Todos los capítulos de My Quadruplets Babies Wants their Daddy: Capítulo 11 - Capítulo 20

“Miss Sadie,” bati ni Catherine the moment na makita niya ako.“Good morning,” mabilis kong sagot habang nagmamadaling lumapit sa kanya.Habang papunta ako sa Blossom Estate, tinawagan ko na siya at ipinaliwanag na may biglang nangyari kaya na-delay ako. Thankfully, hindi pa pala siya umaalis. Nagdesisyon siyang hintayin muna ako roon bago gumawa ng kahit anong arrangement o action dahil sa unexpected na pagkawala ko.“I’m sorry. Something came up,” sabi ko habang papalapit sa kanya. “Maliligo lang ako at magpapalit ng damit, then aalis na tayo. Please ask Fe to pack something I can eat habang nasa daan tayo. Kung hindi ka pa kumakain, magpahanda ka rin sa kanya para sa’yo.”“Yes, Miss Sadie.”Pagkasagot niya, hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at dumiretso agad sa third floor.Mabilis akong naligo at nagpalit ng disenteng outfit na bagay para sa trabaho ko. Hindi na ako nagtagal pa kaysa sa kailangan dahil alam kong marami akong kailangang habulin sa Quad Group. After everything that

Ang mga salita ni Athena ay parang dumurog sa puso ko. Noong una, hindi ko masyadong pinapansin ang curiosity nila tungkol sa kanilang ama. Paminsan-minsan ay nagtatanong sila tungkol dito, pero palagi kong nagagawang ilihis ang usapan at dalhin ang attention nila sa ibang bagay.Akala ko, basta bigyan ko sila ng sapat na pagmamahal at siguraduhing hindi nila masyadong mararamdaman ang kawalan ng isang father figure sa buhay nila, eventually ay titigil din sila sa pagtatanong.Pero habang lumilipas ang panahon, unti-unting nagbago ang curiosity nila. Mula sa simpleng pagtatanong, naging excitement na ang nararamdaman nila. Lalo silang naging sabik na makilala ang lalaking naririnig lang nila sa mga kuwento. At ngayong alam na nilang pupunta sila sa lugar kung saan nakatira ang kanilang ama, mas lalo pang tumindi ang anticipation nila.Paano ko naman sasabihin sa kanila na maaaring hindi maging ganoon kadali ang pagkikita nila ng kanilang ama gaya ng iniisip nila?Pagdating naman kay Ki

Elegant ang restaurant pero hindi naman sobrang marangya o palabas ang disenyo. Isa itong lugar na karaniwang pinipili ng mayayamang businessmen dahil bukod sa masarap na pagkain, mahalaga rin sa kanila ang privacy. Dahil sa discreet na entrance at attentive na staff, mainam itong lugar para sa isang kumpidensyal na pag-uusap.Pagdating ko, umakyat ako sa second floor kung saan magkakasunod na nakahilera ang mga private dining room sa hallway.Dumiretso ako sa ikatlong pinto sa kanan at kumatok nang dalawang beses bago iyon binuksan.Sa loob, nakita ko ang isang guwapong lalaking nakaupo sa mesa.Si Vincent Cox.Kahit hindi pa kami pormal na nagpapakilala sa isa't isa, mahirap balewalain ang presensya niya. Taglay niya ang tahimik na awtoridad na nakasanayan ko nang makita sa mga makapangyarihang lalaking tulad ni Kieran Murphy. Relaxed ang postura niya, pero may kakaiba sa paraan ng pag-upo niya na nagpapahiwatig kung gaano siya ka-commanding.Hindi niya kailangang magtaas ng boses o

Maganda ang panahon. Maliwanag ang sikat ng araw na nagbibigay-liwanag sa malinaw at bughaw na kalangitan. Para bang nakikisama rin ang kalikasan sa pagbabalik ng quadruplets ko, na para bang pinagpapala nito ang kanilang pag-uwi sa pamamagitan ng napakagandang panahon.Maaga pa lang ay nasa airport na ako dahil hindi ko na talaga kayang itago ang excitement ko. Mahigit isang linggo na rin mula nang huli kong makita ang mga anak ko. Kahit regular naman kaming nag-uusap sa pamamagitan ng video calls, iba pa rin talaga kapag kaharap ko na sila. Iba ang pakiramdam kapag maaari ko silang yakapin, halikan sa pisngi, at ibuhos sa kanila ang lahat ng pagmamahal na naipon sa akin habang magkakalayo kami.For now, isinantabi ko muna ang mga alalahanin ko tungkol sa manufacturer na kailangan ng kumpanya. Hindi ko kayang magpakalunod sa problema ngayon, lalo na't sa wakas ay darating na ang mga anak ko. Alam kong maaayos ko rin ang bagay na iyon. I only needed a little more time, at sigurado ako

Kakababa ko pa lang ng cellphone ko nang bigla na naman itong tumunog. This time, lumitaw sa screen ang pangalan ni Meryl. Agad na sumilay ang ngiti sa mga labi ko bago ko sinagot ang tawag niya. “Hello,” bati ko sa kaniya. “Have my godchildren arrived yet?” excited niyang tanong, hindi man lang nag-aksaya ng oras para bumati nang maayos. Halatang iyon agad ang gusto niyang malaman. Natawa ako sa sobrang excitement niya. “Of course, they have. But don't even think about looking for them right now. They're resting.” “Fine, fine!” madrama niyang bulalas. “But make sure they come with us for dinner tonight,