บททั้งหมดของ หลอกหมอมาเป็นเมีย : บทที่ 11 - บทที่ 20

“พะพี่แทนคือว่า..”ร่างบางเอ่ยขึ้นอย่างตะกุกตะกักเธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้ควรทำตัวอย่างไรจะปล่อยให้มันเป็นไปตามอารมณ์หรือจะหยุดไว้แค่นี้ “นิชา”เหมือนความคิดทั้งหมดของเธอพังลงเมื่อได้ยินน้ำเสียงทุ้มอันน่าหลงไหลเอ่ยเรียกเธอดวงตาสวยเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมของแทนไทอดที่จะตกใจไม่ได้เมื่อสีหน้าของเขาฉายแววความต้องการเอ่อล้นออกมาแบบนี้ “พี่ขอโทษครับพอดีพี่..”ร่างสูงที่พึ่งดึงสติตัวเองออกมาได้ก็รีบชักมือกลับเขาไม่อยากรีบร้อนจนคนตัวเล็กตกใจและมันจะทำให้แผนการของเขาพังลงแต่ทว่ามือบางดันจับมือของเขาไว้แน่นพร้อมกับสีหน้าที่แดงระเรื่ออย่างเนียมอาย “คือว่านิชาไม่รู้ว่ามันต้องทำไง..แต่นิชาอยากทำกับพี่แทนนะคะ”แทนไทมองดวงตาสวยที่เปล่งประกายระยิบระยับทั้งๆที่อุสาห์ห้ามใจได้แล้วแต่พอเจอแบบนี้ใครกันจะทนไหว “พี่ก็อยากทำกับเราครับ”สิ้นสุดระโยคแทนไทก็เชยคางข

“ทำไมเมื่อคืนไม่กลับบ้าน?”นทีเอ่ยถามน้องสาวสายตาจ้องมองนิชาที่เดินเข้ามาในบ้านอย่างเก้ๆกังๆ “เอ่อคือ..นิชาควบกะน่ะค่ะ”ร่างบางเอ่ยโกหกออกไปมองพี่ชายที่อยู่ในชุดที่คุ้นตา “ไหนบอกว่าจะไปอาทิตย์หน้าไงคะ?”นิชาเอ่ยถามเพราะได้ยินจากพี่ชายมาแล้วว่าต้องออกไปทำภารกิจที่จีนซึ่งนี้เป็นครั้งแรกในรอบ2ปีเลยก็ว่าได้ที่นทีได้ออกไปทำภารกิจที่ต่างประเทศ “มันถูกเลื่อนเข้ามาน่ะ”นทีเอ่ยตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “แสดงว่านัดกินข้าวก็คงต้องเลื่อนออกไปสินะคะ”  “อืม..พี่กะว่าจะโทรบอกอีกฝ่ายอยู่พอดี”นิชาพยักหน้ารับนึกว่าทั้งคู่จะได้เจอกันแล้วแท้ๆเธอจะได้เปรยๆออกไปด้วยว่าตอนนี้กำลังคบหากับแทนไทอยู่แต่จะให้พูดออกไปเลยในตอนนี้ก็คงจะไม่เหมาะเท่าไหร่ “ต้องกลับมาอย่

“ทำไมวันนี้ดูวุ่นวายจังเลยคะ?”ใบหน้าสวยเอ่ยถามกับพยาบาลที่เดินผ่านเธอไปตั้งแต่หน้าโรงพยาบาลจนถึงหอผู้ป่วยล้วนแล้วแต่มีชายชุดดำอยู่ทั่วทุกมุมทำเอาคนไข้บางคนรู้สึกกลัว “ก็เมื่อวานน่ะสิคะมีคนไข้พิเศษเข้ามารักษา”ดวงตาสวยเบิกโตเล็กน้อยด้วยความสนใจปกติคนไข้พิเศษส่วนใหญ่จะเป็นคนใหญ่คนโตไม่ก็ดารานักแสดงชื่อดังดูจากจำนวนการ์ดที่ว่า “ใครเหรอคะ?”  “นี่ก็ไม่รู้จักหรอกค่ะคุณหมอ..เห็นบอกว่าเป็นมาเฟียอะไรก็ไม่รู้”นิชามองพยาบาลสาวที่เอ่ยกระซิบต่อเธอพร้อมด้วยท่าทีเลิกลักเนื่องจากชายชุดดำกำลังเดินผ่านมาพอดี “มาเฟียเหรอคะ”คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นเสียงเบา “ค่ะ..เห็นว่าชื่อแทนไทรึเปล่านะ..”นิชาเบิกตาโตด้วยความตกใจอีกครั้งเมื่อได้ยินชื่อคุ้นหู “งั้นขอตัวไ

