บททั้งหมดของ หลอกหมอมาเป็นเมีย : บทที่ 1 - บทที่ 10

“ผมบอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับพวกมัน” “แต่ท่านครับท่านก็รู้ว่าพวกมันขนส่งยาเสพติดกันท่านจะให้ผมปล่อยผ่านไปเฉยๆได้ไงกันครับ!”น้ำเสียงเข้มเอ่ยถามเหตุผลของอีกฝ่ายอย่างเหลืออดหน้าที่ของเขาคือปกป้องประชาชนและประเทศชาติให้เกิดความสงบสุขแต่ตอนนี้เขากลับเป็นฝ่ายที่ถูกต่อว่าในเรื่องนี้“ก็แค่ปล่อยไปเถอะผู้กองนทีถ้าขืนยังขัดคำสั่งผมอยู่ผมจะไล่คุณออก!” “ครับ?..ท่านจะไล่ผมออกด้วยเรื่องอะไรครับผมทำอะไรผิดผมแค่กำลังปกป้องประเทศของผมอยู่” “ต่อให้ผู้กองไม่มีความผิดผมก็หาความผิดมาใส่ให้คุณได้เพราะฉะนั้นอยู่เงียบๆและทำงานตามที่ผมสั่งก็พอ..เข้าใจนะผู้กองนที”มือหนากำกันแน่นแม้จะโมโหจนอยากซัดเข้าที่หน้าของผู้บังคับการเสียตอนนี้แต่เขาจะยอมโดนให้ออกแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดและเขาก็จะต้องลากไอมาเฟียที่ทำตัวเป็นใหญ่นั่นมาเข้าคุกให้ได้เช่นกัน“หู้ยยทำไมพี่ชายสุดหล่อของหนูถึงทำหน้ามุ้ยขนาดนี้กันคะ”ร่างบางเอ่ยหยอกล้ออีกฝ่ายทันทีแต่เหมือนพี่ชายของเธอจะไม่เล่นด้วยเท่าไหร่เธอนึกสงสัยว่าคงโดนเอ็ดมาเยอะพอควร“ตำรวจประเทศนี้ความคิดแม่งวิบัตรกันหมดรึไงกันวะเห็นไอพวกส่งยาค้าอาวุธไม่เป็นอันตรายต่อประเทศได้ยังไงกัน”นทีเริ่มโวย

“อื้อออ”“คุณหมออ!”ดวงตาสวยค่อยๆลืมขึ้นมากลิ่นยาอบอวลไปทั่วห้องก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นเพื่อเรียบเรียงเรื่องราวมือบางกุมหัวตัวเองก่อนจะค่อยๆนึกย้อนไปก่อนที่เธอจะหมดสติ“เขาไปไหนแล้วคะ”เธอเอ่ยถามเสียงเบาเพราะจำได้ว่าภาพสุดท้ายที่เธอเห็นคือใบหน้าหล่อที่กำลังร้องเรียกเธอเสียงดังก่อนจะหมดสติไปเพราะอาการช็อก“พึ่งออกไปเองค่ะเห็นบอกว่ามีเรื่องด่วนต้องไปทำแต่ตอนนี้พี่ชายของคุณหมอกำลังมานะคะ”พยาบาลเอ่ยบอกด้วยความเป็นห่วงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันอุกอาจมากแถมในตอนนั้นไม่มีผู้รักษาความปลอดภัยเลยสักคนทั้งๆที่ปกติจะมีคนคอยระวังตลอด“นิชา!นิชา!”เสียงตะโกนเรียกชื่อของร่างบางดังลั่นไม่นานก็ปรากฏชายรูปร่างสูงเพียวใบหน้าหล่อของเขาซีดเผือกและเมื่อทั้งคู่สบสายตากันคนเป็นพี่ก็รีบพุ่งเข้ามากอดน้องสาวทันทีหมับบ“เป็นอะไรไหม!บาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า!”น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความร้อนรนเอ่ยถามพร้อมกับกอดรัดร่างกายอันเรียวบางของน้องสาวแน่นด้ยความเป็นห่วงตอนที่ได้รับโทรศัพท์หัวใจเขาก็แทบจะวายตายตรงนั้นทั้งๆที่เป็นคนเลือกโรงพยาบาลที่ีความคุ้มกันดีเยี่ยมให้น้องสาวแล้วแท้ๆแต่ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อีก“อือน้องไม่เป

