คุณน้าอิงซบไหล่ผม ร้องไห้กระเส่าตลอดทั้งคืนเช้าวันถัดมาระหว่างเดินทางกลับ บรรยากาศภายในรถเงียบสงบเสียจนแม้แต่เสียงเข็มตกก็คงได้ยินถิงถิงไม่เอื้อนเอ่ยพูดอะไรสักคำ คุณน้าเองก็เงียบขรึม ส่วนมู่มู่ที่ไม่ล่วงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น คิดเพียงว่าทุกคนเหน็ดเหนื่อยจากการปีนเขา จึงไม่ได้เอ่ยปากถามไถ่อะไรมากความผมรับหน้าที่เป็นคนขับรถ พลันปรายสายตามองคุณน้าผ่านกระจกมองหลัง เธอเอาแต่ก้มหน้า ขอบตายังคงแดงเกร่อผมแอบตั้งสัตย์ปฏิญาณในใจ กลับไปหนนี้อย่างไรก็ต้องฟันฝ่าอุปสรรคจัดการเรื่องนี้ให้สำเร็จให้ได้เรื่องราวหลังจากนั้น หากจะเล่าก็ถือว่ากวักแกว่งโชกโชนไม่ใช่น้อยผมพาคุณน้ากลับบ้านไปพบพ่อกับแม่ แม่ของผมถึงขั้นปรี๊ดแตกด่าทอต่อหน้า ชี้หน้าด่าว่าเธอเป็นหญิงวัยทองไร้ยางอายแม้แต่พ่อของผมก็โมโหจนตบโต๊ะ แผดเสียงบอกว่าขืนผมกล้าแต่งงานกับผู้หญิงที่อายุมากกว่าถึงยี่สิบปี ก็เตรียมตัดแม่ตัดลูกขาดความสัมพันธ์กันได้เลยทว่าผมกลับไม่ยินยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียวผมบอกว่าหากพ่อกับแม่ไม่ยินยอม ผมก็จะไม่กลับมาบ้านหลังนี้อีกเลยตลอดชีวิตหลังจากคุมเชิงยืดเยื้อกันอยู่นานหลายเดือน ในที่สุดแม่ก็ยอมใจอ่อนก่อนแม่ล่วง
Baca selengkapnya