“อ๊ะอื้ออ๊าา!”เสียงครางหวานหูดังไปทั่วห้องสายตาคมมองแก่นกายตัวเองที่เข้าออกระหว่างตัวของร่างบางก่อนจะไล้สายตาขึ้นไปมองใบหน้าสวยที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา “อื้อออ๊าาา..”นิชากัดริมฝีปากแน่นให้กับความหวาบวามที่เกิดขึ้นแทนไทกระแทกเข้าหาตัวเธออย่างหนักหน่วงแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้เธอรู้สึกดีอย่างน่าประหลาด จุ๊บจ๊วบ “อื้ออพี่แทน”มือบางดึงทึ้งผมสีดำสนิทเบาๆยามที่ริมฝีปากหนากัดเข้าที่จุกสีหวานของเธอ “นิชาอึก..”ใบหน้าหล่อเปลี่ยนไปซบที่ซอกคอหอมการกระทำของเขารุนแรงกว่าครั้งไหนๆแต่ยิ่งได้ยินเสียงครางที่ดังมากเท่าไหร่เอวหนาก็ยิ่งกดเข้าไปให้ลึกกว่าเดิมเพื่อที่จะได้ฟังเสียงหวานนั้นซ้ำๆ “อื้ออนิชาอ๊าาไม่ไหวอ๊าาาา!”คนตัวเล็กกระตุกเกร็งออกมาแทนไทผละตัวขึ้นจับขาบางเข้าเอวสอบมองใบหน้าสวยที่นอนมองเขาด้วยความหอบเหนื่อย “อื้มมม”แทนไทซอยเข้าออกถี่ๆมองหน้าอกสวยที่กระเพื่อมขึ้นลงไปมาเขาเลียริมฝีปากตัวเองเล็กน้อยเมื่อคิดว่าภาพที่เห็นมันช่างยั่วอารมณ์ได้เป็นอย่างมาก “อ๊าาานิชา”ในที่สุดเขาก็ปลดปล่อยออกมาเสียงหอบเหนื่อยดังไปทั่วแทนไทค่อยๆเอาแก่นกายที่สวมถุงยางออกมาก่อนจะลุกขึ้นไปดึงมันทิ้งนิชามองตามด้วยความ

บรรยากาศภายในรถนั้นเงียบสนิทใบหน้าสวยหันหน้าออกหน้าต่างมองดูวิวที่ผ่านไปมาเงียบๆ หลังจากตื่นนอนจากการร่วมรักกันอย่างดุเดือดต่างฝ่ายต่างก็ไม่พูดอะไรและเพราะทนความอึดอัดไม่ไหวสุดท้ายเลยต้องเอ่ยปากบอกว่าจะกลับบ้านแทนเพราะคิดว่าอยู่ต่อไปเธอก็ไม่ได้รู้สึกสนุกอะไรอีกแล้ว“นิชา”“คะ” ร่างบางหันไปตามเสียงเรียบเมื่อเธอกำลังเตรียมตัวลงจากรถแอบคาดหวังว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยอะไรที่เป็นประโยชน์ออกมาแต่ก็เปล่า“อะไรคะ?” เธอมองถุงสีขาวที่แทนไทยื่นให้“ยาคุม..เมื่อคืนพี่ไม่ได้ป้องกัน..” ใบหน้าสวยสลดลงแสดงความรู้สึกผิดหวังออกมาก่อนจะฝืนยิ้มและรับถุงยามาแต่โดยดี“ขอบคุณค่ะ” เธอกล่าวขึ้นเรียบๆ ก่อนจะเปิดประตูและเดินเข้าบ้านไปทันทีแทนไทมองตามหลังพร้อมกับถอนหายใจออกมากับสถานการณ์ดังกล่าวที่เกิดขึ้นไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกแย่ทุกครั้งเวลาที่ได้เห็นใบหน้าสวยของเธอเศร้าซึมแบบนั้นทั้งๆ ที่ตัวเองก็เป็นคนสดใสเอามากๆ แต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเองที่เป็นคนทำลายรอยยิ้มนั้นให้หายไปเอง‘กลับมาแล้วเหรอครับนาย”“อืม” แทนไทตอบกลับอย่างไร้อารมณ์ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบคลายความเครียดที่มีอยู่“ผู้กองนทีจะถึงไทยในวันพรุ่งนี้ครับ”