4วันก่อนหน้านี้  “ผู้กองครับเราทำแบบนี้จะไม่โดนด่าอีกเหรอครับ”นทีหันมองลูกน้องที่ทำหน้าเสียอยู่ข้างๆแน่นอนว่าวันนี้เขาได้รับรายงานเรื่องการขนยาเสพติดเลยขนลูกน้องมาตั้งด่านตรวจโดยที่ยังไม่ได้ขออนุญาตจากหัวหน้าเลยด้วยซ้ำ “ผมรับผิดชอบเองไปทำงานต่อเถอะ”ร่างสูงเอ่ยบอกเสียงเรียบวันนี้เขามั่นใจเหลือเกินว่าจะจับพวกเลวๆนี้ได้ ปื๊ดด ปื๊ดดด เสียงบีบแตรรถเรียกความสนใจของนทีทันทีเจ้าตัวที่กำลังจะกดเบอร์โทรออกของคนที่ช่วยน้องสาวเขาไว้ก็หยุดชะงักลงก่อนจะเดินตรงไปยังรถคันดังกล่าวนทีมองใบหน้าลูกน้องที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกและเมื่อเขาได้เห็นใบหน้าของเจ้าของรถริมฝีปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นเหมือนกำลังรอสิ่งนี้อยู่ “ไอ้แทนไท”นทีเอ่ยทักทายด้วยดวงตาแข็งกร้าวมองใบหน้าหล่อของแทนไทด้วยความอาฆาตส่วนคนโดนมองก็เพียงมองกลับภายใต้กรอบแว่นใสอย่า

หลายวันต่อมา  “พี่แทน^^” “เลิกงานแล้วเหรอครับ”ใบหน้าหล่อเอ่ยถามก่อนจะส่งยิ้มอบอุ่นให้อีกฝ่ายเท้ายาวก้าวไปหาคนตัวเล็กก่อนจะคว้ากระเป๋าในมือของเธอมาถือไว้ด้วยรอยยิ้มนิชามองการกระทำอันอ่อนโยนของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกดีเพียงแค่เห็นข้อความที่ทักมาบอกว่าอยากเลี้ยงข้าวเธอเพราะช่วยมาดูแลตอนป่วยเธอก็รอเวลาเลิกงานไม่ไหวแล้ว “คือนิชาถือเองได้นะคะ”คนตัวเล็กเอ่ยบอกอย่างเกรงใจ “ไม่เป็นไรครับมันไม่ได้หนักอะไรขึ้นรถกันเถอะเดี๋ยวรถติดนะ”ร่างสูงเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินนำไปที่รถหรูของตัวเอง “ว้าว..รถนี่มันแพงมากไม่ใช่หรอคะ!”ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยเพราะเขาเอารถที่เก่าและราคาถูกมาแล้วแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะสะดุดตาอยู่ดีแทนไทไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่เปิดประตูให้อีกฝ่ายได้เข้าไปนั่ง 

“ผู้กองนทีกำลังถูกส่งไปที่จีนอีก1สัปดาห์นี้ครับ”ร่างสูงพยักหน้ารับกับการรายงานของลูกน้องเพราะความว้าวุ่นที่จู่ๆก็มีขึ้นมาทำให้เขาอยากที่จะจบงานนี้ให้มันเร็วขึ้นและแน่นอนว่าการนัดเจอกันคงจะเลื่อนขึ้นมาภายในสัปดาห์นี้อย่างแน่นอนนั่นหมายความว่าเขาเองก็ต้องเริ่มกลับไปหาคนตัวเล็กได้แล้ว “เตรียมรถ” “ครับ”ควันสีขาวขุ่นล่องลอยไปทั่วห้องแทนไทลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำเพื่อกลบกลิ่นบุหรี่ของตัวเองก่อนจะขับรถตรงไปยังโรงพยาบาลที่ร่างบางทำงานอยู่วันนี้เขาเลืิอกแต่งตัวให้ตัวเองดูดีในระดับนึงเพราะเขากะจะรุกใส่เธออย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน “พี่แทน^^”แทนไทมองใบหน้าสวยหวานที่เปิดประตูรถมาพร้อมกับดวงตาและรอยยิ้มสดใสที่มีให้เขาเสมอก่อนมาเขาได้ส่งข้อความบอกเธอแล้วว่าจะมารับไปทานข้าวด้วยกัน “สีหน้าดูเหนื่อยๆนะครับ”มือบางยกขึ้นจับใบหน้าตัวเองเล็กน้อยแต่ก็เข้าใจสภาพต