My Quadruplets Babies Wants their Daddy의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 5

“I'm so disappointed in you, Sadie. Apologize.”Malamig at firm ang boses ni Kieran, at bawat salitang binitiwan niya ay punong-puno ng disappointment. Wala man lang warmth sa expression niya, ni kahit katiting na pagdududa sa sinabi ni Penelope.“I didn't do—”Hindi ko man lang natapos ang sasabihin ko nang bigla akong mapangiwi ng hinawakan ang braso ko. Bago pa ako makapagprotesta, hinihila na niya ako papunta kay Penelope, na kasalukuyang komportableng nakahiga sa kanyang hospital bed.Napunta ang tingin ko sa ate ko. Maputla ang mukha niya, at may kumot na nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan niya. May nakakabit ding IV line sa kamay niya. Medyo magulo ang buhok niya, habang bahagyang namumula ang paligid ng mga mata niya, na para bang kagagaling lang niya sa isang napakasamang karanasan.But I know the truth.Alam na alam ko kung ano ang nangyari sa pool, at alam ko ring sadyang binabaluktot ng babaeng nakahiga sa harapan ko ang katotohanan para palabasin na ako ang kontrabida

Tatlong araw na ang lumipas mula nang mangyari ang insidente sa hospital. Karamihan ng oras ko ay ginugugol ko lang sa loob ng kuwarto, nananahimik at umiiwas sa anumang hindi kailangang interaction sa mga taong nakapaligid sa akin.Hindi ko na nga rin ginagawang lumabas para magpahangin, na para bang ang pananatili sa loob ng apat na sulok ng bedroom ko ay kahit paano ay makapoprotekta sa akin mula sa sakit na matagal ko nang dinadala.Siyempre, nagkikita pa rin kami ni Kieran. Magkasama kami sa iisang bahay, after all, kaya may mga pagkakataong nagkakasalubong kami sa hallway o kaya naman ay nagkakaharap sa dining table tuwing mealtime. Pero hindi na ako nagtatangkang magsimula ng conversation.Tuwing kinakausap niya ako habang nag-aalmusal, nagla-lunch, o nagdi-dinner, simpleng tango na lang ang isinasagot ko. Minsan, sinusulyapan ko siya sandali bago ibinabalik ang atensyon ko sa pagkain. Hindi ko na tinatanong kung saan siya pupunta, kung ano ang ginagawa niya, o kung anong oras

“You have to pay for what you did to Penelope,” malamig na sabi ni Dad, walang kahit anong bakas ng awa sa mukha niya. Tinitigan niya ako na para bang isa akong estrangherong basta na lang nakatayo sa harap niya, hindi ang anak na sinasabing ilang taon niyang hinanap. Pagkatapos, itinaas niya ang boses niya patungo sa pinto. “Someone, come in!”Bumukas ang pinto, dalawang lalaki ang pumasok sa silid.Nakilala ko agad ang dalawa. Mga tauhan sila ni Kieran na inatasan nitong magbantay at magprotekta kay Penelope. Ilang beses ko na silang nakita noon kapag sumasama sila kay Kieran sa mga meetings o naghihintay sa labas ng office nito.Pareho silang malalaki ang pangangatawan at matitikas, at sa tuwing naroon sila, parang kusang lumiliit ang paligid dahil sa intimidating nilang presensya habang papalapit sila sa akin.Bahagyang yumuko ang isa sa kanila bilang respeto sa aking ama. “Mr. Garcia.”“Take her away,” utos ni Dad nang walang kahit anong pag-aalinlangan. Nanatiling malamig at wal