyang sinunggaban nito ng halik, tila sabik na sabik sa kanya. Gusto niyang tumanggi, ngunit natagpuan na lang niya ang sarili na nakayapos sa leeg ng binata."Tell me to stop. Tell me, baby… and I will."She wanted to say it, pero hindi niya alam kung bakit walang lumalabas sa bibig niya, pakiramdam niya ay nagbara ang mga salita sa kanyang lalamunan."N-no." Damn it.Ramdam niyang napangisi si Axel sa pagitan ng halikan nila. Unti-unti na siyang nadarang sa mga halik at haplos nito, pero mabilis itong tumigil at inayos siya sa pagkakaupo."Axel—""I wanted to do it, but

Kinabukasan, nagising si Mila na may mabigat na pakiramdam sa kanyang dibdib. Hindi dahil sa pisikal na pagod mula sa nakaraang gabi, kundi dahil sa mga salitang iniwan ni Axel bago siya tuluyang dinalaw ng antok.Hinatid siya nito pagkatapos ng lahat ng nangyari. Ayaw siya nitong pauwiin pero nagpumilit siya. Napahilamos siya sa kanyang mukha at tumagilid sa paghiga. Nang makauwi siya kahapon, hindi na nagtanong ang Lola niya at basta lang siya niyakap at sinabihan na matulog. Mabuti na rin 'yon dahil wala na siyang lakas para magpaliwanag.Summer break na nila kaya puwede na siyang matulog kung kailan niya gusto. Hindi na binanggit ni Axel ang eksaktong kasinungalingan na tinutukoy nito, at ayaw na rin niyang marinig 'yon.Napatitig siya sa kisame habang yakap ang sariling unan. Knowing Axel, he wouldn't just let this slide, pero kailangan niya muna ng espasyo para makahinga. The quietness of her room was supposed to comfort her, but her phone suddenly lit up on the nightstand.From

Dahan-dahan ang bawat hakbang niya pababa ng hagdan. Kahit tulog na ang lahat, pinili pa rin niyang mag-ingat para makasigurado.Grounded was definitely not in her vocabulary. Pagkatapos ng nangyari kanina, agad niyang inaya si Stacey na mag-clubbing.Patay na ang lahat ng ilaw sa loob ng bahay maliban sa natitirang liwanag mula sa labas. Inawasan niya ang main gate at dumeritso sa likod ng bahay kung nasaan ang naghihintay na sasakyan ni Stacey.Nang magtama ang paningin nila, agad siyang sinenyasan nito. Patago at natatawang sumakay si Mila sa kotse bago sila sabay na napahiyaw sa tuwa habang mabilis na pinasibad ang sasakyan.Napasandal siya sa upuan at malalim na napabuntong-hininga."Feeling good?" tanong ni Stacey sa kanya.Napatingin naman siya sa bintana. A sudden wave of pain washed over her. She missed him."Yeah," she barely whispered.May karapatan ba siyang maramdaman 'yon, kung siya mismo ang nagtulak palayo sa binata? Hindi niya alam."Siya nga pala, kung aalis ka, sino

Axel's eyelids slowly fluttered shut at the gentle warmth of her palm against his cheek. He didn't pull away, nor did he break her hold. Instead, he let out a low, breathy sigh and leaned his face deeper into her soft touch, as if her hand was the only anchor keeping him grounded. "It's fine, baby," he murmured, his deep voice thick and unusually quiet. For a rare moment, the ruthless Orlov leader completely disappeared, leaving behind only the man who had been starved of genuine comfort for a very long time. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata at tiningnan ang dalaga nang may kakaibang emosyon. "You don't have to feel sorry for me. I have everything I could ever want right now... because I have you." Mariim siya nitong hinalikan sa labi bago hinawakan ang batok niya para palalimin ang halikan nilang dalawa. Napaungol siya nang dahan-dahang gumapang ang mapangahas nitong kamay papasok sa ilalim ng kanyang suot na damit bago marahan pinisil ang kanyang dibdib. Walang e